தர்மதுரை : திரை விமர்சனம்

தர்மதுரை என்றொரு படம் வந்திருக்கின்றது, எத்தனாயிரம் மருத்துவர்கள் தேவைபடும் தேசத்தில்தான், எப்படியாவது எங்களை மருத்துவர் ஆக்குங்கள் என பச்சைமுத்து போன்றவர்களிடம் இம்மக்கள் ஏமாந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள், என்பதை செவிட்டில் அறைந்து சொன்ன படம்,

இச்சமூகம் அப்படித்தான் நல்ல கல்விக்கு துடித்துகொண்டிருக்கின்றது, படம் பரவாயில்லை, பார்க்கலாம்.

ஆனால் படம் பார்த்தபொழுது எம் ஆர் ராதா நினைவுக்கு வருகின்றார்

மனிதர் தனக்கு பின் அற்புதமான நடிப்பினை வழங்க இரு வாரிசுகளை விட்டுத்தான் சென்றிருக்கின்றார், ஒருவர் ராதா ரவி, இன்னொன்று ராதிகா

கலையரசி எனும் பட்டத்திற்கு மிக பொருத்தமான நடிப்பு அவரது, அப்படி ஒரு உருக்கமான நடிப்பினை கொட்டி தீர்த்திருக்கின்றார், அவருக்கொரு விருது கொடுத்தே இத்தமிழகம் தீரவேண்டும், நிச்சயமாக சொல்லலாம் பெண் சிவாஜி

யாரோ சொன்னார்கள், முதல் மரியாதையில் ராதிகா நடித்திருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும் தெரியுமா? சந்தேகமே இல்லை சிவாஜியினை தூக்கி விழுங்கி இருப்பார்.

படத்தில் “உன்ன ஏதாவது செஞ்சிருவாங்கப்பா..எங்கயாவது போய் பொழைச்சிக்க..” என சொல்லும்பொழுது, சாப்பாட்டு தட்டில் ரம்பத்தை வைத்து கொடுக்கும்பொழுது மனதில் அந்த பாட்டியினை கொண்டுவருகிறார்.

அது எனக்கு தெரிந்த பாட்டி

இப்படித்தான் அவள் மகனும் விரும்பிய பெண்ணை மணந்து வந்தான், அவள் குடும்பத்தை பிரிக்கவந்தவள் என உடன்பிறந்தோர் விரட்ட, அவனும் குடிகாரனான். காரணம் அவர்களுக்கு சொத்து இருந்தது என அவர்கள் நினைத்துகொண்டார்கள்

அவனுக்கோர் மகனும் இருந்தான், அவன் கண் முன்னாலேதான் இப்படி விஜய்சேதுபதியினை அடிப்பது போல அடிப்பார்கள், அவர்கள் களைத்து ஓய்ந்தது அந்த தாய் இறுதியில் இப்படித்தான் சொல்லி அவனுக்கு தண்ணீர் ஊற்றுவாள்

“உனக்கு ஒண்ணும் தரமாட்டானுப்பா..நீ எங்கயாவது போய் பொழச்சிக்க..இவனுக உன்ன கொன்னுருவானுகப்பா…கண்ணுமுன்னால சாகத..”

அவன் அழுவான் “எனக்கு யார தெரியும்? நான் எங்கே போவேன், அப்பா இருந்தவரைக்கும் இப்படியா” என கதறி அழுவான்

அந்த வயதான தாயும் அழுவாள், அந்த சிறுவனும் அழுவான். “ஒரு நாள் உனக்கு விடியுமய்யா…” என அழுதுகொண்டே கஞ்சி ஊற்றுவாள் அந்த தாய், அவனோ அந்த கஞ்சியினை தன் அருகே இருக்கும் மகனுக்கு ஊட்டிகொண்டிருப்பான்.

“ராசா நீ படிச்சிட்டு எங்காவது போயிரு, இவனுகட்ட வாழமுடியாது..” என அவன் தன் மகனுக்கு சொல்லும்பொழுது பிஞ்சி வயதில் கண்ணீரை துடைத்துகொண்டு சரிப்பா என சொல்லும் அக்குழந்தை.

அதனை கேட்டு உடைந்து அழுவாள் அந்த பாட்டி

நான் நேரிலே கண்ட அந்த கிராமத்து பாட்டியினை தத்ரூபமாக கொண்டுவந்தார் ராதிகா

எல்லா கிராமங்களிலும் ஒரு வெளிதெரியாத சோககதை உறங்கி கொண்டிருக்கின்றது என்பார் பாரதிராஜா. அது மகா உண்மையும் கூட‌

இந்தபடமும் சில சோகமான உண்மைகளின் பாதிப்பாக இருக்கலாம்

கிராமங்கள் அப்படித்தான், சுத்தமான பாசமும் கிடைக்கும், உயிரெடுக்கும் வன்மமும் அங்கே தான் உருவாகும்,

அது உறவினர்களுக்குள்ளே உருவாகும் என்பதுதான் பெரும் விசித்திரம்.

ராதிகா முகம் காணும்பொழுதெல்லாம் அந்த பாட்டியே மனதில் வந்து போகின்றார், இந்த படத்தினை பார்க்காமலே இருந்து தொலைத்திருக்கலாம்

வைகுண்டராஜனுக்கு எதிராக சகோதரர் பரபரப்பு பேட்டி

வைகுண்டராஜனுக்கு எதிராக சகோதரர் பரபரப்பு பேட்டி

வரலாற்றில் இருந்து பல பாடங்களை படிக்க முடியும், ஒருவனை வீழ்த்தவேண்டுமானால் அவன் உறவுகள் மூலம் அவனை அடிக்கவேண்டும், காரணம் அந்த உறவுகள் கொடுக்கும் மனரீதியான வலி அவனை தடுமாற செய்யும், குழம்பும் மனம் வலிமை இழக்கும், அவனை வீழ்த்துவது எளிது.

இன்று இஸ்ரேலிய மொசாத் செய்யும் பெரும் நுட்பமான வித்தை அது, பலமானவர்கள் குடும்பத்தில் குழப்பம் செய்து அவர்கள் சாதிக்கும் காரியங்கள் உண்டு.

இந்த ஞானத்தை அப்படியே பின்பற்றிவன் மாவீரன் அலெக்ஸாண்டர், உறவுகள் யாரையும் அவன் அண்டவிட்டத்தில்லை, எந்த உறவினையும் அவன் நம்பவில்லை

காரணம் அரசியல் அப்படியானது, நம்பினோர் செய்யும் துரோகம் மனதால் வலிக்கும், மனம் போனால் உடல் வீழும்

அதனால்தான் தான் சாகும்போதும் தன் அரசை 4 நண்பர்களுக்கு பகிர்ந்தளித்தானே அன்றி, தன் குடும்பத்திற்கு அல்ல, அவன் காட்டிய அந்த அரசியல் ஞானம் ஆச்சரியமானது.

தம்பியினை வைத்து அண்ணனை விழ்த்துவது, மகனை வைத்து தந்தையினை வீழ்த்துவது என வரலாறு எங்கும் இப்படியான துரோகங்கள் கொட்டி கிடக்கின்றன.

பதவி ஆசையோ இல்லை வேறு ஆசைகளோ அதற்கு துணைபோகின்றன, உலகெல்லாம் வென்று வந்த ராவணனை வரவேற்ற தம்பிதான், ராவணனை விட சிறந்த வீரன் வரும்பொழுது அவன்பின் சென்றான்

முடிவில் அண்ணனை அழித்து ஆட்சியும் பெற்றான்.

ராவணன் காலம் முதல் சட்டமன்றத்தில் கண்ட மறைந்த முன்னாள் எம்எல்ஏ தாமரைக்கனி வரை வரலாறு பலரை காட்டுகின்றது.

இன்று வைகுண்டராஜனுக்கும் அதே போன்றதொரு அடி விழதொடங்கி இருக்கின்றது, அன்னார் எப்படி எதிர்கொண்டு வருகின்றார் என்பது காலத்தின் கையில்

ஒருவிஷயம் புரிகின்றது, யாரெல்லாம் சர்ச்சைகள் வரும் தொழில்களை செய்யும் மீடியா அதிபர்களோ அவர்களை குறிவைத்து கனைகள் வீசபடுகின்றன,

மீடியா இல்லா கொள்ளையர்கள் பி.ஆர் பழனியப்பன், ஆறுமுகச்சாமி போன்றோர் மீதெல்லாம் இப்பொழுது சர்ச்சையே இல்லை,

சகாயம் அறிக்கை என்ன ஆனது தெரியவில்லை, ஆறுமுகச்சாமி இருக்காரா இல்லையா தெரியவில்லை, ஆனால் அவரது மணல் லாரிகள் ஓடிகொண்டே இருக்கின்றன‌

புதிதாக ஒரு கட்சி வளரத்தான் அரசியல்வாதிகள் விரும்பமாட்டார்கள், இப்பொழுதெல்லாம் புதிதாக டிவிசேனல் வந்தாலும் விரும்புவதில்லை.

பொதுவாக அரசியல்வாதிகள் சில வட்டங்களை போட்டு சிலரை வளரவிடுகின்றனர், அந்த வட்டத்தினை விட்டு அவர்கள் வெளிவர நினைக்கும்பொழுது அவர்களை உண்டு இல்லை என ஆக்கிவிடுகின்றனர்.

ஆனால் அப்படி ஆண்டவனும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு வட்டம் போட்டிருக்கின்றான், எல்லா மனிதனுக்கும் ஆட்சியாளர்களுக்கும் உச்சகட்ட எல்லை என ஒன்று உண்டு, அதனை தாண்டினால் என்றும் சிக்கல்தான்

அவரவர் எல்லைக்குள் அவரவர்கள் நின்றால் ஒரு சிக்கலுமில்லை என்பதுதான் வாழ்க்கை தத்துவம்.

எப்படியோ கேப்டன் விஜயகாந்த் தெம்பாகும் நேரம் இது, அவர்தான் வைகுண்டராஜனை நேரடியாக கண்டித்த முதல் மற்றும் ஒரே அரசியல்வாதி, இன்றுவரை அவரே தான்

ஆனால் இன்னும் ஒன்றும் இதனைபற்றி சொல்லவில்லை, சொன்னால் இதுதான் சாக்கு என யாரும் சர்ச்சை ஆக்குவார்கள் என யோசிக்கின்றாரோ என்னமோ?

தமிழக அணைகள்…..

 

கபினி அணை கட்டபட்டது 1974, ஹேமாவதி அணை கட்டபட்டது 1979 இன்னும் சிறிதும் பெரிதுமாக கன்னடம் அணை கட்டியிருப்பது 1970க்கு பின்புதான்

அதுவும் கபினியும், ஹேமாவதியும் காவேரியின் துணையாறுகள், தமிழகத்து பவானியும், நொய்யலும் போல, காவேரி அல்ல. காவேரி மீது கட்டவில்லை துணையாறுகள் மீதே என அது தந்திரமாக கிளம்பியதும், தமிழகத்தில் காங்கிரஸ் தோற்றபின்பே

அதாவது தமிழகத்தில் கழக ஆட்சிகள் அழிச்சாட்டியம் ஆரம்பித்த பின்னர்தான். அந்த தொடக்ககாலத்தில் கலைஞர் என்ன கிழித்தார் என சொன்னால், கொஞ்சமேனும் சிந்தனை இல்லாமல் பேசிகொண்டிருக்கின்றார்கள்

இதனை கூட தெரியாத சில பதர்கள்தான் காங்கிரஸ் காலத்தில் கன்னடன் அணை கட்டினான், கலைஞர் காலத்தில் அல்ல என பல்லவியினை மாற்றி பாடுகின்றன‌

இதில் கலைஞருக்கு குறையாத பங்கு எம்ஜிஆருக்கும் உண்டு, அவர் செய்த தவறை இவர் சரி செய்யவில்லை, இவரின் தவறை அவர் தொடவில்லை, அப்படியே தொடர்ந்தாகள்.

வரலாற்றினை மாற்றமுடியாது செம்பூத்து பறவை கூட்டமே, கொஞ்சமாவது படித்துவிட்டு பேசுங்கள், அல்லது சும்மா இருங்கள்,

அவரே இதுபற்றி கனத்த மவுனம் காக்கும்பொது, அவரை மென்மேலும் சிக்கலில் இழுத்துவிடுவது நீங்களே, அவரை காப்பாற்றுவதாக சொல்லி அவரையே அடித்துகொன்டிருக்கின்றீர்கள்.

அப்படி கலைஞர் பக்தி காட்டவேண்டுமானால், அறிவாலய கழிவறை சுவற்றில் வெள்ளை அடியுங்கள், வண்ணம் தீட்டுங்கள்

இந்த சுவரில் அல்ல.


தமிழக அணைகளை பற்றி சொன்னால், ஏய் திராவிட துரோகி, இலை பொறுக்கி, தமிழ்நாட்டில் கலைஞர் கட்டாத அணையா, அவர் இல்லை என்றால் ஒரு அணையுமில்லை என ஒப்பாரி வைக்க ஒரு கூட்டம் கிளம்பி இருக்கின்றது

மேட்டூர் அணை, முல்லை பெரியாறு அணை என சுதந்திரத்திற்கு முற்பட்ட அணைகள் குறிப்பிடதக்கவை. அதன் பின் கட்டபட்ட பரம்பிகுளம் ஆழியாறு, மணிமுத்தாறு, வைகை அணைகளும் குறிப்பிடதக்கவை.

அதன் பாசன பரப்பும், அது தேக்கி வைக்கும் நீரும் அப்படியானவை.

அதன் பின் திமுக கட்டியதெல்லாம் சுத்தமாக திட்டமிடாத, ஏதோ காண்டிராக்டருக்கு வேலைகொடுக்கவே ஆரம்பிக்கபட்ட அணைகள்

உதாரணமாக சொல்லவேண்டுமென்றால் நெல்லை மாவட்ட கொடுமுடியாறு அணையினை சொல்லலாம், அணை கட்டுவதற்கு முன்பு அப்பகுதி குளங்கள் நிரம்பிகொண்டுதான் இருந்தன, அணை கட்டியபின் என்னாயிற்று?

வந்து கொண்டிருக்கும் நீரை, அணை நிரம்பும் வரை குளங்களுக்கு நீர் இல்லை என அடைத்து கொள்வார்கள், எல்லா குளங்களும் காய்ந்து கிடக்கும், சரி இருக்கும் நீரை அனுப்புங்கள் என்றால் நோ..மழை வந்தால் மட்டும் திறப்போம் என்பார்கள்

மழை கொட்டினால் அணை திறக்காமலே குளங்களுக்கு நீர் ஓடி வந்து நிரம்பும், நீரை மறைக்கவா முடியும்? மழை கொட்டினால் அவ்வணையினை திறப்பார்கள், அது கடலுக்கு செல்லும்

சரி தேக்கி வைத்து கோடையில் தாருங்கள் என்றால் அணையின் நீர்மட்டம் பல்லை காட்டும், 10 லாரி தண்ணீர்தான் சேமிக்கமுடியும், அது குடிதண்ணீருக்கே போதாது

ஆக மழை வந்தால் திறந்துவிடவும், கோடைக்கு தேக்கி வைக்கமுடியாத அளவூ கொள்ளளவும் கொண்ட அணைகள் எதற்கு? மழை வந்தால் நிரம்பும் குளங்கள் பல நூறு வருட பாரம்பரியம் பொல தானாக நிரம்பிகொள்ளட்டம், இதற்கு ஏன் அணைகள்?

வைகையோ, காவிரி செழிக்கும் பட்சத்தில் மேட்டுரோ அதன் கொள்ளளவு அப்படி, அப்படி தேக்கலாம், அதன் தொலைநோக்கு பார்வை அப்படி.

பேச்சிப்பாறை, பெருஞ்சாணி அணைகளும் அப்படியே

அறவே திட்டமிடமால் அவசரமாக 4 காண்டிராக்டர் பிழைத்துகொள்ள அனுமதிக்கபட்ட அணைகள்தான் கலைஞர் அரசு கிழித்தது

ஆளாளுக்கு வந்து விளக்குகின்றார்களாம்

இவர்கள் ஒரு மாதிரியானவர்கள், யாராவது அதோ தெரிகிறது பார் கல்லணை, அதனை கட்டியது கலைஞர் என்றால் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல், காவேரியினை தடுத்த கலைஞரின் ஆற்றல் பாரீர் என கொஞ்சமும் வெட்கபடாமல் சொல்லிகொள்வார்கள்

கலைஞரோ, புரட்சி தலைவனோ, தலைவியோ அல்லது பன்னீர் செல்வமோ எல்லாம் ஒரே குட்டையில் ஊறிய மட்டைகள் மட்டுமல்ல, குட்டைக்கும் அணை கட்டி பிரச்சாரம் செய்யும் ஒரு மாதிரியான “தமாஷ்” பார்ட்டிகள்.