மண்ணின் மைந்தன்?

தமிழன் தமிழ் நாட்டு குடிமகன் இல்லையாம் அவன் லெமூரியாவில் இருந்து வந்த வந்தேறி எனச் சொல்கின்றது வைகோ கோஷ்டி ்

இனி என்ன அங்கிள் சைமன் பல்டி அடித்து வருவார்

மதிமுக ஒரு மாதிரி கன என்பது வைகோவை பார்த்து தெரியும் ஆனால் கட்சி முழுக்க அவரைப் போலவே இருப்பார்கள் போல

நான் கேட்பது ஒன்றே ஒன்றுதான்

தமிழ்நாட்டுக்கு தமிழன் வந்தேறி என்றால் ஈழத்தமிழன் இலங்கையில் வந்தேறி அவனும் லெமூரியாவில் இருந்து வந்தான் பிறகு என்ன மண்ணாங்கட்டிக்கு வந்தேறி ஈழத்தமிழனுக்கு இவர்கள் இவ்வளவு அழிச்சாட்டியம் செய்ய வேண்டும் பூர்வகுடி சிங்களவன் என்பவனை ஆதரித்தால் என்ன அவன்தானே மண்ணின் மைந்தன்?

தேசத்துரோகம்

இது ஒருங்கிணைந்த இந்தியா இந்துக்களுக்கான இந்தியா என முதலில் கலவரத்தை தொடங்கியது இந்து மகாசபை

இந்த இந்து மகாசபையின் அழிச்சாட்டியம் உச்சத்திற்கு செல்ல இனி இந்தியாவில் இஸ்லாமியர் வாழ முடியாது என தனி நாடு கே கேட்டார் ஜின்னா இந்தியா பிரிய இந்த இந்து மகா சபையே முழு காரணம் ஒரு காரணம்

ஆம் இந்நாடு கண்ட அனைத்து மதக் கலவரங்களுக்கு தாய் இந்த இந்து மகாசபை

இதோ இன்று ஆட்சி பீடம் ஏறி விட்டோம் இனி இறங்கவே மாட்டோம் நாம் கண்ட இந்து ராஜ்யம் அமைந்துவிட்டது என்ற பாசிச மனப்பான்மையில் அண்ணல் காந்தியடிகளை அன்று சுட்டுக்கொன்ற அதே வன்மத்தை இன்றும் காட்டுகிறார்கள்

இந்த தேசம் இனி அமைதியாக இருக்க ஒரே வழி இந்த மதவெறியின் மூல உச்சமான இந்த இந்து மகாசபையின் தடை செய்வதாகவும் நாடு அமைதியாக இருக்க முதலில் செய்ய வேண்டியது இந்த காவி கும்பல் அடித்து உள்ளே போடுவது

இவர்கள் செய்திருப்பது மாபெரும் தேசத்துரோகம் சமூக அமைதிக்கு பங்கம் விளைவிக்கும்

அரசு உடனே செய்ய வேண்டியது செய்யட்டும்

இவர்களை மகா வன்மையாக கண்டிக்கின்றோம் இவர்கள் அந்த ஒரு காலத்தில் அப்படி செய்ததால்தான் நாடு துண்டானது மறுபடியும் துண்டாட கிளம்பிவிட்டார்கள்

அரசு செய்ய வேண்டியதை உடனே செய்யட்டும்

கரசேவை

வைகோ தன் தொண்டர்களை வன்முறைக்கு தூண்டிவிட்டார் மாபெரும் களபலி கொடுக்கத் துணிந்தார் என்றெல்லாம் சிலர் சொல்லுகிறார்கள்

உடனே பாஜகவினர் ஓடிவந்து ஆமாம் இது திராவிட பாரம்பரியம் அவர்கள் அவர்கள் ரத்த வெறி கொண்டவர்கள் என்றெல்லாம் சொல்லிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்

ஆனால் அப்பாவி இந்துக்களை உணர்ச்சிகளை தூண்டி பாபர் மசூதியை இடித்து இந்நாட்டில் மாபெரும் கலவரத்தை செய்தவர்கள் யார் எனக் கேட்டால் பதில் இல்லை

வைகோ செய்தால் அது வன்முறையை தூண்டுதல் இதுவே இந்துத்துவ அமைப்புகள் செய்தால் அதன் பெயர் கரசேவை

மகாத்மா காந்தி

இப்பொழுது லேப்டாப் இல்லை நேரமும் இல்லை போனில் சில விஷயங்களை பரிசோதித்துப் பார்த்தேன் அது சரிவரவில்லை

காந்தி கொலைக்கு காரணம் இந்து மகாசபையும் அதன் உடன்பிறப்பான ஆர்எஸ்எஸ் அமைப்பும் இந்து மகா சபை உறுப்பினரான கோட்சே அந்த கொலை செய்தார் என்றாலும் இதனால்தான் ஆர்எஸ்எஸ் அமைப்பு தடை செய்யப்பட்டது

அந்த காலங்களில் உங்களுக்கு தெரியாததல்ல panjab and bengal ரிந்து கொண்டிருந்த காலத்தில் காந்தி இந்தியாவை ஒரு மதச்சார்பற்ற நாடாக ஆகிவிடுவார் என்று அஞ்சி அந்த மதவாத சக்திகள் அவரை கொல்லத் துணிந்தன

அதுவும் அந்தக் கொலைக் இந்த தேசம் பற்றி எரிய வேண்டும் என ஒரு இஸ்லாமியன் அவரைக் கொன்றான் என மாபெரும் கலவரத்தை தூண்ட திட்டமிட்டன அதை எல்லாம் india முறியடித்தது பின்பு அந்த கலவரங்களை பாபர் மசூதியை இடித்தவர்கள் நிறைவேற்றிக்கொண்டு அது வேறு கதை

மற்றபடி இத்தேசம் மதச்சார்பற்ற தேசமாக வளர்ந்து விடக்கூடாது என்பதற்காகவும் இங்கு இஸ்லாமியருக்கு எதிரான மிகப் பெரிய வன்முறை நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்ற ஒரு பயங்கரச்கொலை நிகழ்த்தப்பட்டது அதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை ஒரு காலமும் இல்லை

மற்றபடி அதிகம் எழுத முடியவில்லை இதில் எழுதுவதற்கு மிகவும் சிரமமாக இருக்கிறது

ஆசிரியர் போராட்டத்தில் அரசு அதிரடி

palani


ஆசிரியர் போராட்டத்தில் அரசு அதிரடி

அதாவது பொதுதேர்வுகள் நெருங்கும் நேரம் இந்த அரசு ஆசிரியர்கள் வேலை நிறுத்தம் செய்வது கொஞ்சமும் பொறுப்பற்ற செயல்

இப்பொழுது அவர்களுக்கு என்ன குறை அல்லது இல்லை? ஆனானபட்ட டிரம்பே அமெரிக்க அரசு ஊழியருக்கு சம்பளத்தை நிறுத்தி வைத்திருக்கும் நிலையில் இங்கு அப்படியா நடக்கின்றது?

தேர்வுக்கு காத்திருக்கும் மாணவர்களை அம்போ என விட்டுவிட்டு ஸ்ட்ரைக் செய்யும் இவர்களை எல்லாம் உடனே வேலை நீக்கம் செய்ய வேண்டும்

அவர்களுக்கு பொறுப்பில்லை ஆனால் அரசு யோசித்திருக்கின்றது

இந்த மாணவர்கள் என்ன ஆவார்கள்? என யோசித்த அரசுக்கு அட்டகாசமான ஐடியா கிடைத்திருக்கின்றது

ஆசிரியர் பயிற்சிபள்ளியில் முடிக்கும் தருவாயில் இருப்போரை இப்பொழுது ஆரம்ப பள்ளி மற்றும் இடைநிலை பள்ளிக்கு பணிக்கு கொண்டுவந்துவிட்டது

இதனால் பள்ளிகள் தடைஇன்றி இயங்குகின்றன‌

பள்ளி என்பது என்ன? மாணவர்களை தேர்வுக்கு தயார் செய்யுமிடம் இதோ செய்துவிட்டார்கள்

இனி உயர்நிலைக்கு சில டியூட்டோரியல் காலேஜ் ஆசிரியர்களை அழைத்தால் தீர்ந்தது சிக்கல்

நாம் முன்பே சொன்னோம், இது இரண்டாம் கர்ம வீரர் பழனிச்சாமி அரசு, மாணவர்கள் கல்வி பாதிக்கபடுவதை அனுமதிக்காது என‌

இதோ அட்டகாசமாக சமாளித்துவிட்டார்கள், வேலை நிறுத்தம் செய்யும் ஆசிரியர்கள் அப்படியே வீட்டுக்கு செல்லலாம், கோர்ட்டுக்கு சென்றால் அரசிடம் பதில் இருக்கின்றது

“பார்ப்பதற்கு பாமரன் போல் இருப்பான்
வேளைவந்தால் விஸ்வரூபம் எடுப்பான்”

சிங்கம் ஒன்று புறப்பட்டதே….

இரண்டாம் கர்ம வீரர் பழனிச்சாமி வாழ்க..

நேதாஜியினை முழுக்க புரிந்த பெண்


நேதாஜி என்பவர் நாட்டுக்காய் வாழ்ந்து, நாட்டிற்கு போராடி, நாட்டுக்காகவே செத்தவர். அவரின் பரபரப்பான வாழ்வில் தன் சொந்த வாழ்க்கைக்காக ஏதும் செய்தாரா? அவருக்கும் தனிபட்ட விருப்பங்கள் இருந்ததா என்றால் மகா விசித்திரமான சம்பவங்கள் எல்லாம் உண்டு

காந்தி வழியில் ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் பங்கெடுத்து சிறையில் இருந்த நேதாஜிக்கு உடல்நிலை மோசமானது, ஆங்கில அரசு உயர் சிகிச்சைக்காக ஐரோப்பா செல்ல அனுமதித்தது

1934 ஆம் ஆண்டின் இடைப்பகுதிலிருந்து 1936 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் வரை வியன்னாவில் அவர் தங்கி இருந்தபொழுது “இந்திய துயரம்” எனும் புத்தகம் எழுதி ஐரோப்பாவில் இந்திய ஆதரவு திரட்ட தீர்மானித்தார், அதற்கு தட்டச்சு செய்ய ஒரு பெண் தேவைபட்டார்

அந்த பணிக்கு வந்தவள்தான் எமிலி , 23 வயதுதான் ஆகியிருந்தது. மொழிவளம் அவளுக்கு அபரிமிதமாக இருந்தது

நேதாஜி 38 வயதை எட்டியிருந்தார், அதுவரை அவர் தேசம் என்பதை தவிர ஒன்றையும் சிந்தித்தவர் அல்ல‌

ஆனால் பெண் எனும் சக்தி சாதாரணம் அல்ல, இந்திரனை விடுங்கள், விசுவாமித்திரர் முதல் ஏன் சிவனிடமே உடலில் பாதியினை கேட்டு அமர வைத்த பெண்ணுக்கான சக்தி நேதாஜியினை விடுமா?

உலகில் ஏன் எதற்கு என தெரியாத ஒரு ஈர்ப்பே பெண் மேலான ஒருவகை ஈர்ப்பு, அதற்கு காதல், காமம், பெண் பொறுக்கிதனம் என எத்தனை பெயர்கள் வைத்தாலும் அதன் ஒரே பெயர் ஈர்ப்புதான்

38 வயதில் நேதாஜிக்கு அந்த சோதனை வந்தது, சட்டென காதலில் விழுந்தார் அவரே சொன்னபடி “மலை உச்சியின் பனி சூரிய வெளிச்சம் கண்டதும் உருகுவது போல, என் இரும்பு மனம் உன்னிடம் உருகிவிட்டது”

எந்த பராமக்கிரசாலியும் காதலில் விழுவான், ஆனால் மறுநிமிடமே உறுதியான‌ கொள்கையாளன் அதிலிருந்து எழும்பிவிடுவான், அதிலிருந்து வெளிவரமுடியாதவனால் சாதிக்க முடியாது

நேதாஜி இனி அவ்வளவுதான் என்றார்கள், நேதாஜியின் காதலால் ஒன்றே அவரின் போராட்ட வாழ்வினை முடிக்கும் சக்தி கொண்டது என்றார்கள்.

ஆனால் நேதாஜி நாட்டை மறக்கவில்லை

எமிலி கார்ல்மார்க்ஸ்க்கு ஜென்னி போல போஸுக்கு துணையாக இருந்தார், பலமாக இருந்தார்

இவர்களுக்கு பிறந்த குழந்தைதான் அனிதா, இத்தாலியின் புரட்சிகர தலைவர் கேரிபால்டியின் மனைவியான பிரேசிலை பூர்விகமாக கொண்ட அனிதா கேரிபால்டி நினைவாக அந்த பெயரிடப்பட்டது.

ஆம் வரலாற்றின் மிகபெரும் பெண் போராளியின் பெயரைத்தான் தன் மகளுக்கு சூட்டினார் போஸ், இந்தியாவிற்கு அவள் அப்படி போராட வெண்டும் என்ற கனவு இருந்தது

திருமணம் செய்து போஸும் எமிலியும் சேர்ந்திருந்தது வெறும் 3 ஆண்டுகளே, 1942ல் கடைசியாக தன் குடும்பத்தை சந்தித்தார் நேதாஜி

அதன் பின் யுத்தம் நேதாஜி மறைவு என காட்சிகள் வந்தன‌

ஆனால் எமிலி நேதாஜி நினைவோடே வாழ்ந்தாள், அவருக்காகவே வாழ்ந்தாள்

நினைத்திருந்தால் இந்தியா வந்திருக்கலாம், நேதாஜிக்கு இருந்த பெரும் ஆதரவினை பெற்று பெரும் அரசியல் சக்தியாக வளர்ந்திருக்கலாம்

ஆனால் செய்யவில்லை, என் கணவனின் கனவுபடி இந்தியா சுதந்திரமடைந்துவிட்டது அது போதும் என ஐரோப்பாவிலே இருந்தாள்

தன் மகளை, ஆம் நேதாஜியின் ஒரே மகளை மிக சிரமபட்டு தனியாகவே வளர்த்தாள்

இந்தியாவில் இருந்தோ இல்லை போஸின் குடும்பத்திடமிருந்தோ ஒரு காசும் அவள் பெறவில்லை

பலமுறை எமிலியினை ஏராளமானோர் வற்புறுத்தியும் அவள் இந்திய அரசியலுக்கு வரவில்லை, தன் மகளை இந்தியா பக்கம் விடவுமில்லை

ஏன் என கேட்டால் கனத்த மவுனமே அவளிடமிருந்து வந்தன‌

“நான் இந்திய அரசியலில் பங்குக்கு வந்தால் நான் நேதாஜியினை காதலித்தது அரசியலுக்காக என்பது போல் ஆகிவிடுமல்லவா? அது அவருக்கு களங்கம் அல்லவா” என மிக நெருக்கமானவர்களிடம் சொன்னார் எமிலி என்பார்கள்

எப்படி ஒரு உயர்ந்த உள்ளம் அவருக்கு இருந்திருக்கின்றது?

நேதாஜி அவளை ஊர் அறிய திருமணம் செய்யவில்லை, காதல் ரசம் சொட்ட சொட்ட எழுதிய கடிதங்களை கூட கிழித்து போட சொல்லியிருக்கின்றார்

ஆனால் அவள் செய்யவில்லை, நேதாஜியின் கடிதங்களோடே வாழ்ந்த அவள் 1996ல் இறந்தாள்

நேதாஜி எந்த அளவு எமிலியினை நேசித்தார் என்பதற்கு அந்த கடிதத்தின் வரிகளில் சில

“நான் உன்னுள் இருக்கும் பெண்ணையும், ஆன்மாவையும் காதலிக்கிறேன். நான் நேசிக்கும் முதல் பெண்மணி நீதான்”

“எதிர்காலத்தில் என்ன நடக்கும் என்று எனக்கு தெரியவில்லை. ஒருவேளை நான் எனது மீதி வாழ்க்கையை சிறையில் செலவிட நேரிடலாம், நான் சுட்டுக் கொல்லப்படலாம் அல்லது தூக்கில் தொங்கவிடப்படலாம்.

அதனால், நான் உன்னை நேரில் சந்திக்க முடியாமல் போக நேரிடலாம் அல்லது மீண்டும் கடிதத்தை எழுத முடியாமலும் போகலாம்”

மிக மிக உருக்கமான வரிகள்..

அந்த அப்பழுக்கற்ற போராளி தேச கடமைக்கும் தன் காதலுக்கும் இடையே போராடி இருக்கின்றான், பரிதாபம்

எமிலி ஒரு மாவீரனால் காதலிக்கபட்டிருக்கின்றாள் அதுவும் உருகி உருகி காதலிக்கபட்டிருக்கின்றாள், அந்த பெருமையில் காலமெல்லாம் தனியாகவே வாழ்ந்திருக்கின்றாள்

நேதாஜி வாழ்க்கையில் மிக குறிப்பிடவேண்டிய பெண் எமிலி, ஒருவகையில் தியாக தலைவி

நேதாஜியின் மகள் இன்று ஜெர்மனில் பொருளியல் மேதை

இந்நாட்டில் ராகுல் காந்தி போல, உதயநிதி போல, அகிலேஷ் யாதவ் போல இருக்க வேண்டிய அனிதா மகா அமைதியாக ஒதுங்கி வாழ்கின்றார்

அட ராகுல் என்ன? சோனியாவின் இடத்தையே பிடித்திருக்கலாம். பெரும் சக்தியாய் உருவாகி இருக்கலாம்

காலம் எவ்வளவு விசித்திர விளையாட்டுக்களை எல்லாம் ஆடுகின்றது.

கணவனின் கட்சியினை காப்பேன் என வந்து நின்ற சோனியா ஒருவகை, என் கணவன் இல்லா இந்தியாவில் காலடி எடுத்து வைக்க மாட்டேன் என நின்ற எமிலி இன்னொரு வகை

பெண்களில்தான் எத்தனை வகை?

ஆயினும் நேதாஜி கடிதத்தின் அந்த வரியினை பாருங்கள், எவ்வளவு அழகாக எழுதபட்ட வரி

“நான் உன்னுள் இருக்கும் பெண்ணையும், ஆன்மாவையும் காதலிக்கிறேன். நான் நேசிக்கும் முதல் பெண்மணி நீதான்”

இந்த வரிக்காகத்தான் கடைசி வரை தனியாகவே இருந்து மகளை வளர்த்து அவருக்காகவே வாழ்ந்தாள் எமிலி

இந்நாட்டிற்காக வாழ்க்கையினை தொலைத்த தம்பதிகளில் நேதாஜிக்கும் எமிலிக்கும் நிச்சயம் இடம் உண்டு

நேதாஜியினை முழுக்க புரிந்த பெண் காதலியாய் மனைவியாய் அவருக்கு கிடைத்தது ஒருவரம், தன் வாழ்நாளில் அந்த மாவீரன் கண்ட நிம்மதியும் மகிழ்வும் இது ஒன்றுதான், இது ஒன்றேதான்

நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ்

nethaji

நிச்சயமாக அவர் ஒரு ஒப்பற்ற போராளி, காலத்தை மிக நுட்பமாக கணித்து விடுதலை போராட்டத்தை மாற்றியவர், அவரது திட்டம் மட்டும் வெற்றிபெற்றிருக்குமானால் இன்று இந்தியாவின் தலைவிதி மாறி இருக்கும்,

ஆனால் ஜப்பானின் அணுகுண்டு தாக்குதலும், ஹிட்லரை வீழ்த்திய ரஷ்ய செஞ்சேனையின் மாபெரும் வெற்றியும் அவரது தலைவிதியினை மாற்றிற்று

அந்தகாலத்திலே கலெக்டருக்கு படித்தவர், ஆனால் பட்டத்தினை தூக்கி எறிந்து விட்டு காங்கிரசில் புகுந்தார். வெள்ளையன் மனதினை மட்டும் அடி, அஹிம்சையால் ஆழ்மனதினை தொடலாம் எனும் காந்தீய இந்திய ஞான மரபெல்லாம் அவருக்கு ஒத்துவரவில்லை, காந்தி வேறுமாதிரியானர். அவர் போராட்ட வடிவம் வேறு.

வெள்ளையன் இப்படி சிந்தித்தான், “காந்தியால் நமக்கு பெரும் நெருக்கடி இல்லை, ஏதோ இவர் சொன்னால் மொத்த இந்திய மக்களும் கேட்கின்றார்கள், ஆனால் இவரை முடிந்தவரை சமாளித்துவிடலாம்,

ஆனால் போஸ் அப்படி அல்ல, துடிப்பானவர், விட்டால் சட்டை காலரை பிடித்து உலுக்குவார், ம்ம்ம் தூக்கிபோடு உள்ளே”.

எப்படியோ தப்பினார் போஸ், ஆனால் உடனே படை திரட்டி, சயனைடை கழுத்தில் கட்டி, பின் வந்தவன் எல்லோர் மேலும் தற்கொலை குண்டுகட்டி ஏவி விடவில்லை. காந்தி மேலும், நேரு மேலும் அப்படியே மவுண்பாட்டன் மேலும் மனித குண்டுகளை அவர் ஏவவில்லை, “இன‌ துரோகி” என பாருக்கும் பட்டம் கொடுக்கவும் இல்லை

அப்படி செய்திருந்தால் இந்தியாவின் ஒவ்வொரு நகரமும் ஜாலியன் வாலாபாக் ஆகியிருக்கும்,

அது முட்டாள்களின் வேலை.

காந்தி ஒருபக்கம் போராடட்டும், நாம் ஒரு பக்கம் போராடுவோம் என்பதுதான் அவர் வழி.

பிரிட்டன் பெரும் ராணுவம், இன்னொரு எதிரியுடன் சேர்ந்துதான் அவர்களை விரட்டவேண்டும் எனும் திட்டத்தோடு களமிறங்கினார், ஹிட்லரிடம் உதவி கோரினார். ஹிட்லருக்கு இந்தியா மேல் பெரும் அபிமானமில்லை. இந்தியாவின் சென்பகராமனையே அவர் போட்டு தள்ளிய சர்ச்சை உண்டு,

ஹிட்லரை பொறுத்தவரை இந்தியர்கள் தலமைபதவிக்கு தகுதியற்றவர்கள். ஆரியர்கள் மட்டும் ஆள பிறந்தவர்கள்

லண்டனை பிடித்தால் இந்தியா எனக்கு, இவர் யார் இடையில் ஆள்வதற்கு என்று கூட ஹிட்லரின் ஆரிய மண்டையில் ஓடியிருக்கலாம், ஆனால் ஒரு கூட்டணிக்காக அவர் சுயநலத்தோடு போஸினை அரவணைத்திருக்கலாம் என்பார்கள், வாய்ப்பு உண்டு.

மகா மர்மம் நிறைந்தது வரலாறு.

ஆனாலும் ஹிட்லரின் கூட்டாளியான ஜப்பான் அவருக்கு ஆதரவளித்து, மலேய முற்றுகையின் போது, பயிற்சியும் அளித்து, கிட்டதட்ட வங்கத்தில் போஸ் படையோடு வந்துவிட்ட நிலையில்தான் அணுகுண்டு விழுந்து, ஜப்பான் ஓடிபோயிற்று, போஸும் ராணுவத்தை கலைத்தார், அதோடு இந்திய சுதந்திர நாளும் நெருங்கிற்று, போஸ் தலைமறைவாக இருந்தார்.

சுதந்திர இந்தியா தனக்கு அடைக்கலம் தரும் என்ற நம்பிக்கை அவருக்கு இருந்தது.

இந்திய சுதந்திர ஒப்பந்தபடி, போஸ் என்பவர் நாசிக்களோடு , ஜப்பானியரோடு சேர்ந்து பிரிட்டனை எதிர்த்த போர் குற்றவாளி, அவரை ஒப்படைக்கவேண்டியது இந்திய கடமை என்ற அறிக்கைகள் வந்த கொஞ்சநாளில் போஸ் தைவானில் விபத்தில் இறந்துவிட்டதாக செய்திகள் வந்ததன, அதிலிருந்து தொடங்கின குழப்பம்.

இனி வல்லரசுகள் தன்னை விடாது என்று அவர் தற்கொலை செய்துகொண்டதாக கூட செய்தி உண்டு, உறுதிபடுத்தபடவில்லை.

வங்கத்தை அடுத்து போஸுக்கு மகா ஆதரவு கொடுத்தது தமிழகம், பசும்பொன் திரு.முத்துராமலிங்கம் போன்றவர்கள் அவர் உயிருடன் இருப்பதாகவே மேடைகளில் முழங்கினார்கள். சர்ச்சை தீர்ந்தபாடில்லை.

ஆனால் பல ரகசியங்கள் காக்கபட்டன, அவை வெளியிடபட்டால் உள்நாட்டில் சிக்கல்கள் வருவதை கூட எப்படியாவது சமாளிகலாம், ஆனால் வெளிநாட்டு சிக்கல் வந்தால் எப்படி சமாளிப்பது? எனும் நோக்கில் பல விஷயங்கள் மவுனிக்கபட்டது.

இந்தியாவின் ஒப்பற்ற போராளிதான் மக்கள் தலைவர் நேதாஜி, ஆனால் சேர்ந்த இடம் சரி இல்லை.

ஹிட்லர், ஜப்பானிய கூட்டத்தில் அவர் இணைந்தது உலக கண்களை உறுத்தியது. ஹிட்லர் இறந்தாலும் அவர் உடல் சிக்கவே இல்லை. அவர் இருப்பதாகவும் நாசிக்கள் ஒன்று கூடுவதாகவும் அந்த ரகசிய வலைப்பின்னலில் நேதாஜி இருப்பதாகவும் சந்தேகிக்கபட்ட கதைகள் வந்தன‌.

மொத்தத்தில் அவர் விபத்தில் இறந்திருந்தால் இந்தியருக்கு இழப்பு ஆனால் வல்லரசுகளுக்கு கொண்டாட்டம். ஒருவேளை பிழைத்திருந்து இந்தியா வந்தால், மாபெரும் மக்கள் திரள் அவரை ஆட்சியில் அமைய வைக்கும் சாத்தியம் இருந்தது, அவரின் செல்வாக்கு அப்படியானது.

காரணம் அப்பொழுது நேதாஜியின் வயது வெறும் 48.

அப்படி அமரும் பட்சத்தில் அவர் என்ன செய்வார்? ஒரு காலத்தில் தனக்கு உதவிய ஜெர்மானியருக்கும், ஜப்பானியருக்கும் மறைமுகமாக உதவுவார், நிச்சயம் லண்டனை பழிவாங்குவார் என ஏகபட்ட சாத்தியங்களை அவர்களாகவே உருவாக்கினார்கள்.

ஆச்சரியமாக சோவியத் யூனியனும் அதில் சேர்ந்துகொண்டது, காரணம் ஹிட்லரால் அதிகம் பாதிக்கபட்டவர்கள் அவர்கள்தான். ஹிட்லரின் கூட்டாளிகளை தேடிகொண்டே இருந்தனர், சீனா ஜப்பானிடம் பட்ட அடி கொஞ்சமல்ல, அதற்கும் ஜப்பானிய கூட்டாளியான போஸ் எதிரியானார்.

ஆக பல நாடுகளின் எதிரி என அவர் விதி மாறிற்று.

உறுதிபடுத்தபடாத ஆனால் வலுவான ஆதாரம் கொண்ட செய்தி, சீன எல்லையில் சுற்றிய நேதாஜி, ரஷ்ய உளவுதுறை அந்நாளைய கேஜிபி மூலம் கிழக்கு ரஷ்யாவில் வீட்டுசிறையில் வைக்கபட்டார் என்பது.

இந்த செய்தி பல காலமாக தொடர்ந்து வந்தது, ஆனால் உளவுதுறைகள் அவர் இந்த குகை சாமியாராக இருக்கலாம், அதோ அந்த விவசாயி அவர்தான் என்றெல்லாம் கதைகள் கட்டி திசை திருப்பின.

நேதாஜியின் மனைவியும், மகளும் இந்த வாதங்களை ஆணித்தரமாக வைத்துபார்த்தனர், ஆனால் ஒரு முடிவும் கிடைக்கவில்லை.

வங்கத்து மம்தா அரசு சில நேதாஜி ரகசியங்களை மத்திய அரசின் பிண்ணணியில் வெளியிட்டு, அந்த விபத்திற்கு பின்னும் நேதாஜி வாழ்ந்த ஆதாரம் உண்டு என முணுமுணுத்திருக்கின்றது,

மத்திய அரசு இதனை பெரும் செய்தியாக்கிவிட்டு அமைதியாக கண்காணிக்கின்றது, இவ்வளவு சொல்பவர்கள் அப்படியானால் அவர் எங்கு வாழ்ந்தார்? எப்படி இறந்தார் என்று சொல்லவேண்டும் அல்லவா? அது இவர்களால் முடியாது.

காரணம் அது நிச்சயம் சர்வதேச குழப்பங்களை ஏற்படுத்தும், அது எவ்வளவு தூரம் போகுமென்றால், கென்னடி கொலையில் ஆனானபட்ட அமெரிக்கா கையை பிசைந்த நிலை வரை செல்லும்.

அது இவர்களுக்கும் தெரியும், அப்படி உண்மை தெரியவேண்டுமென்றால் இவர்கள் குட்டிகரணம் அடிக்கவேண்டிய இடம் வேறுநாடுகள். உண்மையில் நேதாஜி மீது அக்கறை இருந்தால் அதனை செய்வார்கள், ஆனால் இவர்கள் நோக்கம் என்ன?

அரசியல் எல்லாம் அரசியல்

இவர்கள் சொல்ல வருவது எல்லாம் நேருதான் காரணம், நேரு என்றால் காங்கிரஸ்தான் காரணம், காங்கிரஸ் ஒழிக , இவ்வளவுதான் விஷயம்.

இதுதான் உண்மை, கேட்கவேண்டிய இடத்தில் கேட்கவே மாட்டார்கள்.

சுவிஸ் அரசை மிரட்டி ஆளுக்கு 15 லட்சம் தருவோம் என்றவர்கள், அதன்பின் சுவிஸ் சாக்லேட்டினை கூட இந்தியாவில் தடை செய்யவில்லை, இவர்கள் எப்படி பெரும் வல்லரசுகளை பகைத்து நேதாஜி மர்மத்தை உடைப்பார்கள்?

பின்னர் என்ன? அதே தான் காந்தி ஒழிக,நேரு ஒழிக ஆனால் மிக கவனமாக இந்த கூட்டணியில் ஒருவரான பட்டேல் மட்டும் வாழ்க, எப்படி இருக்கின்றது பார்த்தீர்களா? வரலாற்று திரிபு.

நிச்சயமாக நேதாஜி பெரும் தேச அடையாளம். நாட்டு விடுதலைக்காக சேராத இடம் சேர்ந்து வஞ்சத்தில் வீழ்ந்த வரலாறு அவருடையது.

காந்தி வழி வேறு, நேதாஜி வழி வேறு. இருவரும் தம் தம் வழியில் போராடினார்கள். ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொண்டிருந்தார்கள். நாம் தான் இருவரையும் புரிந்துகொள்ளாமல் விமர்சித்துகொண்டிருக்கின்றோம்.

ஆழ்ந்து நோக்கினால் இருவருக்கும் வேறு வழி தெரியவில்லை, காந்தி மக்களை திரட்டி காலத்திற்காக காத்திருந்தார். நேதாஜி சவாலான திட்டத்தில் உயிரை பணயம் வைத்து நாட்டிற்காய் போரடி அதற்காகவே இறந்தார்.

அவரையும் வைத்து அரசியல் செய்யும் இந்த நாட்டில் மீண்டும் அவர் வராமல் இருந்ததுதான் அவர் காத்துகொண்ட உச்சகட்ட மரியாதை.

மலேசியாவின் சில இடங்களில் அவர் பயிற்சிகொடுத்த இடங்கள் உண்டு, பார்த்திருக்கின்றேன், அன்று இளைஞர்களாக அவரோடு பழகிய இன்றைய முதியவர்கள் உண்டு அவர்களிடம் அவரை பற்றி கேட்டிருக்கின்றேன்.

அவர்களிடம் கதைகேட்டால் நேதாஜியின் நாட்டுபற்று அற்புதமாக விளங்கும், இப்படிபட்ட தேசஅபிமானியா நேதாஜி என மனம் உருகும், அப்படி அற்புதமான தகவல்கள் கொட்டும், ஹிட்லரின் படை மீதும் ஜப்பானிய ராணுவம் மீதும் பெரும் நம்பிக்கை வைத்திருந்தார், ஆனால் விதி மாறிற்று என்பார்கள்.

எப்படி ஆயினும் ஒருவேளை நேதாஜி இந்தியாவினை ஆளும் நிலை வந்திருந்தால் தேசபிரிவினை நடந்திருகாது, இந்த காஷ்மீர் போன்ற சர்ச்சைகள் வந்திருக்காது. ஒரே இந்தியாவினை தவிர ஏதும் விரும்பாத உன்னத தலைவன் அவர், வங்கம் இப்படி உடைய விட்டிருக்கமட்டார் என்பது மட்டும் உண்மை

இந்தியாவினை ஆளும் தகுதிபடைத்த நபர்களில் போஸ் மகா முக்கியமானவர், முதன்மையானவர் , பொதுவாக இந்தியாவிற்கு மட்டுமல்ல தெற்காசியாவிற்கே துணிகரமான தலமை கிடைத்துவிட கூடாது என்பதில் கவனமாக இருக்கும் வல்லரசுகளின் விளையாட்டில் நேதாஜி சிக்கினார் என்பதும் ஆய்வுக்குரியது

எனினும் ஜப்பான் உதவியோடு இந்தியா விடுதலை அடைந்தாலும், வெள்ளையனுக்கு பதில் ஜப்பானியர் தான் ஆண்டுகொண்டிருப்பர், சீனா, வியட்நாம், பிலிப்பைன்ஸ், மலேயா, தாய்லாந்து, பர்மா என பல நாடுகளை பிடித்து தன் சாம்ராஜ்யத்தை நிறுவதொடங்கிய ஜப்பான், இந்தியாவிற்கு விடுதலை கொடுத்து நேதாஜி கையில் கொடுக்கும் என எப்படி எதிர்பார்க்கமுடியும்?

அப்படி ஜப்பான் வென்றிருந்தால், கணத்தில் அடுத்த போராட்டத்தை ஜப்பானுக்கு எதிராக‌ நேதாஜி தொடங்கி இருப்பார் அவருக்கு வேறு வழி இருந்திருக்காது என்பதும் ஒரு வகை யூகம்.

ஜப்பானியர் செய்திருக்கும் உலகப்போர் அழிச்சாட்டியம் கொஞ்சமல்ல, இந்தியா கிடைத்திருந்தால் தாஜ்மகால் முதல் தஞ்சாவூர் கோயில் வரை புரட்டிபோட்டிருப்பார்கள்.

வரலாற்று ஆசிரியர்கள் சொல்வது ஒன்றுதான். பிரிட்டன் ஜெர்மனி என கணிக்க தெரிந்த போஸ், அமெரிக்கா சோவியத் யூனியன் என வருங்கால வல்லரசுகளை கணிக்க தவறினார், அது அவர் தவறேன்றும் சொல்லிவிட முடியாது.

அப்படி ஒரு முகாமில் இருந்திருந்தால் பின்னாளில் லீ குவான் யூ போலவோ, மாவோ போலவோ, ஸ்டாலின் போலவோ பெரும் உலக அடையாளமாய் மாறி இருந்திருக்கலாம், ஆனால் காலம் கடந்துவிட்டது

அந்த நேதாஜியினையும் ஒரு காலத்திலும் மறக்க முடியாது, நேதாஜி சாகவில்லை பல மர்மம் உண்டு அவர் உயிரோடு இருக்கின்றார் என இறுதிவரை தைரியமாக முழங்கிய ஒரு தேசபக்தனாக திரு, பசும்பொன் முத்துராமலிங்க தேவர் அவர்களும் இந்த விஷயத்தில் மறக்க கூடியவர் அல்ல

நேதாஜியின் டெல்லி சலோ எனும் ஸ்லோகமும், இந்த நாட்டின் மீது அவருக்கு இருந்த பெரும் தேசபற்றும் எந்நாளும் வணங்கதக்கவை

நேதாஜி இந்தியாவினை ஆள கூடாது என்பதில் வல்லரசுகள் கவனமாக இருந்தன‌

அதன் முதல் பலிதான் நேதாஜி, என தொடங்கி காந்தி, இந்திரா, ராஜிவ் காந்தி என வந்து நிற்கின்றது.

இந்தியாவிற்காய் உலகினை எதிர்த்து பெரும் சவாலில் இறங்கிய அந்த வீரமகனுக்கு வீரவணக்கம் செலுத்துவதில் இத்தேசம் பெருமை கொள்கின்றது

முதன் முதலாக இந்தியாவிற்கு பலமிக்க ராணுவம் வேண்டும் என சொல்லி அதனை அமைத்தும் காட்டிய முதல் தலைவன் எமது நேதாஜி

இன்றைய பலமிக்க இந்திய ராணுவத்திற்கு அவரே முன்னோடி, அவ்வகையில் இந்திய ராணுவத்தின் நன்றிக்குரியவர் நேதாஜி

நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ் நமது தேசத்தின் பெரும் வீரமிக்க அடையாளம்

வந்தே மாதரம்..ஜெய் ஹிந்த்.