உண்மைகள் உறங்குவதுமில்லை, பொன்.சிவகுமாரன் மறைவதுமில்லை.

அது 1974ம் ஆண்டு, ஈழ தமிழர்களை சிங்கள அரசுகள் ஒடுக்க ஆரம்பித்த நேரம். வஞ்சகமாக இந்திய மலையக வம்சாவழிதமிழரில் பெரும்பான்மையினரை இந்தியாவிற்கு அனுப்பிவிட்டு (அப்பொழுது ஒரு ஈழதமிழரும் அதனை கண்டிக்கவில்லை,எதிர்க்கவில்லை என்பதுவேறுகதை ) ஈழதமிழரை குறிவைத்து காய்களை நகர்த்தியது.

இறுதியாக ஒரு திட்டத்தினை கொண்டுவந்தது. கொண்டுவந்தவர் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக, தந்திரகாரி அவர்.

யானைகுட்டியை கொடுத்து கச்சதீவை வாங்கியர் (அதாவது கச்சதீவு இலங்கைக்கு கொடுக்கபட்டபொழுது இந்திராவுக்கு இவர் ஒரு யானைகுட்டி பரிசளித்தார்) என சிங்களர்களால் கொண்டாடபட்ட சிறீமாவோ.

அதாவது இடஒதுக்கீடு எனும் முறையை ஒரு சட்டம் மூலம் கொண்டுவந்தார் அதன்பெயர் தரப்படுத்துதல்.

தரபடுத்துதல் என்றால் ஈழதமிழர் நிலைக்கு சிங்களரை தரம் உயர்த்தபோகின்றாராம் அவ்வளவுதான் விஷயம்.

சுருக்கமாக சொல்லவேண்டுமென்றால் நமது மாநிலத்தில் 95% மதிப்பெண்பெற்ற உயர்சாதி மாணவனுக்கு கிடைக்கும் உயர்படிப்பும் அரசு வேலையும் 35% எடுத்த தாழ்த்தபட்டமாணவனுக்கு கிடைக்கின்றதல்வா?

அதேதான் அங்கே தரபடுத்துதல், உயர்வகுப்பு மாணவன் நிலையில் ஈழமாணவர்களும், தாழ்த்தபட்ட வகுப்பில் சிங்கள மாணவர்களும் வையுங்கள் புரியும்.

(இங்கே இட ஒதுக்கீடு என்பது வேண்டும் என கத்தும் கும்பல்கள்தான், சிங்களன் இட ஒதுக்கீட்டை கொண்டுவந்தபொழுது எதிர்த்தன சமஉரிமை வேண்டும் என்றன‌ என்பது வரலாற்று காமெடி)

இந்தியா என்பது வித்தியாசமான அரசியல், உயர்வகுப்பினர் யாரும் கலவரம் செய்யவில்லை, ஆனால் ஈழமக்கள் கல்வியை உயர்வாய் கருதுபவர்கள் பொங்கிவிட்டார்கள்.

உண்மையில் இட ஒதுக்கீடு என்பது அநீதி, திறமை இருக்கும் ஒருவனுக்கு, தகுதி உள்ள ஒருவனுக்கு வாய்ப்பு கொடுக்காமல், தகுதி அற்ற திறமை அற்ற ஒருவனுக்கு வலிய கொடுக்கும் அநீதி

இந்த அநீதி இந்தியாவில் புரட்சி, ஆனால் இலங்கையில் பெரும் ஈழ எழுச்சியாயிற்று

சொல்லபோனால் ஈழபிரச்சினை பெரும் திருப்பமாக இங்குதான் மாறிற்று, மாணவர்கள் போராட இறங்க, அரசியல்வாதிகள் தீ மூட்டினார்கள்.

மாணவர்கள் கூட்டமைப்பு ஆயுதம் தாங்க தீர்மானித்தது, சிவகுமாரனும் அதில் ஒருவர்.

அப்படி புறப்பட்ட மாணவர்களில் ஒருவர்தான் சிவகுமாரன், முதல் போராளி நிச்சயம் அவனே.

நமது மதிப்பெண்கள் குறைக்கபட்டுவிட்டன, இனி எதிர்காலமில்லை என அரசியல்வாதிகள் முழக்கமிடும் கூட்டத்தில் எல்லாம் அவன் முன்னணியில் இருந்தான்,

சிங்களனோடு பேசும் தமிழர்கள் துரோகிகள் என்பதை குறித்துகொண்டான், அவர்கள் கைகாட்டிய திசையில் ஆல்பர்ட்துரையப்பா இருந்தார், அவர் அப்போது யாழ்பாண மேயர்.

அவரை குறிவைத்தார் சிவகுமாரன், அவரது வாகனத்திற்கு குண்டுவைத்ததான் சிவகுமரன், ஆனால் உயிர்தப்பினார் துரையப்பா.

(பின்னாளில் அவர் பிரபாகரனால் கொல்லபட்டார்)

ஆனால் ஈழத்தில் தமீழத்திற்காய் முதலில் வெடித்தகுண்டு இதுதான். 1975ல் தொடங்கிய அந்த ஓசை அதன் பின் 2009ல்தான் ஓய்ந்தது

அதன்பின் காவல்துறையின் தீவிரசோதனையில் அகப்பட்டு அனுராதாபுரம் சிறையில் அடைக்கபட்டான், ஒரு பைசா குறையாமல் சிவகுமாரனின் தாய் தாலியை விற்று கொடுத்த பணத்தில் ஒரு தமிழ் வக்கீல், கவனிக்கவும் தாலிவிற்ற பணத்தில் தமிழ்வக்கீல் வாதாடி ஜாமீனில் வெளிவந்தான் சிவகுமாரன்.

அந்த வழக்கறிஞரும் ஒரு தமிழரே.

அப்பொழுதுதான் 1974 யாழ்பாண உலகதமிழ்மாநாடு நடைபெற்றது, சிங்கள அரசு ஒரு தமிழ்பேச்சாளருக்கு தடைவிதித்திருந்தது, சீமான் போன்ற ஒரு மாதிரியான பேச்சாளர் அவர், அவரை மேடையில் ஏற்ற போலிஸ் தடை விதித்திருந்தது.

ஆனால் ரகசியமாக கொண்டுவரபட்ட அந்த பேச்சாளருக்கு போதை பழக்கமும் இருந்தது, திடீரென அவர் மேடையேறினார், அங்கேயே கைதுசெய்ய நினைத்த போலீசுக்கும் மக்களுக்கும் கைகலப்பு ஏற்பட்டு கலவரமாக மாறியது.

பெரும் கலவரம் அங்கு துப்பாக்கிசூட்டில் முடிந்தது, 11 பேர் பலியாகி இருந்தார்கள், துரதிருஷ்டவசமாக‌ மின்கம்பி அறுந்து விழுந்து செத்தவர்களும் இதில் உண்டு

இலங்கை அரசு இதில் சர்வதேசம் முன் வசமாக மாட்டி கொண்டது

ஒரு மிகபெரிய ரத்தசரித்திரத்தின் முதல் துளி அந்த மாநாட்டில்தான் நடந்தது, ஈழமக்கள் முழுவதும் கொந்தளித்த தருணம் அது

துப்பாக்கி சூட்டிற்கு உத்தரவிட்டவர் அமைச்சர் சந்திரசேகர. மாநாட்டு பந்தலிலே அமைச்சரை கொல்வேன் என சூளுரைத்தவர் சிவகுமாரன்.

அமைச்சர் மீதான எல்லா கொலைமுயற்சியும் தோல்வியில் முடிந்தது, அமைச்சருக்குஆயுள் கெட்டி.

ஆனாலும் இளைஞர்களை திரட்டி போராடிகொண்டிருந்தார் சிவகுமாரன், சிங்கள அரசின் உளவாளியாக யாழ்பாணத்தில் இருந்த நடராஜா என்பவரை கொல்லும் திட்டத்தில் இருந்த சிவகுமாரனை, நடராஜனை உலவவிட்டு சுற்றிவளைத்தது போலீஸ்.

ஒருமுறை சிக்கி அனுபவித்த சித்திரவதைகளை எண்ணிய சிவகுமாரன், இம்முறை சயனைடு கடித்து உயிர்விட்டார்.

அந்த மரணம் ஈழ மக்களை உலுக்கிற்று, மொத்த ஈழமும் அவனுக்காய் அழுதது. ஈழ மக்களை ஒரு புள்ளியில் மொத்தமாய் குவித்து அழவைத்த சம்பவம் அது.

ஈழ இளைஞர்களிடையே அத்தருணம் ஒரு எழுச்சி ஏற்பட்டது,மிக பெரிய சுனாமிக்கு அவர்கள் தயாரானர்கள், தாய்மார்களும் அவர்களை தடுக்கவில்லை

ஏன் ஈழவரலாற்றிலே முதல்முறையாக பெண்களும் சுடுகாடுவரை சென்று அஞ்சலி செலுத்தினர் என்றால் சிவகுமாரன் ஏற்றிவைத்த உணர்ச்சி எத்தகையது என்பதை உணர்ந்து கொள்ளலாம், சில வாரங்கள் தொடர்ந்து அவனுக்கு அஞ்சலி செலுத்தபட்டது.

ஈழத்தின் முதல் விடுதலை குண்டும் அவன் வீசியது, முதல் தற்கொலை போராளியும் அவனே.

அதன்பின் நடந்ததெல்லாம் உலகம் அறிந்தவை.

ஆனால் தமிழக தமிழர் தற்போது அறிபவை ஒன்றே ஒன்றுதான். ஈழம் என்றால் பிரபாகரன், போராட்டம் என்றால் பிரபாகரன்.

இடஒதுக்கீடு எனும் தரபடுத்ததுதல் சட்டமும், கல்வி இல்லை என்றால் வாழ்கை இல்லை எனும் பயமுறுத்தலும் அவனை போராளி ஆக்கிற்று.

இந்த சலசலப்பு இந்தியாவிலும் எதிரொலித்தது, ஈழதமிழர் கண்ணீர் என செய்திகள் வந்தது, இந்தியா லேசாக தலையிட்டது

இந்திய மாநிலங்களில் இட ஒதுக்கீடு இல்லையா? என சிறீமாவோ கேட்ட கேள்விக்கு இந்தியா பதில்கூறமுடியவில்லை.

அன்று இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் முதல்வராக இருந்த முத்தமிழ் நாயகன், உலக தமிழர்களின் தலைவரான கருணாநிதியால் இந்த இடத்தில் வாய் பேசமுடியவில்லை

பிராமணனுக்கு எதிராக செய்தால் புரட்சி, ஈழதமிழனுக்கு எதிராக செய்தால் இனவிரோதமா என சிங்களன் கேட்ட கேள்விக்கு எந்த இந்திய தமிழனிடமும் பதில் இல்லை

இடஒதுக்கீடு இல்லாமல் இந்தியாவில் எந்தமாநிலத்தில் ஆட்சிசெய்யமுடியும்? வாக்கு வங்கியின் ஆதாரமே அதுதானே. ஜனநாயக ஆட்சிதான் ஆனால் மெஜாரிட்டி வோட்டுவங்கி இருக்கும் இடம்தானே அரசியலுக்கு முக்கியம்.

ஆனால் திறமைக்குத்தான் முக்கியம் என சொல்லி, அதிக மதிப்பெண் எடுத்தவனுக்குத்தான் முன்னுரிமை என ஈழமாணவர் அமைப்புகள் கேட்டது எக்காலத்திலும் தவறாகாது.

சிவகுமாரன் சாவினை தொடர்ந்து பெரும் கலவரம் வெடித்தது, மாணவர்கள்பால் ஈழமக்களிடையே அனுதாபம் தோன்றிற்று இனகலவரங்கள் வெடித்தன‌

ஒருநாடும் எட்டிபார்க்காத நிலையில்தான் இந்தியா கொஞ்சம் மனிதாபிமானத்தோடு களமிறங்கிற்று..

கொழும்பு கலவரத்தை காரணமாக கொண்டு களமிறங்கி ஆடிபார்த்தது, அது இந்திரா படுகொலையாலும், ஜெயவர்த்தனேவின் ராஜதந்திரத்தாலும், பிரேமதாசாவின் நரித்தனத்தினாலும் வெளியேறிற்று.

இன்று என்னவெல்லாமோ நடந்து முடிந்துவிட்டது.

ஆனால் ஈழபோராட்டத்தை முதலில் ஆயுதபோராட்டமாக துணிவுடன் தொடங்கியர் இந்த பொன்.சிவகுமாரன்.

அந்தோ பரிதாபம், ஈழத்திற்காக போராடுகின்றோம், களமாடுகின்றோம் என கத்தி கத்தி முஷ்டிமடக்கும் யாரும் அவனை நினைவுகூறவில்லை.

ஈகிகள் என ராஜிவ்கொலையாளிமுதல் சாஸ்திரிபவன் முன்னால் இறந்த முத்துக்குமார் வரை நினைவு கூறுபவர்கள், முதல் தற்கொலை போராளியான இவரை , குட்டிமணி குழுவை, உமா மகேஸ்வரனை, சபாரத்தினத்தை எல்லாம் அம்னீசியா நோயாளிகளாக மறந்துவிடுவதும் வேடிக்கை,

இப்படி எத்தனையோ பெரும் தியாகிகள், போராளிகள் அங்கு உண்டு, இவர்களை எல்லாம் மறைத்துவிட்டு நாங்கள் மட்டும் தான் என இறுதிவரை சொன்னவர்கள் புலிகள், இவர்களை போன்றவர்களுக்காக ஒரு தீக்குச்சி கூட புலிகள் கொளுத்தவில்லை

பிரபாகரனின் ஒருவிதமான சிறுபிள்ளைத்தனமான ஹீரோயிச கொள்கை அது, தான் மட்டும்தான், என் சொல் கேட்டவர்கள் மட்டும் போராளிகள், தமிழகத்தில் அது மட்டும்தான் தொடர்ந்தது

பிரபாகரனுக்காய் செத்தவர்கள்தான் மாவீரர்கள் போராளிகள் என்பது பிற்காலத்தில் உருவான பச்சை பொய், பொன் சிவகுமாரன் சாகும்பொழுது பிரகாரன் குட்டிமணி கும்பலில் துப்பாக்கி துடைக்கும் வேலையில்தான் இருந்தார்.

இவர்கள் எல்லாம் ஈழத்திற்காய் அல்லாமல் காதல்தோல்வியிலோ அல்லது கடன் தொல்லையிலா செத்தார்கள்?

இன்று ஜூன் 5 அந்த மாவீரனின் நினைவுநாள்.

இதை எல்லாம் நினைத்துபார்த்து அவனை நினைவுகூறகூட யாருமில்லை என்பதுதான் உண்மையான ஈழ சோகம்.

சுருக்கமாக சொன்னால் இன்றுதான் 1974ல் ஈழம் புதுபோராட்டத்துடன் களமிறங்க பெண்கள் கூட சிவகுமாரனின் சாம்பலில் சத்தியம் செய்துகொண்டிருந்தார்கள்,

ஆனால் பிரபாரனுக்காய் செத்தவர்கள்தான் “போராளிகள்”,பிரபாகரனை ஆதரித்தவர்கள்தான் “இன‌உணர்வாளார்கள்”, இப்படித்தான் ஈழவரலாறு இப்பொழுது தமிழகத்தில் திருத்தி எழுதபடுகின்றது.

உண்மையான ஈழஎழுச்சி இந்த நாளில்தான் தொடங்கியது . பின்பு பற்றி எரிந்தது, பல குழுக்கள் உருவாயின, பின்பு புலிகள் எல்லோரையும் அடக்கி தானும் அழிந்தனர், ஈழபோராட்டம் முற்றுபெற்றது

உண்மைகள் உறங்குவதுமில்லை, பொன்.சிவகுமாரன் மறைவதுமில்லை.

இன்றும் அவன் ஈழத்தில் வணங்கபடுவான் என்றும் வணங்கபடுவான்

அவனுக்கு சிலையும் உண்டு, அவன் செத்த இடத்தில் வழிபாடும் உண்டு

சிவகுமாரன் யாரென மெதுவாக அங்கிள் சைமனிடம் விசாரியுங்கள்,

“அட அவன தெரியாதா நம்ம பைய, நானும் அண்ணனும் பொட்டம்மானும் புட்டு சாப்பிட்டபொழுது கதலி பழம் உரிச்சி தந்தவனே அவன் தானே, அவன் கூட கோலி எல்லாம் விளையாடினேன்” என சிரிக்காமல் சொல்வார்.

Image may contain: 1 person, hat

நாம் அழுதோம், மனம் விட்டு அழுதோம்.

கொரோனா வந்ததில் உலகின் பல இடங்களில் அமைதி நிலவுவது போல பாலஸ்தீனத்திலும் நிலவுகின்றது

உலகில் பெரும் கொடுமை இழைக்கபட்ட இடம் பாலஸ்தீனம், அந்த மக்கள் செய்த பெரும் பாவம் பாலஸ்தீனத்தில் பிறந்தது அதுவும் இஸ்லாமியராக பிறந்தது

ஒரு வாதத்துக்கு வைப்போம், திடீரென மதுரையில் 4 குண்டர்கள் புகுந்து இது ஹேமநாதபாகவதருக்கு பாண்டிய மன்னன் கொடுத்த பூமி , எங்கள் பூமி எல்லோரும் கிளம்புங்கள் என்றால் என்னாகும்?

அந்த பைத்தியகாரதனமான 4 குண்டர்களுக்கு ஆதரவாக மேற்குலகில் இருந்து சிலர் வந்து நியாயம் பேசி கோடுபோட்டு ஊரை பிரித்து கொடுத்தால் என்னாகும்?

அந்த வலிதான் பாலஸ்தீனியரின் வலி

அவர்கள் வலிக்கு பெரும் காயங்களும் தோன்றி கொண்டே இருக்கின்றன, பாலஸ்தீனில் எண்ணெய் இல்லை, எண்ணெய் இருக்கும் அரபு தேசங்கள் அவர்களுக்கு பெரும் ஆதரவாய் இல்லை என ஏகபட்ட இல்லை

அந்த மக்கள் அனுதினமும் வெடிகுண்டு வெடிப்பாலும் துப்பாக்கி சத்ததாலும் பாதிக்கபட்டு வாழ்பவர்கள், ஒரு கட்டத்தில் அதுவே இயல்பு வாழ்வுமாயிற்று

கொரோனா காலம் என்பதால் கொஞ்சம் அமைதி நிலவுகின்றது, குண்டு வீச்சு இல்லாத, அழுகுரலை கேட்காத பாலஸ்தீன குழந்தைகள் வீட்டுக்குள் சிரிக்கின்றன‌

ஆம், கொஞ்சம் நிம்மதியாக சிரிக்கின்றன, அது தற்காலிகம் என்றாலும் அந்த பிஞ்சுகள் சிரிப்பது என்பது தெய்வம் மகிழும் தருணம்

கொரோனா எனும் கொடும் வியாதியின் இன்னொரு பக்கம் இப்படியும் இருக்கின்றது. அறிவு, ராணுவம், பணம் எனும் இறுமாப்பின் உச்சியில் விஞ்ஞானத்தி உச்சியில் ஆடிய இஸ்ரேலை கொரோனாதான் கொஞ்சம் அடக்கியிருகின்றது

மேற்குலகம் அஞ்சி ஒடுங்கி கதறி சாகும் நேரம் என்றாலும் அதற்கு கண்ணீர்விட்டு அழுது மேற்காசியா பக்கம் வந்தால் அங்கு வீட்டுக்குள் பாதுகாப்பாக சிரிக்கும் அரபு குழந்தைகளை காணும் பொழுது கண்ணீரை மீறிய மகிழ்ச்சி வருகின்றது

வாழ்வின் முதன் முதலாக அவை சிரிக்கின்றன, அக்கம்பக்கம் மக்கள் அழாமல் சாகாமல் இருப்பதை பார்த்து சிரிக்கின்றன‌

நமக்கும் மெல்ல புன்னகை வருகின்றது..

ஆனால் மேற்குலகம் சாகும்பொழுது இந்த குழந்தைகள் சிரிப்பதில் மகிழ்கின்றாயா என்றால், அக்குழந்தைகள் அழும் பொழுது ரத்தத்தை பார்த்து அழும்பொழுது யார் அழுதார்கள்?

நாம் அழுதோம், மனம் விட்டு அழுதோம்

அர்ஜூனா உலகில் நன்மையும் நான் தீமையும் நான் , எல்லாம் என்னாலே உண்டாவது மானிடனுக்கு அது புரியாது என கீதையில் கண்ணன் சொன்ன வாக்குகளை நோக்க வேண்டிய நேரமிது

அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத்தை மீட்டெடுக்கும் புத்தாக்க குழு.

சர்வ சக்திவாய்ந்த அமெரிக்கா கிட்டதட்ட 100 ஆண்டுகளுக்கு பின் பெரும் வீழ்ச்சியினை காண்கின்றது, அதன் வல்லமை மிக்க கரங்களும், பெரும் அதிகாரமும் வீழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றது

ஆனால் முடிந்தவரை போராடுவார்கள் அல்லவா? சும்மா இருபார்களா என்ன?

அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத்தை மீட்டெடுக்கும் புத்தாக்க குழு ஒன்றை டிரம்ப் உருவாக்கியுள்ளார். அவர்கள் பெரும் வழிகாட்டலை கொடுப்பார்கள், புது புது ஆலோசனைகளை கொடுப்பார்கள், அந்த ஆலோசனைகளில் சிறந்ததை அமெரிக்க அரசு செயல்படுத்தும்

இந்த குழுவில் அமெரிக்காவின் ஆக சிறந்த அறிவாளிகள், பெரும் திறமையாளர்கள் என தேடி சலித்து எடுத்திருகின்றார்கள், அதில் இந்தியர் 6 பேர் இடம் பெற்றிருப்பதுதான் உலக கவனத்தை ஈர்த்திருக்கின்றது

ஆம் சுந்தர் பிச்சை (கூகுள்), சத்யா நாதெல்லா (மைக்ரோ சாப்ட்), அரவிந்த் கிருஷ்ணா (ஐ.பி.எம்), சஞ்சய் மெஹ்ரோத்ரா (மைக்ரான்), அஜய் பங்கா , முகர்ஜி (மாஸ்டர் கார்டு), ஆகிய ஆறு இந்தியர்கள் இடம்பெற்றுள்ளனர்.

ஆம் இவர்கள் நேரடியாக டிரம்புக்கே ஆலோசனை கூறும் பெரும் அதிகாரம் வழங்கபட்டிருகின்றது

இவர்களில் பெரும்பாலானோர் பிராமணர்கள், ஒரு காலத்தில் இந்திய அரசர்கள் தங்கள் ஆலோசகர்களாக வைத்திருந்த பிராமணர்களின் வாரிசுகள்

“இயங்கும் தேசத்தில் அவனவனுக்கு ஆயிரம் வேலைகள் , எல்லோரும் எல்லா விஷயத்திலும் கவனம் செலுத்தி யோசிக்க முடியாது, சமூகத்துக்கும் அரசுக்கும் என்ன வேண்டும்? என்ன தேவை? என்ன செய்ய வேண்டும் என ஒதுங்கி இருந்து பார்க்க ஒருவன் வேண்டும்.

எல்லாவற்றையும் அவன் கவனித்திருந்து பார்க்க வேண்டும், நிறைய யோசிக்க வேண்டும், சமூகத்தை உற்று பார்த்து கொண்டே, அது குழம்பும் பொழுது அவன் தாங்கிபிடிக்க வழிகளை சொல்லவேண்டும்

ஆம் மிக உயர்ந்த இடத்திலிருந்து சமூகத்தை பார்த்து கொண்டிருப்பவனே பார்ப்பான்.

சமூகம இயங்க, நாடு செழிக்க என்ன செய்யவேண்டும் எனும் திட்டம் அவனிடமே உண்டு, அவனே முழுவதும் சமூகத்தை உணர்ந்து பார்த்து கொண்டே இருக்கின்றான்”

அன்று இந்தியா இந்த வரிகளை பின்பற்றித்தான் தன் பொற்காலத்தின் உச்சியில் இருந்தது, உலகமே இந்தியாவினை தேடி வந்தது

இன்று அந்த வரிகளை அமெரிக்கா செய்து கொண்டிருக்கின்றது, இனி அந்நாடு மீண்டெழும் என்பதில் சந்தேகமில்லை

இதே பிராமணன் இங்கே இருந்து ஆலோசனை சொல்லும் வரை தமிழகம் பெரும் பொன்விளையும் பூமியாய் இருந்தது, கிரேக்கர் ரோமர் இன்னும் யார் யாரெல்லாமோ வந்து தமிழகத்தை கண்டு வியந்து நின்றனர்

ராம்சாமி கோஷ்டியின் அழிச்சாட்டியத்தில் பல பிராமணர் வெளிநாடு சென்றாயிற்று, இதோ மேலை நாடுகள் வாழ்கின்றன.

இந்த புத்தாக்க குழு அமெரிக்காவினை நிச்சயம் உயர்த்தும், கொஞ்ச காலத்தில் அமெரிக்கா தன் வலிமையினனி மீள பெறும்

அதன்பின் என்ன செய்வார்கள் தெரியுமா?

வெள்ளை மாளிகையின் ரகசிய அறையில் இருக்கும் ராம்சாமி, அண்ணா இன்னும் சிலரின் படங்களுக்கு மாலையிட்டு மஞ்சளிட்டு வணங்குவர் அமெரிக்க அதிகார பீடத்தார், ஆம் அவர்கள் இல்லையென்றால் பிராமணன் ஏன் கடல்கடக்க போகின்றான்? அமெரிக்காவினை வாழவைக்க போகின்றான்?

ஆக அமெரிக்காவுக்கும் ஐரோப்பாவுக்கும் ராம்சாமி, அம்பேத்கர் கோஷ்டி செய்திருப்பது கொஞ்சமல்ல..

பிராமணன் அண்டிய அமெரிக்கா வாழ்கின்றது, அவனை விரட்டிய மண் “கரணாவுக்கு செத்தால் 1 கோடி” என பம்பர் பரிசு அறிவித்து கொண்டிருக்கின்றது.

காலம் எப்படி எல்லாம் ஆடுகின்றது பார்த்தீர்களா?

Image may contain: aeroplane

1989ல் சோவியத் யூனியன் உடைந்து சிதறியது, குழப்பமான கொள்கைகளால் உற்பத்தியும் பணமும் இன்றி வீண் ஈகோவில் இருந்த அந்த வல்லரசு மொத்தமாக சிதறியது

அந்நேரம் மிக மிக வறுமையில் இருந்தது ரஷ்யா, எல்லாம் கைமீறி போயிருந்தது, உக்ரைனின் செர்னோபில் அணுவுலை விபத்தால் கோதுமை வயல்களும் கைவிடபட்டு உனவுமில்லாமல் இருந்தது

1950ல் இருந்து சோவியத்துடம் மாபெரும் யுத்தம் புரிந்த அமெரிக்கா, பெரும் விபரீத யுத்த முனைகள் எல்லை வரை சென்ற அமெரிக்கா, சோவியத்தை ஒழிக்க கொரியா, வியட்நாம் இன்னும் எங்கெல்லாமோ போர்களங்களை திறந்த அமெரிக்கா, சுருக்கமாக சொன்னால் தன் வரலாற்றில் 70 வருடத்தினை சோவியத்தை ஒழிப்பதிலே செலவழித்த அமெரிக்கா அதில் உற்சாகமானது

ஹிட்லரையும் ஜப்பானையும் வளர்த்து அவர்கள் உடைக்க நினைத்த சோவியத் உடைந்து கிடந்தபொழுது சாக கிடக்கும் காட்டெருமை பக்கம் வந்து அமரும் கழுகாக அமர்ந்தது

ஆம் கப்பல் நிறைய கோதுமைகளை அனுப்பி ரஷ்யாவுக்கு கொடுத்து சொன்னது “இந்த உதவியினை ரஷ்ய மக்கள் மறக்கமாட்டார்கள், அமெரிக்கா எப்பொழுதும் உலக மக்களின் நலன் விரும்பி அது ரஷ்யர்களையும் நேசிக்கின்றது”

மானமுள்ள ஒவ்வொரு ரஷ்யனும் அழுதான், ராணுவத்தினர் அழுதனர், அன்றைய ரஷ்ய உளவுதுறையின் சாதாரண ஊழியரான புட்டீனும் அழுதார்

இன்று காட்சிகள் மாறிவிட்டன, புட்டீன் ரஷ்யாவினை ஓரளவு பலமாக்கிவிட்டார், ஜனவரியிலே எல்லைகளை மூடியதில் ரஷ்யா ஓரளவு கொரோனாவில் இருந்து விடுவிக்கபட்ட நாடு

இப்பொழுது கொரோனாவில் பெரும் பாதிப்புக்குள்ளான அமெரிக்கா உலகெல்லாம் மருந்துக்கும் மருத்துவ பொருக்கும் கையேந்தும் காலம், கொரோனாவின் கோரம் அப்படி அவர்களே எதிர்பாரா அடி இது

இந்நிலையில் ரஷ்ய விமானங்கள் மருந்து மற்றும் மருத்துவ உபகரணங்களுடன் ரஷ்ய விமானம் அமெரிக்காவுக்கு சென்றாயிற்று, ஏகபட்ட மருந்துகள் மருத்துவ பொருட்களுடன் அங்கு இறங்கிவிட்டது, இன்னும் நிறைய வருமாம்

அன்று அமெரிக்கா சொன்ன அதே வார்த்தையினை புட்டீன் இப்பொழுது சொல்கின்றார்

“இந்த உதவியினை அமெரிக்க‌ மக்கள் மறக்கமாட்டார்கள், ரஷ்யா எப்பொழுதும் உலக மக்களின் நலன் விரும்பி அது அமெரிக்கர்களையும் நேசிக்கின்றது. “

இதை பார்த்ததும் ஒவ்வொரு அமெரிக்கனும் அழுகின்றான், வாயில் டை வைத்து வெள்ளை மாளிகையில் கதறி அழுகின்றார் டிரம்ப்…

காலம் எப்படி எல்லாம் ஆடுகின்றது பார்த்தீர்களா? உலக சக்கரம் அப்படித்தான்.

பாகிஸ்தான் இந்நெருக்கடியிலும் மதவெறியின் உச்சத்தில் இருக்கின்றது.

பாகிஸ்தானும் கொரோனாவுக்கு தப்பவில்லை, ஆனால் காட்சிகள் மானிட நேயத்தை சாகடிக்கின்றன, அந்நாடு எப்படிபட்ட முரட்டு நாடு என்பது உலகுக்கு தெரிகின்றது

ஆம் அங்கு மைனாரிட்டி இந்துக்களும் கிறிஸ்தவர்களும் உண்டு

இப்பொழுது அங்கும் ஊரடங்கு வீட்டுக்குள் அடைப்பு, ஆனால் இஸ்லாமியருக்கு கிடைக்கும் உதவியும் உணவும் இந்துக்களுக்கும் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் கிடைப்பதில்லை

இந்திய திருநாடு மசூதியில் அடைபட்ட கூட்டத்தையும் அவர்களில் இருந்து தப்பி ஓடியவரையும் தேடி பிடித்து நீங்களெல்லாம் இந்தியர்கள் என மத வேறுபாடு இன்றி தேடி பிடித்து காத்து கொண்டிருகின்றது

ஆனால் பாகிஸ்தான் இந்நெருக்கடியிலும் மதவெறியின் உச்சத்தில் இருக்கின்றது

பாகிஸ்தானின் சமூக ஆர்வலர் ஆயுப் மிர்ச சொன்னதை அப்படியே சொல்கின்றோம்

” சிறுபான்மை இந்து சீக்கிய மக்கள் உணவு கிடைக்காமல் நெருக்கடி நிலையில் உள்ளனர். அவர்களால் வெளிவர முடியவில்லை. வீட்டிலும் உணவு இல்லை

இந்திய அரசாங்கம் ராஜஸ்தான் வழியே சிந்து பகுதிக்கு உணவு அனுப்பி வைக்க வேண்டும். இந்த பகுதியில் உள்ள நெருக்கடி நிலையை தவிர்க்க காலதாமதம் செய்யாமல், இந்திய பிரதமர் மோடி மற்றும் ஐ.நா. அமைப்பு தலையிட வேண்டும்

இப்பொழுது இந்த குடியுரிமை இம்சை போராளிளை நோக்கி கேட்கின்றோம்

ஏ போராளி இம்சைகளே, இனி அந்த இந்து மக்கள், கிறிஸ்தவ மக்கள் பசியால் வாடி அடைகலம் தேடினால் எங்கு வருவார்கள்?

அண்டை நாடு என ஆப்கன், ஈரான் என இருக்கும் நிலையில் அவர்களுக்கான ஒரே புகலிடம் எது?

அந்த இந்துக்களும் கிறிஸ்தவர்களும் சீக்கியர்களும் எங்கு செல்வார்கள்? இங்கேதான் வருவார்கள். அப்படி வரும்பொழுது இத்தேசம் கதவை திறக்காமல் என்ன செய்யும்?

இஸ்லாமியரை அரவணைக்க நாங்கள் இருக்கின்றொம் இந்துக்கள் எப்படியும் போகட்டும் என அந்நாடு விரட்டும் பொழுது ஒதுக்கும் பொழுது அவர்களுக்கான வழி என்ன? ஆறுதல் என்ன?

இதைத்தான் குடியுரிமை சட்டம் தெளிவாக சொல்கின்றது, இது 1947ல் இருந்து இருக்கும் நிலை, கொரோனா அதை தெளிவாக சொல்கின்றது

இனியும் திருந்தாவிட்டால் கொரொனாவினை விட நீங்களே தேசத்துக்கு ஆபத்தானவர்கள்

கர்வம் கொண்ட நாடெல்லாம் அலறி ஓய்ந்து வீழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன‌.

பணம், ராணுவம், பொருளாதாரம், ஒலிம்பிக், அதிகாரம் என எல்லாவற்றிலுமே முதலிடத்தில் இருக்க நினைக்கும் அமெரிக்காவினை கொரோனா விஷயத்திலும் அடித்து இழுத்து முதலிடத்தில் வைத்திருக்கின்றது கொரோனா

அமெரிக்கா கதறி மிரட்டி கெஞ்சி ஓடி ஒளிந்தாலும் விடாமல் நீதான் இதிலும் நம்பர் 1 , நீயேதான் இருந்தாக வேண்டும் என மிரட்டி அந்த சிம்மாசனத்தில் கட்டி வைக்கின்றது காலதேவனின் கயிறு

எழுத்தாளர் பாலகுமாரன் ஒரு சம்பவம் சொல்வார், பெரும் எழுத்தாளர் என அவரிடம் ஒரு கர்வம் வந்த நேரமிது, பார்ப்பவர் எல்லோரும் அவரின் ஆட்டோகிராப் வாங்கி சிலர் காலில் விழுந்தெல்லாம் வணங்கிய நேரமது

எல்லா விருதும் அவருக்கே, எல்லா பத்திரிகையும் அவருக்கே, எல்லா சினிமாவும் அவருக்கே, எல்லா பதிப்பகமும் அவருக்கே என அவர் கொடிகட்டி பறந்த காலம்

ஜெயா முதல் எல்லா பெரும் பிம்பங்களுக்கும் அவர் பிடித்தமான மனிதராயிருந்தார், தமிழகம் மட்டுமல்ல உலகெல்லாம் கொண்டாடபட்டார்

அந்த பாலகுமாரனின் உள் மனம் அறிந்த அவரின் குருநாதர் விசிறிசாமி சில பாடங்களை உணர்த்த விரும்பினார், அன்று பாலகுமாரன் ஒரு பாலிஸ்டர் வேட்டி கட்டி வந்திருந்தார்

வாருங்கள் பாலகுமாரன் திருவண்ணாமலை வீதிகளை சுற்றிவரலாம் என கிளம்பினார், இவரும் பின்னால் சென்றார், நேரே பூக்கடைக்கு அழைத்து சென்றார்

இவர் பாலகுமார் பெரிய எழுத்தாளர் மாலையிடுங்கள்

முதல் மாலை விழுந்தது

அப்படி வருவோர் போவோரிடமெல்லாம் இவர் எழுத்தாளர் மாலையிடுங்கள் என சொல்லி இழுத்து கொண்டே சென்றார், பாலகுமாரன் கண்ணை மறைக்கும் நிலைக்கு மாலை விழுந்தது

சாமி போதும் வீட்டுக்கு போகலாம் என பாலகுமாரன் சொல்ல “எப்படிபட்ட எழுத்தாளன் நீ, வா இன்னும் மாலை விழும்” என அழைத்து சென்றார் சாமி

அடுத்து விழும் மாலைகளை தலையில் வைக்க உத்தரவிட்டார் சாமி, கைகளை தலைமேல் மாலையுடன் வைத்து கொண்டு வந்தார் பாலகுமாரன்

அந்நேரம் பாலகுமாரனின் வேட்டி அவிழ்ந்தது

ஆனால் குருநாதரோ கைகளை தலையில் இருந்து எடுக்க கூடாது என மிரட்ட ஒரு கையால் தலையின் மாலை ஒரு கையால் வேட்டி என பிடித்து தர்ம சங்கடத்தில் நின்றார் பாலகுமாரன்

எந்நேரமும் வேட்டி அவிழ்ந்து கவுதாம்பினி கோலத்தில் தமிழகத்தின் பிரதான எழுத்தாளன் நடுதெருவில் நிற்கும் கோலம் நெருங்கி கொண்டிருந்தது

சாமியோ கொஞ்சம் அலட்டாமல் எப்படிபட்ட எழுத்தாளன் நீ, உன்னை போல் யாரால் எழுதமுடியும், இந்த மாலை உனக்கு போதாது வா என அழைத்தது

அழுதே விட்டார் பாலகுமாரன் , அவரின் கர்வம் அன்றே உடைந்தது

அதுவரை அரைகுறை சித்தனாக இருந்த பாலகுமாரன் அதன் பின் முழு ஞானியானார்

ஆம் கர்வங்களும், தலைகணங்களும் உடைய ஒரு காலம் எல்லோருக்கும் வரும், நம்பர் 1 நான் என ஆடா ஆட்டமெல்லாம் ஆடுபவர்கள் எல்லோருக்கும் ஞானம் பெற ஒரு காலம் வரும்

அமெரிக்கா அப்படி சரிகின்றது, 3 லட்சம் பேரை நோக்கி செல்கின்றது எண்ணிக்கை, சாவு கணக்கு ஐந்தாயிரத்தை விரைவில் எட்டும்

காவலர்களுக்கும் மருத்துவர்களுக்கும் ராணுவத்தாருக்கும் ஏற்பட்ட தாக்குதலால் அந்நாடு விபரீத விளைவுகளை நோக்கி செல்கின்றது

இதன் விளைவுகள் சாதாரணமாயிராது என்பது உணரபடும் பொழுது அமெரிக்க மேலிடம் ஆடி அதிர்ச்சியில் வீழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றது

நியூயார்க் மூடிகிடக்கின்றது , மூடியே விட்டார்கள். சில மாகாணங்கள் கடும் பதற்றம் அதுவும் லூசியானா நிலை மோசம் இது இன்னும் பரவலாம்

உன்னிப்பாக கவனியுங்கள் அலறி கொண்டிருப்பவர்கள் யார்?

பிரிட்டன், ஸ்பெயின், இத்தாலி, அமெரிக்கா, ஜெர்மன்

இவர்களுக்குள்ளான பொது ஒற்றுமை என்ன? நாம் ஆளபிறந்தவர்கள் கருப்பர்களும் ஆசியர்களும் நாயினும் கீழானவர்கள் எனும் அந்த கர்வம்

வெள்ளை இனமே அறிவும் அழகும் மானமும் நாகரீகமும் மிக்கது வேறு எல்லோரும் காட்டுமிராண்டிகள் எனும் கர்வம்

உலகையே நாம் ஆட்டி வைக்கின்றோம் எனும் கர்வம்

சீனாவுக்கோ ஆசியாவிலே நாம் பெரும் தாதா எல்லா நாடும் எம் காலுக்கு கீழே எனும் கர்வம்

இப்படி கர்வம் கொண்ட நாடெல்லாம் அலறி ஓய்ந்து வீழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன‌

விஞ்ஞான முன்னேற்றமும் மருத்துவமும் மானிட குலத்தை காக்காது என அவை உணர்கின்றன, நமக்கு மேலான சக்தியே நம்மை நடத்தியது தவிர நாமெல்லாம் கருவிகள் என நம்ப தொடங்கிவிட்டன‌

அந்த சக்தியின் பொம்மைகள் நாம், நம்மை நேராக வைத்து ஆட்டிய சக்தி இப்பொழுது தலைகீழாக ஆட்டுகின்றது என நம்புகின்றன‌

அவைகளின் கர்வம் உடைந்து கொண்டிருக்கின்றது, அவை உடைந்து சுத்தமாக ஒழியட்டும் இனியாவது அவைகள் உண்மை ஞானத்தில் கரைந்து உலகை சமத்துவ சகோதரத்துவத்தில் வளர்க்கட்டும்

கர்வம் உடைந்த எவனையும், நான் எனும் அகம்பாவம் அழித்து தன் பாதம் பணிந்த‌ எவனையும் பகவான் கைவிடுவதில்லை என்பது வரலாறு

பட்டினத்தாரின் வரிக்கு ஏற்ப கைவிரித்து நிற்கின்றது அமெரிக்காவும் அதன் அடிப்பொடிகளும் என்ன வரி?

“என் செயலால் ஆவது யாதொன்றும் இல்லை இனித் தெய்வமே உன் செயலே என்று உணரப்பெற்றேன்”

ஜூலியன் அசாஞ்சே

ஜூலியன் அசாஞ்சே அமெரிக்காவுக்கு அனுப்பபடுகின்றார், பிரிட்டன் ஒப்புகொண்டாயிற்று

அமெரிக்காவின் ரகசியங்களை இணையம் இன்னும் பல வழிகளில் திருடினார் என குற்றம்சாட்டபட்டு அமெரிக்காவால் விரட்டபட்டு எங்கெல்லாமோ இருந்து தில்லாக சவால்விட்டவர் அசாஞ்சே

அதுவும் லண்டன் ஈக்வெடார் தூதரகத்திலே இருந்துகொண்டு சவால் விட்டவர்

பின்பு அவருக்கும் ஈக்வெடார் அதிபருக்கும் மோதிகொள்ள பிர்ட்டன் அமுக்கிவிட்டது

இப்பொழுது அவர் அமெரிக்காவுக்கு தூக்கி செல்லபடுகின்றார்

செய்தி சொல்வது என்ன தெரியுமா?

“கடைசியா முகம் பார்க்க விரும்புபவர்கள் பார்த்து கொள்ளவும்”

ஆம் அமெரிக்காவுக்கு அன்னார் அவ்வளவு குடைச்சல் கொடுத்திருக்கின்றார், கையில் பச்சைமட்டையோடு காத்திருக்கின்றது அந்நாட்டு அதிகார பீடம்.

விஷயம் மறுபடியும் பற்றி எரிகின்றது

சில வாரங்களுக்கு முன்பு அமீரக துறைமுகத்தில் 4 கப்பல்கள் தாக்கபட்டது நினைவிருக்கலாம்

அப்படியே இப்பொழுதும் இரு கப்பல்கள் அந்த ஏரியாவில் தாக்கபட்டிருக்கின்றன‌

அவற்றை தாக்கியது ஈரான் என வழக்கம் போல கிளம்புகின்றது அமெரிக்கா

இல்லை இது எங்கள் மேலான தாக்குதலுக்கு அவர்களே செய்யும் தந்திரம் என்கின்றது ஈரான்

கப்பல்கள் தாக்கபட்ட விதத்தை பார்த்தால் அவை கப்பலை மூழ்கடிக்கும் எண்ணத்தில் அடித்த அடி அல்ல, மாறாக எச்சரிக்கை செய்ய அடிக்கபட்ட அடி என்கின்றார்கள்

விஷயம் மறுபடியும் பற்றி எரிகின்றது

உணவுக்கு எண்ணெய் எனும் கட்டுபாட்டுக்கு ஈரான் வருவதாக தெரியவில்லை, அது சுதந்திர எண்ணெய் வியாபாரத்துக்கு விரும்புகின்றது

இச்சம்பவத்தால் விலகி சென்ற போர்மேகங்கள் மறுபடியும் சூழ்கின்றன

அமெரிக்காவே கண்டிக்கும் அரசு

தூத்துக்குடி துப்பாக்கிச்சூடு சம்பவம்: அமெரிக்க அரசுத்துறை அறிக்கையில் கண்டிப்பு

உடனே இதோ பார் அமெரிக்காவே கண்டிக்கும் அரசு என கிளம்பிவிட்டார்கள்.

நாம் அப்பொழுதே சொன்னோம், தமிழ்நாடு அமெரிக்காவின் ஆதரவு பெற்ற சில சக்திகள் நடமாடும் பகுதி. இந்தியாவினை உடைக்க அவர்களை அமெரிக்கா தூண்டிவிடும் தூபமிடும்

சீனா தன் நாட்டில் செய்யாத அட்டகாசம் கிடையாது, அவர்களுடனெல்லாம் கைகுலுக்க தெரிகின்றது

இலங்கையின் முள்ளிவாய்க்கால் கொலையாளிகள் ராஜ்பக்சேயும் , சரத்பொன்சேகாவும் அமெரிக்க பிரஜைகள் ஒரு வார்த்தை கண்டிப்பு கிடையாது

அட அவ்வளவு ஏன்?

அன்றாடம் சுட்டுகுருவிகளை போல பாலஸ்தீனியரை கொன்றுகுவிக்கின்றது இஸ்ரேல், அதைபற்றி ஒரு வார்த்தை?

அமெரிகாவில் கருப்பர்களை அடிக்கடி வெள்ளை இன போலிசாரே சுட்டு கொல்கின்றனர்

அதுபற்றி எல்லாம் பேசாமல் தூத்துகுடி என்றால் ஒரு மாதிரி கிளம்புகின்றார்கள் அல்லவா? இதுதான் உலக அரசியல்

அன்றும் இன்றும் தமிழகத்தில் இந்திய எதிர்ப்பை பேசுபவர்களை கவனியுங்கள் அவர்கள் அமெரிக்க தொடர்பிலே இருப்பார்கள்

அது அண்ணா, வைகோ என யாராய் இருந்தாலும் சரி கூர்ந்து பாருங்கள் விளங்கும்

இன்னொரு நாடென்றால் இந்நேரம் சென்னை அமெரிக்க தூதரகம் முன் பொங்கியிருப்பார்கள், சென்னையில் அது சாத்தியமில்லை

அன்றொருநாள் அமெரிக்க தூதரகமே எம்மண்ணில் இருக்க கூடாது என ஈரானில் கோமேனி ஏன் அடித்து துரத்தினான் என்பது இப்பொழுது எல்லோருக்கும் புரியும்

இரண்டாம் முறையாக டிரம்ப் கிம் இன்று சந்திப்பு

இரண்டாம் முறையாக டிரம்ப் கிம் இன்று சந்திப்பு

“இந்த வெள்ள குண்டான் என்ன சொன்னாலும் கேட்கமாட்டேன்கிறான்

பொருளாதார தடையில் வடகொரியாவே பட்டினாயிற்றுன்னு அழுறான், ஆள பார்க்க அப்படியா இருக்கான்?

ஏதும் பிசினஸ்மேனா இருந்தா வளைச்சி போடலாம் , இவன் அணுகுண்டும் ராக்கெட்டுமா செஞ்சி பிஸினஸ் பண்றான், அதெல்லாம் செய்யகூடாதுடான்னா அப்போ அமெரிக்காவ எழுதிகொடுன்னு கேக்குறான்

ஜப்பான்மேல அணுகுண்டு போடும்பொழுதே ஆசான் மெக் ஆர்தர் சொன்னார், சைனா கொரியாவ எல்லாம் இப்பவே அணுகுண்டு போட்டு சோலிமுடிச்சாத்தான் அமெரிக்கா நிம்மதியா இருக்கும்ணு, அந்த ஐசன்ஹோவர் அத‌ செய்யாம விட்டு இப்போ என் தலையில விடியுது

இவனோட நான் படுற‌பாடு இருக்கே அய்யோ அய்யோ.. அவனும் அவன் மண்டையும்..”