அழியா புகழுடைய காரல் மார்க்ஸ்

உலகத்தை புரட்டி போட்டவர்களில் அழியா புகழுடையவர் காரல் மார்க்ஸ், உலகம் கண்ட வரலாற்று மனிதர்களில் அவருக்கான இடம் எக்காலமும் அழியாதது

அவர் ஒரு யூதர், ஆனால் கிறிஸ்தவ யூதர். நமக்கெல்லாம் ஹிட்லர் யூதரை ஒழித்தது தெரியும். ஆனால் இயேசுவிற்கு பின்னால் ரோமர் யூதரை போட்டு சாத்தினார்கள், ரோமின் அரசராக போப் வந்த பின் ஐரோப்பா எங்கு அடிக்கடி போட்டு அடித்தார்கள்

அப்படி அடிதாங்கமுடியாமல் கிறிஸ்தவத்திற்கு மாறிய சில யூதர்கள் உண்டு, காரல் மார்க்ஸின் முன்னோர் ஜெர்மனில் அப்படி கிறிஸ்தவரானார்கள்.

இயேசு நாதரின் உறவு வம்சமோ என்னமோ, தன்னலம் மறந்து மற்றவர்களுக்காக கவலைபட்ட யூதர் மார்க்ஸ், யூதருக்கே உரிய அறிவு அவரிடமும் இருந்தது, மிக சிறந்த அறிவாளி அதனை விட முக்கியம் அவரின் எழுத்துக்கள்

அவரின் பட்டமும், பதவியும், அறிவும், வாதமும் அவருக்கு பெரும் புகழை கொடுத்தன, வாதத்தில் அன்று அவரை வெல்வார் யாருமில்லை

பெரும் அறிவாளிகள் உலகினை ஒட்டிவாழமுடியாது, பெருந்த்த அறிவு ஒரு வகை பிணி, ஒரு சாபம். அது அந்த மனிதனை அவன் வாழும் சமூகத்தால் பரிகசிக்க வைக்கும், ஒதுக்கி வைக்கும், அவனை பைத்தியக்கார வகையில் சேர்க்கும், அவன் வாழ்வு மிக அலங்கோலமாய் அமையும்

ஆனால் பின்னால் வரும் தலைமுறை அவனை கொண்டாடும், அவனுக்காய் அழும், உலக வினோதம் இது, மிக சிறந்த உதாரணம் தமிழகத்து பாரதி

பாரதிக்கு முன்னோடி மார்க்ஸ், அவன் அறிவும் எழுத்தும் அவனை வினோதமாக பார்க்க வைத்தன‌, நிச்சயம் ஏதோ சொல்கின்றான், ஆனால் சமூகத்திற்கோ குடும்ப வாழ்க்கைக்கோ ஒத்து வராதவன் என உலகம் அவனை ஒதுக்கியது.

அந்த பெண்ணும் அவள் காதலும் இல்லை என்றால் மார்க்ஸ் இல்லை, கம்யூனிசம் இல்லை, லெனின் இல்லை, சோவியத் ரஷ்யா இல்லை, தமிழகத்தில் திராவிட குரலும் இல்லை

அவள் ஜென்னி, மிகுந்த பணக்கார வாரிசு, அழகியும் கூட. யூதனாயிலும் பார்க்க சகிக்காத அழகர் மார்க்ஸ், கிட்டதட்ட நம் போல அழகற்ற முகம், ஆனால் மிக மெலிந்த தேகம், மொத்தத்தில் பெண்கள் விரும்பாத ஆண் அவர்.

ஆனால் ஜென்னி அவன் அறிவிற்காக காதலித்தாள். அந்த ஒன்றிற்காக அவனை சுற்றி சுற்றி வந்தாள். அவளின் அணைப்பு ஒன்றிலே தன் அவமானத்தை எல்லாம் துடைத்துவிட்டு எழுதினார் மார்க்ஸ்

அது எந்திரங்கள் வந்து உற்பத்தி பெருகிய தொழில் புரட்சி காலம், ஆனால் தொழிலாளர்கள் உரிமை இல்லா காலம். மார்க்க்ஸ் அழுதது அவர்களுக்காக, சிந்தித்தது அவர்களுக்காக ஏதும் செய்யமுடியுமா? என முழுநேரமும் வாழ்ந்தது அவர்களுக்காக‌

காரணம் அத்தொழிலாளிகள் 18 மணி நேர வேலை செய்யவேண்டும், உரிமை என உணவினை தவிர எதுவுமில்லை. சுருக்கமாக சொன்னால் ஏரில் கட்டிய மாடும் அக்கால தொழிலாளியும் ஒன்று

மார்க்ஸ் வீட்டிலோ வறுமை, முதலாளிகளை பகைத்ததில் சுத்தமான வறுமை. ஆனாலும் ஜென்னி அவனை விட்டு செல்லவில்லை. அவள் காதல் அறிவிற்காக வந்ததல்லவா? அது மார்க்ஸிடம் நிரம்ப இருந்ததால் அவள் காதல் குறையவில்லை, இவன் 4 காசு சம்பாதிக்க மாட்டான், இவனுக்கு உன்னை திருமணம் செய்துகொடுக்கமாட்டோம் என சொன்ன பெற்றோர்களை தூக்கி எறிந்தாள் ஜெனி

மார்க்ஸின் எழுத்துக்கள் அடிமையான தொழிலாளர்களுக்கு கடவுளின் வார்த்தையாய் ஓளிவீசின, அவர் கொண்டாடபட்டார், விளைவு ஐரோப்பா எங்கும் விரட்டபட்டார். நீ எழுதகூடாது என சொல்லியே நாடுகள் அவரை அனுமதித்தன‌

எந்த ஒரு புரட்சியாளனும் தன்னைபோல ஒருவன் கிடைத்துவிட்டால் பற்றி எரிவான், ஏங்கல்ஸை சந்தித்தபின் அப்படி எரிய தொடங்கினார் மார்க்ஸ், “உலக தொழிலாளர்களே ஒன்று கூடுங்கள்” என அவன் நாடு, மொழி,இனம்,மதம் கடந்து அழைத்தபொழுது ஐரோப்பா திடுக்கிட்டது

ஏங்கல்சும் மார்க்சும் இணைந்தபின் ஐரோப்பா எங்கும் தொழிலாளர் குரல் ஓங்கியது, அது பிரான்சில் தெரிந்தது, பெல்ஜியத்தில் தெரிந்தது, ரஷ்யாவில் எதிரொலித்தது, அரசுகள் திகைத்தன‌

மறுபடியும் ஓட விரட்டபட்டார் மார்க்ஸ், ஜென்னியினை விபசார பொய்வழக்கில் எல்லாம் சிக்க வைத்து மார்க்ஸை சித்திரவதை செய்தனர், அவள் அசரவுமில்லை, மார்க்ஸை அழவிடவும் இல்லை

வாழ்வெல்லாம் சோதனையினை மட்டும் கடந்தன அந்த காதல் ஜோடிகள், லண்டன் வாழ்வு அவர்கள் சோதனையின் உச்சமானது, ஆம் மூன்று குழந்தைகளும் வறுமையால் இறந்தன‌

மார்க்ஸ் அந்த பிஞ்சு குழந்தையின் சடலத்தை மார்போடு அணைத்து சொன்னார், “மகனே நீ பிறக்கும்பொழுது தொட்டில் வாங்க காசில்லை, நீ இறக்கும்பொழுது சவபெட்டி வாங்கமும் பணமில்லை” அப்படித்தான் இருந்தது வறுமை

எவ்வளவு பெரும் சோகம்? யார் தாங்குவார்?

ஆனால் ஜென்னி தாங்கினாள், உங்களுக்கு பிறகுதான் எனக்கு குழந்தைகள் வந்தார்கள், நீங்கள்தான் முக்கியம், உங்கள் அறிவுதான் முக்கியம் என கொஞ்சமும் அசராமல் சொன்னாள்

“ஒரு பெரும் அசாத்தியமான பெண்ணான ஜெனி என்னை தாங்கி நின்றபொழுதுதான், நான் மகத்தான காரியத்தை படைக்க பிறந்தேன் எனும் நம்பிக்கை எனக்கு வந்தது” என மார்க்ஸே சொன்னார்

உலக காதலர்களில் மிக உன்னத இடத்தில் வைக்கவேண்டியது மார்க்ஸ் ஜென்னி காதல். உலகத்தின் நம்பர் 1 காதல் இதுதான்.

ஆனால் உலகம் சொல்லாது, காரணம் இந்த காதலில் சுயநலமின்றி ஏழை தொழிலாளரின் எதிர்காலம் பற்றிய சிந்தனை அல்லவா இருந்தது

இந்த சோதனைக்கு பின்புதான் மார்க்ஸ் மூலதனம் எனும் புத்தகத்தை எழுதினார், மூன்று பாகமாக எழுதினார்

இயேசு கிறிஸ்து, டார்வின், ஐன்ஸ்டீன் வரிசையில் , உலத்தை அதிரவைத்த வரிசையில் மார்க்ஸ் வந்தது அந்த புத்தகம் மூலம்தான்

அது ஒன்றும் பெரும் விஞ்ஞானம் அல்ல, எளிய தத்துவம் அதாவது விவசாயி காய்கறியினை உற்பத்தி செய்கின்றான், நாம் கடையில் வாங்குகின்றோம். உண்மையில் நாம் நமது தேவைக்கு அவன் உழைப்பினை கோருகின்றோம், அவன் உழைத்து தருகின்றான். ஆனால் நாம் கொடுக்கும் பணம் அவனுக்கு முழுவதுமாக சேர்கின்றதா? இல்லை இடையில் இருக்கும் வியாபாரி கையில் சேர்கின்றதா?

இதனை தடுத்து உழைப்பவனுக்கு முழுபலனும் கிடைக்க என்ன வழி? என போதிகும் புத்தகம்தான் அந்த மூலதனம்

அதுவரை மத புத்தகங்களையும் இன்னபிற ஏமாற்றுகொள்கைகளையும் பார்த்துகொண்டிருந்த ஐரோபா அந்த புத்தகத்தால் அதிர்ந்தது, இது சாத்தியமா? உழைப்பவனுக்கு அவன் முழு உரிமையும், பொருளும் கிடைக்குமா?

நிச்சயம் கிடைக்கும் அதற்கான வழிமுறை இது என பல்லாண்டு கால ஆராய்சியில் அழகாக சொல்லியிருந்தார் மார்க்ஸ், அது ஒரு லாஜிக், சூத்திரம் போன்றது. இப்படி செய்தால் தொழிலாளர்களை வாழ வைக்கலாம் எனும் சித்தாந்தம் அது

முதன் முதலில் உலகில் தொழிலாளர் நலனுக்காக எழுதபட்ட புத்தகம் அதுதான், அது ஒன்றுதான்.

இந்த புத்தகம் தான் கம்யூனிஸ்டுகளின் பைபிள் ஆனது, உலகெல்லாம் எல்லா கம்யூனிஸ்டுகளுக்கும் வேதமானது. அதாவது அதுவரை தொழிலாளர்களை வாழவைக்க முதலாளிகளால் மட்டும் முடியும் என உலகம் நம்பிகொண்டிருந்தது. மார்க்ஸின் சிந்தனை அவற்றை தகர்தெறிந்து எப்படி தொழிலாள்ர்கள் நிர்வாகத்தையே நடத்தமுடியும் என சொல்லிகொடுத்தது

கிட்டதட்ட ஆதாமுக்கு கிடைத்த ஞானபழம் போல, தொழிலாளருக்கு மூலதனம் எனும் புத்தகம் கிடைத்தது, அது உலகை மாற்றிற்று

அதனை பின்பற்றி சோவியத் ரஷ்யா அமைந்தது, சீனா, கியூபா என எல்லா தேசங்க்ளும் அமைந்தன, கொரியாவும் ஒரு கம்யூனிச தேசமாக மலர்ந்திருக்கும், அமெரிக்கா கெடுத்தது அது இன்றுவரை தீரவில்லை, இன்று அந்த கம்யூனிச வடகொரியா அமெரிக்காவின் சவால்

இன்று எல்லா நாடுகளிலும் உள்ள தொழிலாளர் நலனுக்கான சட்டங்களின் மூலம் இந்த கார்ல் மார்க்ஸின் கொள்கைகளே, அவரின் சிந்தனைதான் இன்று ஓரளவிற்காவது உலக தொழிலாளர்களுக்கு பாதுகாப்பு தருகின்றது

இன்று காரல் மார்க்ஸுக்கு நினைவு நாள்

மானிட நேயம் என்றால் என்ன? தொழிலாளர் நலன் என்றால் என்ன? என முதன் முதலில் சிந்தித்த அந்த கடவுளின் நினைவுநாள் . சாதிப்பது பெரிதல்ல , வறுமையிலும் சாதித்தான் அல்லவா? அதுதான் பெரிது

கம்யூனிச உலகிற்கு அவனும் அந்த ஜெனியும் மறக்க முடியாதவர்கள்

உலகெல்லாம் இன்று மார்க்ஸ் கொண்டாடபட்டாலும், பல நாடுகளின் தலைமகனாக அவன் வீற்றிருந்தாலும் அன்று வறுமை அவன் குடும்பத்தை கொன்றது, பின் அவனருமை ஜெனியினை கொன்றது

ஜெனி இறந்த கொஞ்சநாளில் மார்க்ஸும் இறந்தார், அந்த ஜெனியும் அவள் காதலும் இல்லையேல் மார்க்ஸ் இல்லை, இல்லவே இல்லை

மார்க்ஸின் அறிவு மீது அவளுக்கு அவ்வளவு நம்பிக்கையும், காதலும் இருந்திருக்கின்றது, அது பொய்க்கவில்லை மாறாக வரலாறு ஆயிற்று என்பதுதான் அவள் கண்ட ஒரே நிம்மதி

மார்க்ஸின் வாழ்விற்கும் பாரதி வாழ்விற்கும் நிறைய ஒற்றுமை காண முடியும், மார்க்ஸ் கவிஞன் கூட‌

பெருத்த அறிவு பெரும் நோவு என சொன்ன பழமொழி பொய்யல்ல, பெரும் அறிஞர்களின் வாழ்வு இப்படித்தான் இருந்திருக்கின்றது. அவர்களை புரிந்துகொள்ள 100 ஆண்டுகளுக்கு பின் கழிந்து முடிந்திருக்கின்றது

மார்க்ஸுக்கு ஜெனியும், ஏங்கல்சும் கிடைத்தார்கள் ஆயுளும் கிடைத்தது, ஆனால் நம் பாரதிக்கு இப்படி ஒன்று கூட வாய்க்கவில்லை.

வாய்த்திருந்தால் அவன் உலகில் பெரும் உயரத்தில் எங்கோ சென்றிருப்பான்.

இன்று மார்க்ஸின் நினைவு நாள் , முதன் முதலில் தொழிலாளிகளுக்காய் கண்ணீர் விட்ட, உலக தொழிலாளர்களின் வாழ்விற்காய் தன் வாழ்வினை அர்பணித்தவனும், இக்காலம் வரை தொழிலாளர் பெறும் அனைத்து சலுகைகளுக்கும் மூல காரணமான அவருக்கு ஆழ்ந்த அஞ்சலி

இது கணிணி யுகமாக இருக்கலாம் ஆனால் தொழிற்சங்கம் அமைத்து தொழில்பாதுகாப்பாக இருக்கும் கொத்தனாருக்கும், மில் தொழிலாளிக்கும் உள்ள தொழில்பாதுகாப்பு ஐடி தொழிலாளிக்கு இல்லை

தொழில்நுட்பம் எவ்வளவும் மாறலாம், உலகம் மாறலாம் ஆனால் உழைப்பவன் உரிமையினை மீட்டெடுக்க எந்நாளும் மார்க்ஸ் தேவைபடுவார்

காரணம் அவர் தனக்காக வாழ்ந்தவர் அல்ல, தொழிலாளரின் நல்வாழ்வுக்காக வாழ்ந்தவர் , பிறருக்காக வாழ்ந்தவர்

அந்த ஜெனி மார்க்ஸின் அறிவிற்காக வாழ்ந்தவள். இருவருக்கும் தன்னலம் என்பது கொஞ்சமுமில்லை

சரித்திரத்தில் கடவுளை போலவே அவர்கள்
அமர்ந்துவிட்டது இதனால்தான்.

Advertisements

ஸ்டாலின்

உலகம் அந்த இரும்பு மனிதனை மறக்க முடியாது. வரலாற்றில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியவர் அவர்

செருப்பு தைத்த தொழிலாளியின் மகன் உலகையே ஆட்டிய பெரும் சக்த்தியாக மாறிய அதிசயம் அவர். பிறப்பால் அவர் ரஷ்யர் அல்ல, ஜார்ஜியா நாட்டுக்காரர் ஆனால் லெனினின் பொதுவுடமை போராட்டத்தில் அவரோடு நின்றார், சிறைசென்றார், வெளிவந்து ஆயுதமேந்தினார்

கிட்டதட்ட 20 வருடம் லெனினோடு போராடி ரஷ்ய புரட்சியில் பெரும்பங்கு வகித்து சோவியத் யூனியன் அமைக்க காரணமானவர் ஸ்டாலின்

லெனினுக்கு பின் சோவியத்தில் குழப்பம் வந்தது, டராவோஸ்கி தலமையில் ஒரு குழு, இன்னும் பல குழுக்கள் அட்டாகசம் செய்தன, சுருக்கமாக சொல்லவேண்டும் என்றால் ஜெயாவிற்கு பின்னரான அதிமுக நிலையில் 1924ல் சோவியத் இருந்தது

எல்லாவற்றையும் ஒடுக்கி தனிபெரும் தலைவராக வந்தார் ஸ்டாலின், அவர் மீது சர்ச்சையும் இருந்தது கொஞ்சமும் கண்டு கொள்ளாமல் மிக வலுவான அரசினை அமைத்தார்

ஐந்தாண்டு திட்டங்கள் என அவர் அறிமுகபடுத்தியதில்தான் , கூட்டுறவு முறை விவசாயத்தில் ரஷ்யா விவசாய புரட்சி கண்டது அடுத்த ஐந்தாண்டு திட்டத்தில் தொழிற்துறை, அடுத்த ஐந்தாண்டு திட்டத்தில் எண்ணெய் உற்பத்தியில் முதலிடம் என ரஷ்யா பாய்ச்சலை காட்டியது

பின் தங்கிய ஏழை நாடாக இருந்த ரஷ்யா இப்படி முன்னேறி வந்தபொழுதுதான் ஹிட்லர் எனும் பெரும் அபாயம் உலகில் எழும்பியது. ஹிட்லர் எனும் மந்திரவாதியிடம் எல்லா பூதங்களும் இருந்தன , ஒன்றுமட்டும் இல்லை

அது பெட்ரோல்

அன்று அரேபிய பகுதி பெட்ரோல் அறியபடவில்லை, அது அன்றே தெரிந்திருந்தால் ஹிட்லர் இங்குதான் பாய்ந்திருப்பான். ஈரான் ஈராக் என ஒன்றும் இருந்திருக்காது. அபுதாபி பஹ்ரைன் துபாய் எல்லாம் உருவாகமலே போயிருக்கும்

ஏன் இஸ்ரேலும் இருந்திருக்காது, ஜெருசலேம் சர்ச்சையும் இருந்திருக்காது ஆனால் விதி அது அல்ல‌

ஸ்டாலின் உருவாக்கிய எண்ணெய் சாம்ராஜ்யத்திற்காக ரஷ்யா மீது பாய்ந்தான் ஹிட்லர். ரஷ்யா ராணுவ பலம் கொண்டநாடல்ல என்பது அவன் கருத்து

ஆனால் நெப்போலியனுக்கு குருச்சேவ் தண்ணிகாட்டினார் என்றால், ஹிட்லருக்கு ஸ்டாலின் அட்டகாசமான எதிர்ப்பினை கொடுத்தார். காரணம் ஸ்டாலின் பட்டுமெத்தையில் வளர்ந்தவர் அல்ல மாறாக சிறுவயது முதலே போராட்டம், கலவரம் , போர் என்றே வளர்ந்தவர்

யாராலும் வெல்ல முடியா ஹிட்லரை ஸ்டாலினின் செம்படை விரட்டி அடித்தது, அதுவும் ஜெர்மனியில் புகுந்து ஹிட்லரின் எரிந்த உடலை எடுத்ததும் ரஷ்ய படைகளே

உறுதியாக சொல்லலாம் ரூஸ்வெல்ட்டும்,சர்ர்சிலும் சும்மா அறிக்கைகளை விட்டுகொண்டிருந்த நேரத்தில் ஹிட்லரை நேருக்கு நேர் சந்தித்த வீரன் ஸ்டாலின் ஒருவரே

ஹிட்லரின் வீழ்ச்சிக்கு பின் ரஷ்ய ராணுவத்தை பலபடுத்தினார், அணுகுண்டு முதல் பல விஷயங்களில் ரஷ்யாவினை வலுபடுத்தினார்

பின்னாளைய உலகை மிரட்டிய சோவியத் யூனியன் ஸ்டாலின் போட்ட பாதையில்தான் பயணித்து தன் பொற்காலத்தை அடைந்தது

நிச்சயம் ஸ்டாலின் சர்வாதிகாரி, ஆனால் நல்ல சர்வாதிகாரி ஒரு நாட்டை எப்படி வளபடுத்தமுடியும், பாதுகாக்க முடியும் என்பதற்கு அவரை தவிர யாரையும் உதாரணம் சொல்ல முடியாது

அந்த இரும்பு மனிதன் மீது கலைஞருக்கு பெரும் ஈர்ப்பு இருந்ததால் தன் மகனுக்கு ஸ்டாலின் என பெயரிட்டார்

ஸ்டாலின் எனும் பெயர்மட்டும் அந்த மகனுக்கு வந்தது மற்றபடி ரஷ்ய‌ ஸ்டாலினின் திறமையில், ஆற்றலில் ஒன்றும் வரவில்லை

உலகின் மறக்கமுடியா இரும்பு தலைவனான, ரஷ்யாவினை மிக உச்சிக்கு கொண்டு சென்ற அந்த ஸ்டாலினின் நினைவு நாள் இன்று

ஜார் மன்னனை வீழ்த்தி ரஷ்யாவினை காத்து, பின் ஹிட்லர் எனும் பெரும் பூதத்தை வீழ்த்தி இந்த உலகினை ஏகாதிபத்திய இனவாதி ஹிட்லரிடம் இருந்து காத்தவர் ஸ்டாலின்

இன்றைய பலமிக்க ரஷ்யாவினை அவனே கட்டி எழுப்பினான், இன்று உலகை மிரட்டும் ரஷ்யாவின் ஆயுதங்கள் எல்லாம் அவன் காலத்தில் அஸ்திவாரமிடபட்டதே

அறிவியலிலும் இன்னும் பல விஷயங்களில் மிக பின் தங்கி இருந்த ரஷ்யாவினை மாபெரும் வல்லரசாக்கி உலகை புரட்டி போட்ட அந்த செங்கொடி நாயகனுக்கு வீரவணக்கம்

ஜார்ஜ் வாஷிங்டன்

அவர் ஒரு சாதாரண விவசாயி, அமெரிக்க தீவில் பிரிட்டிசாரும் பிரான்சும் மோதிகொண்ட காலத்தில் பிரிட்டன்பக்கமாக நின்று போரிட்டவர்

ஓரளவு அறிவாளி அதனால் களத்தில் பிரிட்டனின் ராணுவம், பிரான்ஸும் செவ்விந்தியர்களும் இணைந்த படையினை வெல்வது கடினம் என முதலில் சொன்னவர்

பிரிட்டானியருக்கும் அவருக்கும் சரிவரவில்லை, ஆயினும் ராணுவவீரனாக தொடர்ந்தார். பெரும் தோல்வியில் தெய்வாதீனமாக உயிர்தப்பியபின் ராணுவம் எல்லாம் வேண்டாம் என முடிவெடுத்து மறுபடி விவசாயி ஆனார்

அன்று அவரின் விவசாய பண்ணை கிட்டதட்ட 8 ஆயிரம் ஏக்கர் என்கின்றது வரலாறு. அதாவது சசிகலா பாணியில் வளைத்தவர் அல்ல. அமெரிக்கா மிகபெரும் தேசம் என்பதால் நிலம் சிக்கலே இல்லை. மக்கள் தொகை குறைவு என்பதால் உழைப்பதுதான் சிக்கல்

அக்காலத்திலே 8 ஆயிரம் ஏக்கரை பராமரித்திருகின்றார் என்றால் பெரிய விஷயம், முன்னாள் ராணுவத்தார் என்பதால் நல்ல மதிப்பும் இருந்திருக்கின்றது

பின்பு பிரிட்டிசார் வரிவசூல் தொடர்பாக கறாராக நடக்க, அவருக்கும் பிரிட்டிசாருக்கும் மோதிற்று, மோதல் யுத்தமானது உள்நாட்டு போர் வெடித்தது

முன்பே பிரிட்டன் ஆர்மியில் இருந்ததால் அவர்களின் பலகீனத்தை நுனியில் வைத்திருந்தவருக்கு வெற்றி குவிந்தது, உச்சமாக பாஸ்டனில் பிரிட்டன் பொருட்கள் எல்லாம் அடித்து நொறுக்கபட்டு புரட்சி வெடித்தது, இதற்கு பிரான்ஸ் ஆசியும் உண்டு

அமெரிக்க மக்களை ஓரணியில் திரட்டி போராட்டத்தை மிக வெற்றிகரமாக முன்னெடுத்த சாதனையினை வாஷிங்டன் செய்தார். அவராக படை திரட்டினார் பயிற்சி அளித்தார், பிரான்சின் உதவினையும் பயன்படுத்திகொண்டார்.

அமெரிக்க எழுச்சி அவர் கொடுத்தது.

ஒரே மொழியாக இருந்தால் ஒற்றுமையாக இருக்கலாம், ஒரே இனமாக இருந்தால் வாழ்வாங்கு வாழலாம் என்பதெலலம் சரிவராது

அமெரிக்கர்கள் பிரிட்டன் எனும் தேசிய இனத்து பிள்ளைகள்தான், ஆங்கிலம் பேசியவர்கள்தான், பின் பிரிவும் போரும் எங்கிருந்து வந்தது? மக்கள் அதிருப்தி அடைந்த பின் தேசிய இனமாவது, மொழியாவது? மண்ணாங்கட்டியாவது?

இத்தனைக்கும் அவர் ஆங்கிலேயர், ஆங்கில பேரரசை எதிர்த்து அவர் போராடியபொழுது அந்நிய மொழி தேசமான பிரான்ஸ்தான் ஆதரவளித்தது

பிரான்ஸின் ஆதரவே அமெரிக்கா சுதந்திரமாக காரணம். அதனால் உறுதியாக வரலாறு சொல்கின்றது, ஒரே மொழி ஒரே தேசம் என்பதெல்லாம் சாத்தியமில்லை, வெறும் கனவு

அமெரிக்க விடுதலைப்போர் அதனைத்தான் சொன்னது, ஒரே மொழி ஒரே இனம் ஆயினும் ஒற்றுமையாய் வாழ்வது கடினம்.

இனி அமெரிக்காவினை ஆளமுடியாது முடிந்தால் வியாபாரம் செய்யலாம் என அமெரிக்காவிற்கு சுதந்திரம் கொடுத்துவிட்டு கப்பல் எறியது பிரிட்டன்

இந்தியாவினை பிரிட்டனுக்கு அடிமைபடுத்தி கொடுத்த ராபர்ட் கிளைவினை வாஷிங்டனுக்கு எதிராக களமிறக்க முடிவு செய்தது பிரிட்டன், கிளைவ் வந்திருந்தால் வாஷிங்டன் நின்றிருக்க முடியாது, அமெரிக்காவும் உருவாகி இருக்காது

ஆனால் கிளைவ் லண்டனில் தற்கொலை செய்து கொண்டான், உண்மையில் அமெரிக்காவிற்கு சுதந்திரம் வழங்கியவன் அவனே

அதன் பின் வாஷிங்டன் புதிய அமெரிக்காவினை உருவாக்கினார் அவர், இன்றைய அமெரிக்காவின் அடித்தளம் அவர் இட்டது

ஜார்ஜ் வாஷிங்டன், அமெரிக்கர்களின் மிக பெரும் கவுரவம்

தேர்தலில் அவரே வென்றார், சர்வாதிகாரியாக வாழும் வாய்ப்புத்தான் ஆனால் ஒருவர் இருமுறைக்கு மேல் ஜனாதிபதியாக இருக்க கூடாது எனும் சட்டத்தை அவர்தான் எழுதினார், இன்றளவும் அது பின்பற்றபடுகின்றது

உலகம் மன்னர் ஆட்சியில் இருந்தபொழுது ஜனநாயக ஆட்சி எப்படி இருக்கவேண்டும் என உருவாக்கி காட்டியவர் அந்த வாஷிங்டன், அவரின் அந்த உருவாக்கமே பின்னர் உலகம் மாறியதற்கு முதல் காரணம்

மனிதர் நல்ல கைராசிக்காரர்

அவர் தொட்டதெல்லாம் துலங்கியிருக்கின்றது. அவர் உருவாக்கிய அமெரிக்கா இன்று மாபெரும் வல்லரசு. அவர் படம் சுமக்கும் டாலர் உலகின் பொருளாதார ரத்தம்

மேலாக அவர் உருவாக்கிய நகரான வாஷிங்டன் இன்று உலக நாடுகளின் தலையெழுத்தை நிர்மானிக்கும் நகரம். ஏறகுறைய ஒவ்வொரு மனிதனின் நிலையினையும் அந்த நகர் நேரடியாக அல்லது மறைமுகமாக தீர்மானிக்கின்றது

அந்த மனிதருக்கு ஜாதகம் அப்படி. அதே நேரம் அவரின் மிக உன்னதமான தியாக உழைப்பும், அவரிடம் இருந்த ஜனநாயகமும் வாழ்த்தபட வேண்டியது

இன்று அவரின் பிறந்தநாள் அத்தேசம் அவரை நன்றியோடு நினைத்து வணங்குகின்றது அது வாழும்

அவர் உருவாக்கிய அந்த நாடே இன்று உலகையும் விண்வெளியினையும் ஆள் கடலையும் ஆண்டுகொண்டிருக்கின்றது

அடிமைகளை விடுவிக்க வந்த தேவதூதன்

மானிட குலம் எவ்வளவோ கொடும் காலங்களை, நினைத்தாலே குலை நடுங்கும் விஷயங்களை கடந்துதான் வந்திருக்கின்றது, அதிலொன்று அடிமை முறை.

சக மனிதனை அடக்கி நீ என் அடிமை என வைத்துகொள்வதும், அவனுக்கு பிறக்கும் சந்ததிகளையே தனக்கு அடிமை என வைத்துகொள்வதும் அந்நாளைய கொடும் வழக்கம். ஆச்சரியமாக அந்நாளைய மதங்களும் அதனை அங்கீகரித்திருக்கின்றன‌

அப்படி அடிமை மனிதன் என்பவன் ஆடுமாடுகளில் ஒன்று, கூடுதல் உரிமையாக வாய் மட்டும் பேசிகொள்ளலாம், அவனுக்கு குடும்பம் இருக்கலாம், ஆனால் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் எஜமான் அவன் குழந்தையினை, அவனை, மனைவியினை யாருக்கும் விற்கலாம் அல்லது கொல்லலாம்.

யாரும் கேட்கமாட்டார்கள் அடிமைகள் உழைக்கவும் சாகவும் பிறந்தவர்கள், பஞ்சாயத்தில் கூட பிராது கொடுக்க முடியாது

வேலை செய்யவேண்டும் , முதலாளி விற்றால் அடுத்த எஜமான். அடித்தால் பட்டுகொள்ளவேண்டும், சூடு போட்டால் பொறுத்துகொள்ளவேண்டும், உழைத்தால் உண்ணலாம், இல்லாவிட்டால் சாகலாம்

இந்த இரண்டினை தவிர அவர்களுக்கு வேறு வாய்ப்பு அக்காலத்தில் இல்லை, அவர்களுக்கு கடவுளோ மதமோ இல்லை.

அடிமைகளுக்கு போட்டிருக்கும் உடை தவிர ஏதும் சொந்தமில்லை, சில அடிமைகளுக்கு அதுவுமில்லை

அவனுக்கு வீடு வாசல் சொந்தமாக ஒரு குண்டூசி கூட கிடையாது, அவர்களுக்கென காதில் அல்லது முதுகில் ஒரு அடையாளம் இடுவார்களாம், பார்த்தவுடன் கண்டுகொள்ள‌

அதவாது கடனுக்கு வாங்கிய மாடுபோல ஒரு முத்திரை, எவ்வளவு கொடூரம்?

இதில் பெண் அடிமைகளின் நிலை மகா மோசம், இயற்கையான இரட்டை ஆபத்து அவர்களுக்கு.

பைபிளின் ஆபிரகாம் முதல் அமெரிக்க ஆபிரகாம் லிங்கன் காலம் வரை அது உச்சத்தில் இருந்திருக்கின்றது, மன்னர்களின் சரித்திரம் எல்லாம் அதனைத்தான் சொல்கின்றது

வென்ற மன்னனுக்கு தோற்ற மன்னன் அடிமை, மன்னன் மட்டுமல்ல மக்களும் அடிமை.

அலெக்ஸாண்டர், செங்கிஸ்கான் என வரலாறு அதனைத்தான் சொல்கிறது. அவ்வளவு ஏன் நமது கரிகால சோழன் அடிமைகளை கொண்டுதான் அணை கட்டினான், ஈழ அடிமைகளை கொண்டுதான் ராஜராஜ சோழன் பெரியகோவில் கட்டினான்

எகிப்தில் அடிமைகளாக இருந்த யூதர்களை கொண்டே பெரும் பிரமீடுகள் கட்டபட்டன, என்பதெல்லாம் அடிமைகளின் வரலாற்றினை சொல்கிறதது, இந்தியாவில் அடிமைகள் விசுவாசமான தளபதிகளாகவும் இருந்தார்கள், மாலிக்காபூர் அப்படிபட்டவனே, பாகுபலி கட்டப்பா அவன் சாயலே

இதில் அமெரிக்காவிற்கு கொண்டு செல்லபட்ட கருப்பினத்தவர்கள் பட்டபாடு கொஞ்சமல்ல, ஆப்ரிக்காவிற்கு வரும் வெள்ளையர் துப்பாக்கி முனையில் அவர்களை பிடிப்பர், விலங்கிடுவர் அவர்களை கப்பலேற்றி அமெரிக்கா கொண்டுசெல்வர், ஏலமிடுவர்

திடகாத்திரமான அடிமைகள் நல்ல விலைக்கு விற்கபடுவார்கள்

அவன் மனதால் எவ்வளவு பாதிக்கபடுவான்?, சட்டென உறவுகளை பிரிந்து குடும்பத்தை பிரிந்து அவன் மனம் என்ன பாடு படும்? அடிமை அவ்வளவுதான். கடவுளே அங்கீகரித்தபின் என்ன செய்ய?

வாங்கபடும் அடிமைகள் பண்ணைகளில் கொண்டு அடைக்கபடுவர், அவன் சக அடிமையுடன் உழைக்கவேண்டும், சில பெண் அடிமைகளை விடுவார்கள், அவள் சந்ததி பெருக்கிகொண்டே உழைக்கவேண்டும், அப்படி அடிமைகள் பெருகிவிட்டால் இன்னொரு பண்ணைக்கு விற்றுவிடுவார்கள்

நினைத்துபார்த்தாலே மனம் கதறுகின்றது, மானிட குலத்தின் இயல்புகளான குடும்பம், பந்தம், பாசம், நட்பு, மண்வாசனை, எல்லாம் அவர்களுக்கும் இருந்திருக்கும் அல்லவா? எப்படி தாங்கிகொண்டார்கள்?

எப்படிபட்ட மகா துயரம் இது

எத்தனை தலைமுறைகளாக இதனை தாங்கி வந்தார்கள்? எவ்வளவு சபிக்கபட்ட வாழ்க்கை அவர்களுடையது.

இன்றைய அமெரிக்கா கனடா பிரேசில் ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளின் வளர்சிக்கு அடிமைகள் உழைப்பே அஸ்திவாரம்

ஒரு பேச்சு கூட பேசாமல் மாடுகளை விட கேவலமாக அந்த அடிமைகள் உழைத்த உழைப்பில் எழும்பி நிற்பவைதான் அந்த தேசங்கள்

இன்றளவும் அவை உழைப்பில் உயர்ந்துநிற்க சொல்லிகொடுத்தது அந்த அடிமை இனமே

அந்த கொடுமைக்கு முதலில் சாவு மணி அடித்தவன் மானிட வரலாற்றின் பெரும் மானிட நேயரான ஆபிராகம் லிங்கனே எனினும் முதல் அடிமைகள் கிளர்ச்சி ரோமை வரலாற்றில் தொடங்கிற்று, அடிமைகள் “எல்லாம் நான் அடிமை இல்லை” என தோற்ற புரட்சி அது.

அதன் பின் 1791 ஆகஸ்டு 23ல் இன்றைய ஹைத்தி நாட்டில் அது கிளர்ச்சியாக வெடித்தது, வியாபார முறை அடிமைதனத்திற்கு நவீன காலத்தில் எழும்பிய முதல் குரல் அது என்பதால் அந்நாளௌயினையே வியாபார அடிமை ஒழிப்பு நாளாக அனுசரிக்கின்றார்கள்

அதன் பின் ஆபிராக்ம் லிங்கன் காலத்தில் விடிந்தது என்றாலும், முன்னறிவித்த சேவல்கள் கூவிய தினம் இது.

ஆபிரகாம் லிங்கன் இந்த அடிமை ஒழிப்பில் மகா உன்னமதமான மனிதன், இதற்கான சட்டமியற்றிய பாவத்திற்குதான் அவர் உயிரினையே பறித்தார்கள்.

அப்படி விடிந்தபின்புதான் அடிமைகளுக்கான பல உரிமைகள் ஒவ்வொன்றாக கிடைத்தன, முதலில் அவர்களை மனிதர்கள் என்ற வரையறைக்கு கொண்டுவந்தார்கள்

பின் 10 மணிநேர வேலை என பளு குறைக்கபட்டது, பின் திருமணஅனுமதி, சமூக அனுமதி என அவர்கள் போராடினார்கள், பின் வாக்குரிமைக்கு பெரும் போரே நடத்தினார்கள், அதன் பின் குடிமக்களாக அங்கீகரிக்கபட்டார்கள்

இந்த பரிதாபத்திற்குரிய அடிமை இனத்தின் வாரிசுதான் முன்னாள் அமெரிக்க அதிபர் ஓபாமா

அந்த அடிமைகளின் வாரிசுகள்தான் இன்று ஒலிம்பிக்கினை கலக்கி முதலிடத்தில் நிற்கின்றார்கள்

காலம் எவ்வளவு மாறுகின்றது?,

காலம் மாற மாற மனிதன் மட்டுமல்ல கடவுளும் மாறிகொண்டே வந்திருக்கும் வித்தியாசமான உலகமிது.

பழைய ஏற்பாடும் புதிய ஏற்பாடும் வழிபடும் ஏக கடவுள் ஒருவர்தான் ஆனால் அடிமை முறையினை அங்கீகரிக்கும் பழைய ஏற்பாடும், அதனை எதிர்த்து உரிமைகுரல் எழுப்பும் புதிய ஏற்பாடும் ஒரே கிறிஸ்தவ நூலே

கடவுளின் கொள்கைகளும் காலத்திற்குட்பட்டு மாறுகின்றது, மாறட்டும்

இதனை மாற்றம் ஒன்றே மாறா தத்துவம் என சொல்லிவிட்டான் பகவான் கிருஷ்ணன்.

இன்றைய காலத்தில் எல்லாம் மாறிவிட்டன, மற்ற நாடுகள் எங்கோ சென்றுவிட்டன, அடிமைகள் அரசாளும் காலமிது, அமெரிக்காவில் ஆள்கின்றனர், லெனின் பெரும் சாம்ராஜ்யத்தினையே அமைத்து காட்டினான்

ஆனால் இவ்வுலகில் முதன் முதலில் அடிமைகளை பற்றி கண்ணீர் விட்ட முதல் மனிதன் ஆபிரகாம் லிங்கன் என்பவரே

அவர்கள் மாடுகளை போல சந்தையில் நின்றதை ஒரு விறகுவெட்டியின் மகனாக அவர் கண்டபொழுதே மனம் கலங்கிற்று, படித்து வேலைக்கு வரும் உலகில், அமெரிக்க அடிமைகளை விடுவிக்க தான் ஜனாதிபதி ஆகவேண்டும் என படித்த மாமனிதன் லிங்கன்

அவன் தெருவிளக்கு வெளிச்சத்தில் படித்தான், தெருதெருவாய் அலைந்தும் படித்தான்

அவலட்சனமான முகமும், மெலிந்த உடலும் கொண்ட அவனுக்கு குடும்பம் முதல் சமூகம் வரை எதுவுமே மரியாதை செலுத்தவில்லை

அவனோ லட்சியத்துடன் போராடினான், பலமுறை தோற்று பின் அமெரிக்க அதிபருமானான்

கடவுள் கூட ஒப்புகொண்ட அடிமை முறையினை இவ்வுலகில் முதன் முதலில் சட்டம் போட்டு தடுத்தவன் அவனே

லிங்கன் அடிமை முறையினை ஒழிக்க தொடங்கியபின்பே உலகெல்லாம் அது வழக்கொழிந்தது.

அடிமை முறை ஒழிப்பினை தொடர்ந்து ஏற்பட்ட உள்நாட்டு போரில் அமெரிக்கா உடையாமல் காத்தனும் அவனே, அவன் மட்டும் இல்லையென்றால் இந்த ஐக்கிய அமெரிக்கா இல்லை, பல துண்டுகளாக சிதறி இருக்கும்

அதனை எல்லாம் எண்ணாமல் , அடிமைகளை ஒழித்தான் கருப்பர்களை மனிதன் என சொன்னான் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக‌ வெள்ளை இனவெறி அவனை சுட்டுகொன்றது

அவனை கொன்றிருக்கலாமே அன்றி அவன் புகழை அழிக்க முடியாது

இன்று அவரின் பிறந்த நாள், உலகம் அடிமைகளை விடுவிக்க வந்த தேவதூதனாக அவனை கொண்டாடிகொண்டிருக்கின்றது

இன்று உலகில் அடிமை முறை இல்லை, ஆனால் தமிழக அரசியலில் அப்படி ஒரு கூட்டம் அதிமுக என்ற பெயரில் அலைகின்றது

முதலில் ராமசந்திரனுக்கும் பின் ஜெயாவிற்கும் அடிமையாய் இருந்தது, சசிகலவிற்கு அடிமையாக தலைகொடுத்தது அவர் சிறை சென்றதால் மத்திய ஆளும் கட்சிக்கு அடிமையாயிற்று.

ஆயிரம் லிங்கன் வந்தாலும் இவர்களின் அடிமைதனத்தை மட்டும் யாராலும் மாற்ற முடியாது, நாளை லிங்கன் வந்தாலும் உங்களுக்கே அடிமையாக இருக்கட்டுமா என சந்தோஷமாக முதுகு கொடுப்பார்கள், அவர்கள் சுபாவம் அப்படி

இன்னொரு கும்பல் கோபாலபுரத்திற்கு அடிமைசாசனம் எழுதி கொடுத்து சுற்றிகொண்டிருக்கின்றது

இன்று உலகம் லிங்கன் எனும் மாமனிதனின் பிறந்த நாளை கொண்டாடுகின்றது, அடிமைகளை ஒழிக்க அந்த கடவுளே அவதரித்த அந்நாளை நாமும் நன்றியோடு நினைவு கூறலாம்

யாசர் அராபத்

Image may contain: 1 person
November 12, 2015

ஒரு மானிட நேயமிக்க, அதே நேரம் தீவிரமான ஒரு போராளியினை நமது தலைமுறையில் கண்டோம் என்றால் சந்தேகமே இல்லாமல் சொல்லலாம், அது யாசர் அராபத். இன்று நினைவுபடுத்தவில்லை. அந்த பெருமகனாரின் நினைவு நாள் இன்று.

எவ்வளவு பெரும் சக்தியினை எதிர்த்து போராடினார், அதுவும் தொடக்கத்தில் ஈழ போராளிகளுக்கும் (உமா மகேஸ்வரன், பத்மநாபா) போன்றோருக்கு பயிற்சியும் வழங்கி, மானிட போதனைகளையும் வழங்கி போராட வைத்த மாமனிதன்.

இஸ்ரேல் எனும் மனிதநேயமில்லா அரசினை , இரும்பு அரசினை, இண்டிபாதா எனும் மக்கள் போராட்டம் மூலம் உலகினை நோக்க வைத்த பெருமகன்.

முடிந்த வரைக்கும் பார்த்துவிட்டு, இனி மொத்தமாக மக்களை இஸ்ரேல் குதறிவிடும் என்பதால் சமாதான உடன்படிக்கைக்கு வந்து மக்களை காத்தவர்.

நிதானம் தவறி, அமெரிக்க அதிபர் நிக்சனை கொல்வேன், ரீகனை கொல்வேன் அல்லது இஸ்ரேலிய பிரதமர்களுக்கு குண்டு அனுப்புவேன் என்று ஒருக்காலும் இறங்காமல் காயம் தாங்டி போராடியவர்.

அவர் இருக்கும் வரை அலஅக்சா வளாகத்தை தள்ளி இருந்து பார்த்த இஸ்ரேல், அம்மாமனிதனின் மறைவிற்கு பின் நடு மசூதியில் நிற்கின்றது. அப்படி அந்த மண்ணிற்கு காவலாய் நின்ற பெருமகன் அவர்.

தமிழக மீடியாக்களில் வேதாளம், தூங்காவனம் என கனவுலகை விமர்சிக்கும் பத்திரிகைகள் ஒன்று கூட அவரை நினைவுபடுத்தவில்லை.

அவ்வளவு ஏன் சே குவாரேக்கு வீர வணக்கம் நரகாசுரனுக்கு வீரவணக்கம் என கத்துவோர் யாரும் இந்த மாபெரும் போராளிக்கு ஒரு மரியாதை கூட செலுத்தவில்லை. இதுதான் இவர்கள் உலகினை புரிந்துகொண்ட லட்சணம், ஹிட்லரை கொண்டாடுபவர்களுக்கு ஒரு உன்னத போராளி மறந்து போனது ஒன்றும் ஆச்சரியமில்லை. இவர்கள் எந்த போராட்டத்தை உருப்படியாக கற்றார்கள்.

# காரணம் அவர்கள் தலைவன் தமிழகம் தாண்டாதவர், அராபத்தின் பயிற்சிபெற்ற போராளிகளின் அருமை அவருக்கும் தெரியாது, பின் இவர்களுக்கு எப்படி தெரியும்?

# வாழ்க நீ எம்மான்