கக்கன்

தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு காலத்தில் தூய்மையான தியாகிகளும், மக்களை தவிர ஏதும் சிந்தியா மகா உத்தமர்களும் இருந்தார்கள், அப்படியும் ஒரு பொற்காலம் இருந்தது

அப்படி ஒரு குறையும் சொல்லமுடியாத தூய்மையான அரசியல்வாதிகளில் ஒருவர்தான் கக்கன் , காந்தி, சாஸ்திரி, காமராஜரை போலவே மகா தூயவாழ்வு வாழ்ந்த அரசியல் மகான் அவர்

சுதந்திரபோராட்ட தியாகி, வெள்ளையனிடம் சிறையில் சித்திரவதை பட்டவர்களில் அவரும் உண்டு, கடுமையான அடிகள் அவை

சுதந்திர இந்திய பொதுதேர்தலில் மதுரை தொகுதியில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கபட்டவர். பின்னர் காமராஜர் அமைத்த அரசில் அமைச்சரானார்

அமைச்சர் ஆனாலும் சாதாரண மக்களோடு பேருந்து பயணம், எளிமையான வாழ்வு என்றுதான் இருந்தார். மகா எளிமையான வாழ்வு

பொதுபணிதுறை, மின்சார துறை, விவசாயதுறை, காவல்துறை என அந்த காங்கிரஸ் அரசின் எல்லா துறைகளிலும் அமைச்சராக இருந்தும் சல்லி காசு கூட சம்பாதிக்க தெரியாத நேர்மையான அரசியல்வாதி அவர்

அவர் பொதுபணிதுறை அமைச்சராக இருந்தபொழுதுதான் மேட்டூர் அணை உயரம் அதிகரிக்கபட்டது, மணிமுத்தாறு வைகை அணைகள் எல்லாம் கட்டபட்டன‌

அவர் விவசாய அமைச்சராக இருந்தபொழுதுதான் உரங்கள் கிடைக்க வசதி, கூட்டுறவு முறை எல்லாம் கொண்டுவரபட்டது

அவர் காவல்துறை அமைச்சராக இருந்தபொழுது சாதி கலவரங்கள் நேர்மையாக இரும்புகரம்கொண்டு அடக்கபட்டது, சாதி கலவரங்களை தடுக்க உளவு போலிஸ் துறை எல்லாம் உருவாக்கினார்

மிக பெரும் திட்டங்களை உருவாக்கியவர், பெரும் பதவியில் இருந்தாலும் தன் பிள்ளைகளை அரசு பள்ளியிலே படிக்க வைத்தார், கக்கனின் சிபாரிசில் வேலைக்கு வந்தவர்கள் என்றோ, கக்கனின் சிபாரிசில் தப்பிய குற்றவாளி என்றோ ஒருவனையும் காட்ட முடியாது

அரசியல் தவ வாழ்க்கை வாழ்ந்த மகான் அவர் , அவரைத்தான் எதிர்த்து நின்றன திமுக புலிகள்.

அதுவும் பெரியார் சொன்னார், “இந்த கக்கனோ காமராஜரோ பிராமணர் இல்லிங்க‌, அவர்களும் தாழ்த்தபட்ட சூத்திரர்கள். நன்றாகத்தான் ஆளுகின்றார்கள்,

ஏ அயோக்கிய பயலுகளா அவர்களை ஆளவிடுங்க.. உங்கள பற்றி எல்லோரையும் விட எனக்கு நல்லா தெரியும்”

அவர் சொன்னதை எல்லாம் திமுக கேட்கவில்லை

எங்கு பெரியார் பேச்சை கேட்கவேண்டுமோ அங்கு மிக சரியாக காதை பொத்திகொள்பவர்கள் அவர்கள்

1967ல் திராவிட புரட்சியில் தோற்றார், 1971லும் தோற்றார். நாட்டுக்காக, தமிழக மக்களின் நல்வாழ்விற்காக முனிவர் போல உழைத்துகொண்டிருந்த அவர், காமராஜர் போன்றோரை விரட்டிவிட்டுத்தான் திமுக ஆட்சிக்கு வந்தது

அதன் பின் கக்கனை பற்றி செய்தி இல்லை, அவர் பராரி கோலத்தில் சென்னையில் மக்களோடு மக்களாக சுற்றினார். இவ்வளவிற்கும் தமிழக காங்கிரஸ் தலைவராக இருந்த அவர சத்யமூர்த்திபவனும் கைவிட்டது

மிக்க வறுமையில் சிக்கிய அவரை சிவாஜி கணேசன் சந்தித்து கண்ணீர் சிந்தினார், சிவாஜி கஞ்சன் என்பார்கள் ஆனால் செய்ய வேண்டிய இடங்களில் செய்தார்

தனக்கு பரிசாக வந்த தங்க‌ சங்கிலி ஒன்றை ஏலம் விட்டார், பணம் குவிந்தது, தன் பணத்தையும் போட்டு வங்கியில் டெப்பாசிட் செய்து கக்கனின் வறுமை போக்க முனைந்தார் சிவாஜி கணேசன்

அந்த மாமனிதனை அன்று தமிழக அரசும் எட்டிபார்க்கவில்லை, நேரு பின்னால் கொடி பிடித்த அவரை இந்திரா அரசும் எட்டிபார்க்கவில்லை

தன்மானத்தில் உயர்ந்துநின்ற கக்கன் அவர்களிடம் கையேந்தவுமில்லை

பின்னொருநாள் ராமசந்திரன் முதல்வரான காலத்தில் அரசு மருத்துவமனைக்கு சுற்றிபார்க்க சென்றார், அங்கே ஓர் முதியவர் பாய் விரித்து படுத்திருந்தார், நோய் அவரை படாதபாடு படுத்தியிருந்தது

ராமசந்திரனிடம் அதுதான் கக்கன் என சொன்னார்கள்

தான் சினிமாவில் நடித்துகொண்டிருந்தபொழுது பெரும் அமைச்சராக கோலோச்சியவர் இவரா? அந்த பெருமகனா என மனம் நொந்த ராமசந்திரன் அவரை நல்ல மருத்துவமனையில் சேர்த்தார்

எந்த ராமசந்திரன்? மக்களை மயக்க எந்த முகத்தை திமுக பயன்படுத்தியதோ? கக்கன் காமராஜரை வீழ்த்த எந்த ராமசந்திரனை ஒப்பனையிட்டு மக்கள் முன்னால் நிறுத்தியதோ அந்த ராமசந்திரன்

நிச்சயம் அன்று ராமசந்திரனின் மனம் கலங்கி இருக்க வேண்டும், இந்த மாமனிதனை என்னை வைத்தா தோற்கடித்தார்கள் என அவர் கலங்கி இருக்க வேண்டும், அப்படி கலங்கினார் என்றுதான் நெருக்கமானவர்கள் சொல்கின்றார்கள்

உண்மையில் ராமசந்திரன் அவர் நலம் காக்க போராடினார், ஆனால் இம்மக்களுக்காக உழைத்து பின் அவர்களால் தோற்கடிக்கபட்டு புழுதியில் எறியபட்டு மனதால் செத்திருந்த கக்கன், உடலாலும் பிணமானார்

இன்று கக்கனின் பிறந்தநாள்

கக்கனின் வாழ்வே கொடுமை நிறைந்தது, அதனை விட கொடுமையான செய்தி கக்கனின் மகன் ஒருவன் வாழ வழியின்றி பைத்தியமாகிவிட்டான் என்ற செய்தி அது

அந்த பொதுநல பித்தன் இம்மக்களுக்காக உழைத்து தன் மகனை பராரியாக்கி பித்தனாக்கி இருக்கின்றான்

14 ஆண்டுகள் அமைச்சராக இருந்தவன் ஒரு பைசா இல்லாமல் அரசு ஆஸ்பத்திரியில் கிழிந்த பாயில் கிடந்த தமிழகத்தில்தான், முதல்வர் வீட்டு வேலைக்காரர்கள் எல்லாம் பல்லாயிரம் கோடி சொத்துக்களோடும், பெரும் பணத்தோடும் பெரும் உல்லாச வாகனங்களில் அலைகின்றார்கள்

கக்கனை விரட்டினார்கள் திமுகவினர், இதோ கக்கனின் குடும்பத்து சொத்து என ஒரு செங்கல்லை காட்ட முடியுமா? ஆனால் திமுக அதிமுக‌ சொத்து மதிப்பு வங்க கடலையும் விட பெரியதாக போகின்றது

இதனை பார்க்கும்பொழுது தமிழகம் நாணத்தால் தலைகுனிகின்றது, எப்படிபட்ட வீழ்ச்சியினை சந்தித்துவிட்டோம் என வெட்கி அழுகின்றது

நேர்மைக்கு அடையாளம் அந்த கக்கன், எளிமையான‌ மக்கட் பணிக்கு பெரும் அடையாளம் அந்த மாமனிதன்

அவரை போன்றவர்கள் இனி வரமாட்டார்கள்,

தமிழக அரசியல் நதி அவ்வளவு சுத்தமான நதியாக ஓடியிருக்கின்றது, அந்த சோலை அவ்வளவு மணமாக இருந்திருக்கின்றது, அந்த விளக்கு அவ்வளவு பிரகாசமாக ஒளிவீசியிருக்கின்றது என கக்கன், காமராஜரின் வரலாறுகள் நமக்கு காட்டுகின்றன‌

இன்று நாறிவிட்ட சாக்கடையாக, கருவாட்டு மூட்டையாக, பெரும் இருளில் சிக்கிவிட்ட அந்த அரசியலில் இருந்து ஓரமாக நின்று அந்த பொற்காலத்தை நினைத்து அழுவோம்

தெய்வங்கள் அருள்வழங்கிய அந்த ஆலயத்திலிருந்து அவைகளை விரட்டிவிட்டு சாத்தான்களை குடி வைத்ததற்காய் அழுவோம்

அதில் கக்கனுக்காகவும் அழுவோம் , இவர்களை போல உத்தமர்களை அதுவும் தோற்றபின்னும் மறுபடியும் வந்து வாக்கு தாருங்கள் உங்களுக்காக உழைக்கின்றோம் என நின்ற அந்த அப்பாவிகளை விடாமல் துரத்தினோம் என்றால்

கிறிஸ்துவினை கொன்ற யூதனுக்கும், இவர்களை விரட்டிய தமிழனுக்கும் என்ன வித்தியாசம் இருக்க முடியும்?

அந்த பாவத்திற்கு பெரும் தண்டனையும், பெரும் கண்ணீரும் பெற்றுத்தான் தீரவேண்டும்

அதனால்தான் இந்த அழுகை அழவேண்டியிருக்கின்றது தமிழகம், அழுவோம் வாய்விட்டு அழுவோம்

அதில் இந்த அப்பாவி கக்கனுக்காக ஓங்கி அழுவோம்

கக்கனும் அவரை போன்றவர்களும் எவ்வளவு உத்தமமான மகான்கள் என உலகிற்கு காட்ட பின் வந்தவர்கள் எல்லாம் ஊழலும், லஞ்சமும் நிறைந்த சுயநல ஆட்சி நடத்தினார்கள்

அதில் கக்கனின் நேர்மையினை உலகிற்கு சொன்னார்கள், கக்கனை விரட்டிவிட்டதாக நினைத்தவர்கள் உண்மையில் அவருக்கு பெரும் புகழை ஈட்டிதந்திருக்கின்றார்கள்

தமிழகம் கண்ட தனிபெரும் தியாகிக்கு ஆழ்ந்த அஞ்சலிகள்

அப்படிபட்டவர்கள் எல்லாம் ஒரு காலத்தில் இருந்திருக்கின்றார்கள் என்ற நினைவு பெருமூச்சில் பொங்கி வரும் கண்ணீருடன் அம்மகானுக்கு அஞ்சலிகள்

(கக்கன் தாழ்த்தபட்டவர் , காமராஜரும் சூத்திர சாதி ஆனால் மிகபெரும் தியாகிகளாய் இந்நாட்டில் வாழ்ந்தார்கள். மிக பெரும் இடத்திற்கு அவர்கள் சென்றார்கள்

நிச்சயம் அவர்களை வீழ்த்தியது ஆரிய பார்பனியமோ, உயர் சாதி சூழ்ச்சியோ அல்ல. தாழ்த்தபட்டவர்களை உயர்த்துவோம் என புரட்சி செய்தவர்கள்தான் அவர்களை வீழ்த்தினார்கள்

அதாவது ஆரிய சூழ்ச்சி செய்யவேண்டிய வேலையினை இவர்களே செய்தார்கள், செய்துவிட்டுத்தான் திராவிட் புரட்சியில் சூத்திரன் வாழ்வு, தாழ்த்தபட்டவன் முன்னேற்றம் என அவர்களே சொல்லிகொண்டார்கள்..)

கள்ளமவுனம்

நிச்சயம் அவன் இந்த தேசத்து மாபெரும் சுதந்திர வீரன், அவனைபோல் ஒருவனை இத்தேசம் கண்டதுமில்லை காணபோவதுமில்லை

அவனது மைசூர் சமஸ்தானம் இன்றைய ஜெர்மனுக்கு ஈடான பொருளாதாரத்தை கொண்டிருந்தது அதை குறிவைத்தே வெள்ளையன் போர் நடத்தினான்

புகழ்பெற்ற தன் முதல் இரு போர்களில் ஆங்கிலபடைகளை கதறவைத்திருந்தான் அவன், பிரான்ஸ் மாவீரன் நெப்போலியன் வலிய சொன்னான் “என்னை போல் ஒருவனை வரலாற்றில் திப்பு வடிவில் காண்கின்றேன்” , திப்புவுக்கு படை அனுப்ப நெப்போலியன் முடிவும் செய்திருந்தான்

அந்த பாழாய்போன நெல்சன் என்பவன் இல்லாமலிருந்தால் நெப்போலியன் உதவி திப்புவுக்கு கிடைத்திருக்கும், நாட்டின் தலைவிதிமாறியிருக்கும்

திப்புவின் ராக்கெட்டை பார்த்து நெப்போலியனுக்கே ஆச்சரியமான காலங்கள் உண்டு, ஆம் வரலாற்றில் முதன் முதலில் ராக்கெட்டை பயன்படுத்தியவன் அவனே

அதன் மாதிரி ஹிட்லரிடம் இருந்தது, இன்று பெண்டகனில் உண்டு

நெப்போலியன் வலிமைபெறுவதற்குள் திப்புவினை வென்றாக வேண்டிய கட்டாயத்தில் அந்த பிரிவினையில் இறங்கினான் வெள்ளையன்

ஆம் இந்து முஸ்லீம் வேற்றுமையினை விதைத்தான், மற்ற இந்து மன்னர்கள் உதவி இல்லா நிலையில் திப்பு தனித்துவிடபட்டான்

இவ்வளவுக்கும் ஆதீனங்களுக்கும் மடங்களுக்கும் திப்பு அள்ளிகொடுத்தது கொஞ்சமல்ல, அந்த ஸ்ரீரங்கப்பட்டணம் ஆலயத்தில் அவன் நன்கொடை நகைகள் இன்றும் உண்டு

அந்த மாவீரனின் மெய்காப்பாளர்களை கொண்டே துரோகத்தால் அவனை சாய்த்தான் வெள்ளையன்

திப்பு களத்தில் இறந்து கிடக்கும் பொழுது அவனுக்கு மாவீரனுக்குரிய அஞ்சலி செலுத்தி பெருமூச்சுடன் சொன்னான் வெள்ளை தளபதி “இனி இந்தியா நமது”

அத்தோடு இன்னொன்று சொன்னான் “இந்து முஸ்லீம் பிரிவினை ஒன்றே இந்தியாவினை ஆள சரியான வழி”

இத்தேசம் இன்றுவரை பற்றி எரிவது அதில்தான்

மத இனம் மொழி கடந்து மாபெரும் இந்திய அடையாளமாய் வீற்றிருப்பவன் திப்பு சுல்தான்

அவனது பொருட்கள் சில லண்டனில் ஏலத்திற்கு வருகின்றன எல்லாம் சேர்ந்து 150 கோடிவரை செல்லலாம்

மைசூர் அரண்மனையில் கைபற்றபட்ட திப்புவின் இன்னொரு வாள், துப்பாக்கி, அவனின் காலடியில் இருந்த சிம்ம அடையாளம் என பல‌

உலகை ஆண்ட வெள்ளையன் பல விஷயங்களை இப்படி கொண்டு சென்றான், பல நாடுகள் நெருக்கடி கொடுக்க சில திருப்பி கொடுக்க்கபட்டன‌

அப்படி எத்தியோப்பிய மன்னனின் அடையாளமான தங்க கீரிடம் திருப்பி கொடுக்கபட்டது

அது விக்டோரியா காலத்தில் வந்ததால் கொடுக்கபட்டது ஆனால் திப்புவின் பொருட்கள் கிழக்கிந்திய கம்பெனி காலத்தில் கைபற்றபட்டதால் அதை ஏலத்தில்தான் எடுக்க வேண்டுமாம்

இதில்தான் விஜய் மல்லையா நினைவுக்கு வருகின்றார்

திப்புவின் இன்னொரு வாள் பிரசித்திபெற்றது, இலகுவான ஆனால் கவசங்களையும் ஊடுருவும் உறுதியான உலோகம் அது, அதை கண்டு வியந்த வெள்ளையன் அதை பத்திரபடுத்தினான்

அது சிலவருடங்களுக்கு முன்பு ஏலத்திற்கு வந்தபொழுது அதை வாங்கி மைசூருக்கு கொண்டுவந்தார் மல்லையா

நல்லவரோ கெட்டவரோ அவரின் அந்த பணி வாழ்த்துகுரியது

ஆனால் இப்போது அவருக்கும் சிக்கல் இல்லாவிட்டால் மல்லையா விடமாட்டார்

இந்த அரசு ஏறெடுத்தும் பார்க்குமா? நிச்சயம் இல்லை, திப்பு பிறந்தநாளே கூடாது எனும் கொள்கையுடைய அரசு இது

கவனியுங்கள் பட்டேலுக்கு பல்லாயிரம் கோடியில் சிலை, சிவாஜிக்கு சில ஆயிரம் கோடியில் சிலை ஆனால் மைசூர் சிங்கத்தின் விஷயத்தில் அமைதி என்றால் யாருக்கு கோபம் வராது

நல்ல இந்தியனுக்கு வரும், எமக்கு வருகின்றது

இவ்வளவுக்கும் சிவாஜியின் வீரத்திற்கு கொஞ்சமும் குறைந்தவனல்ல திப்பு

அந்த மைசூர் சிங்கத்தின் பொருட்களை மீட்பதில் கள்ளமவுனம் காக்கும் இந்த அரசை வன்மையாக கண்டிக்கின்றோம்

இந்து அரசர்கள் என்றால் பொங்குவதும் இஸ்லாமிய சிங்கம் என்றால் பம்முவதும் நல்ல அரசுக்கு அழகல்ல‌

இந்த நாட்டில் இந்த மதசார்புள்ள அரசால் பல விஷயங்களை இழக்கின்றோம் இதில் திப்புவின் அடையாளமும் ஒன்று

ஒரு விதத்தில் மனம் வலிகின்றது

வெறும் 200 கோடி இருந்தால் அந்த மாவீரனின் அடையாளங்களை மீட்டுவிடலாம், ஆம் எங்கள் நாட்டு சிங்கம் பயன்படுத்திய தங்க பொருள் என கொண்டாடலாம்

செய்வதற்குத்தான் யாருக்கும் மனமில்லை

ஒரு தொகுதியில் தேர்தலுக்கு 200 கோடிவரை செலவு செய்கின்றார்களாம், அப்படியானால் தமிழக செலவு இந்திய செலவுகளை கவனியுங்கள்

திப்புவின் பொருட்கள் என்ன? லண்டனையே வாங்கலாம்

செய்யவேண்டிய காரியம் ஏராளம் இருக்க இங்கு தேர்தல் ஆரவாரத்தில் நிறைய இழக்கின்றோம்

திப்புவின் பொருட்களை மீட்க தவறிய இந்த அரசு ஒழியட்டும், சரியட்டும்

நல்ல இந்தியன் இவர்கள் பக்கம் தலைவைத்தும் படுக்கமாட்டான்

ஏன் இவர்கள் கள்ளமவுனம் காக்கின்றார்கள் என்றால் திப்புவினை கொண்டாடினால் இந்து முஸ்லீம் ஒற்றுமை வரும், அந்த ஒற்றுமை இவர்களுக்கு மகா ஆபத்து

அதனால்தான் அரசியலுக்காக அந்த மாவீரனை புறந்தள்ளுகின்றார்கள் அயோக்கியர்கள்

இவர்கள் இப்படி கள்ளமவுனம் காப்பதால் அந்த மாவீரனின் புகழை மறைக்கமுடியாது

நெப்போலியனின் வரலாறு, கிழக்கிந்திய கம்பெனி வரலாறு , அது நடத்திய யுத்த வரலாறு அதில் திப்பு கொடுத்த அதிர்ச்சி போர், ராக்கெட் வரலாறு என எல்லாவற்றிலும் அவன் வாழ்ந்து கொண்டே இருப்பான்

அந்த மாவீரனின் புகழை இவர்களின் கள்ளமவுனம் ஒருநாளும் சரிக்காது, இவர்கள்தான் சரிந்து போவார்கள்

பசவண்ணா என்றொரு புரட்சியாளர்

இங்கு பாரதி , பெரியார் பிற்காலத்தில் பேசிய பெண்விடுதலையினை அன்றே கன்னடத்தில் சொன்ன பசவண்ணா என்றொரு புரட்சியாளர் இருந்தார்

அவர் இந்திய வரலாற்றில் முக்கியமானவர், லிங்காயத் பிரிவு அவரால் தொடங்கபட்டது, பெரியாருக்கு 700 ஆண்டுகள் முன்பு பிறந்த பசுவண்ணா பல புரட்சி செய்தார்

பசவண்ணாவினை பெரியாருடன் ஒப்பிட்டால் பசவண்ணா இந்திரா காந்தி, பெரியார் மோடி, இதற்கு மேல் நீங்களே முடிவு செய்யுங்கள்

அப்படி என்ன செய்தார் என்றால் ஏகபட்ட சீர்திருத்தங்களை அன்றே செய்தார், ஆச்சரியமான புரட்சியாளர் அவர், சந்தேகமில்லை

இந்துமதத்தில் சில கொடுமைகள் நடந்த பொழுது சிவலிங்கத்தை முன்னுறுத்தி, லிங்காயத் என்ற சமயத்தை ஏற்படுத்தினார், எடியூரப்பா எல்லாம் அந்த வகை

ஒருவகையில் கன்னியாகுமரியில் விஷ்ணுவின் நாராயண வழிபாட்டை ஏற்படுத்தி, அதாவது இந்துவாக இருந்து இந்துபிராமண கொடுமையினை எதிர்த்த வைகுண்டருக்கு இந்த பசவண்ணாவே முன்னோடி

ஆனால் அவரை பற்றி அதிகம் பேசமாட்டார்கள் ஏனென்றால் பசுவண்ணா பெயர் அரசியலுக்கு பயன்படாது.

மகா முக்கியமாக அவர் பிராமணர்

அந்த சீர்திருத்த திருமணத்தில் அய்யர் கிடையாது, மந்திரம் யாகம் எல்லாம் கிடையாது. சம்பிரதாயம் கிடையாது, ஆனால் தாலி உண்டு, அதுவும் மணமகனின் கழுத்தில் மணமகள் கட்ட வேண்டும்

மற்ற திருமணங்களில் தாலி கட்டியபின்புதான் கணவன் மனைவிக்கு அடிமை, ஆனால் அந்த திருமணத்தில் தாலி கட்டும்பொழுதே அடிமை

எனினும் மிகசில இடங்களிலே இம்முறையில் திருமணம் நடக்கின்றது, அப்படி ஒரு திருமணம் சமீபத்தில் கன்னடத்தில் நடந்திருக்கின்றது

மணமகன் கழுத்தில் தாலிகட்டி அவன் 
தன் கணவாக வர பிச்சை போட்டு மூன்று முடிச்சும் போட்டிருக்கின்றாள் மனைவி

உலகம் இதை வித்தியாசமாக நோக்க, அன்றே பசுவண்ணா இதை எல்லாம் செய்திருக்கின்றார் என்ற வரலாறும் வருகின்றது

அம்பேத்கர் என்பார்கள் இன்னும் பலரை புரட்சியாளர் என்பார்கள், உண்மையில் பிராமணராக பிறந்து பெரும் புரட்சி செய்த பசவண்ணாவே வரலாற்றில் மிகபெரும் எடுத்துகாட்டு

ஆனால் அவர் இந்துமத அபிமானி என்பதாலும், பிராமணர் என்பதாலும் மாற்றுமதங்களை தூக்கிபிடிக்கவில்லை என்பதாலும் அவரை கவனமாக மறைப்பார்கள்

பெண் விடுதலையினை அவளே தாலிகட்டும் உரிமைவரை கொடுத்த அந்த பசவண்ணா பெரும் போராளி என்பதில் சந்தேகமில்லை

டாக்டர் சாந்தா

தமிழகக பெண்களில் மிகபெரும் பிம்பம் அவர், அரசியலுக்கு கலைஞர் என்றால் சந்தேகமின்றி சொல்லலாம் தமிழக‌ புற்று நோய் ஆராய்ச்சிக்கு அவர்தான் மிகபெரும் தொண்டாற்றியிருக்கின்றார்

டாக்டர் சாந்தா

அவரின் குடும்ப பாரம்பரியமே மிக பெரிது, நோபல் பரிசு பெற்றவர்களான சர் சிவி ராமனும், சந்திரசேகரும் அவரின் முன்னோர்கள்

அவர்கள் இயற்பியலில் பிரகாசித்தது போலத்தான் இவரும் பிரகாசிக்க வேண்டும் என வளர்க்கபட்டார். இது குலகல்வி முறை அல்ல, குலபெருமையும் அல்ல மாறாக முன்னோர் சாதித்ததில் சாதிக்க வேண்டும் என்ற ஒரு வைராக்கியம்

ஆனால் இவரின் மனம் ஏனோ இயற்பியலுக்கு செல்லவில்லை, மருத்துவம் பக்கம் திரும்பியது

அரசியல்வாதி குடும்பத்திலிருந்து மருத்துவத்துக்கு திரும்பினாலும் மறுபடியும் அரசியல்வாதியான தமிழிசை போல அல்லாமல் இவரோ மறுபடி இயற்பியலுக்கு திரும்பாமல் மருத்துவத்திலே நின்றார்

தமிழக மருத்துவதுறையில் யாருக்கும் இல்லா சிறப்பு அவருக்கு உண்டு

ஆம் மகளிர் குல திலகம் டாக்டர் முத்துலெட்சுமி ரெட்டியோடு இணைந்து பணியாற்றினார், அவருக்கு பின் அடையாறு புற்றுநோய் மருத்துவமனை இவர் கட்டுபாட்டிலே வந்தது

டாக்டர் முத்துலெட்சுமி ரெட்டியின் மருத்துவ வாரிசு இவர்தான்

அன்று மிக சிறிய மருத்துவமனையாக தொடங்கபட்ட அம்மருத்துவமனை இன்று ஆசியாவிலே புற்றுநோய்க்கு மிக சிறந்த மருத்துவமனையாக விளங்குகின்றது என்றால் அதற்கு சாந்தாவின் உழைப்பு மிக முக்கிய காரணம்

ஓரளவு இன்று தமிழகத்தில் புற்றுநோய் கண்டவர்களின் வாழ்நாள் நீட்டிக்கபடுகின்றது என்றால் அதில் டாக்டர் சாந்தாவின் பங்கும் உண்டு

இந்திய அரசின் பத்ம விருதுகளை பெற்றவர், அன்னை தெரசா விருதும் வழங்கபட்டது

உண்மையில் பாரத ரத்னா விருதுக்கு மிக தகுதியானவர் இந்த மருத்துவ தேவதை

இன்று அவருக்கு பிறந்தநாள்

உறுதியாக சொல்லலாம், தமிழகத்தில் 92 வயதில் இருக்கும் மிக பெரும் சாதனையாளர் அவர்

இன்றைய நிலையில் வயதிலும், சாதனையிலும் அவரை இன்னொரு பெண் நெருங்கவே முடியாது, அதுவும் புனிதமான மருத்துவதுறையில் முக்கியத்துவமான புற்றுநோய் ஆய்வில் அவரை நெருங்க வாய்ப்பே இல்லை

உலகமே கவனிக்கும் ஒப்பற்ற பெண்மணி அவர்

ஆனால் தமிழக கட்சிகளோ, ஊடகங்களோ பேசுமா? பேசாது

அட பெண்களின் உரிமையினை காக்க வந்த பெண்ணிய மற்றும் பெரியாரிஸ்ட் இயக்கங்களோ அவரை போற்றுமா என்றால் போற்றாது

காரணம் அவர் ஒரு பிராமணர்

மற்ற சாதிக்காரர்கள் மெழுகுவர்த்தியாக இருந்தாலும் ஓஹோ என கொண்டாடபடுவதும் , பிராமணர்கள் சூரியன் போல மின்னினாலும் கண்டுகொள்ளபடாமல் செல்வதும் தமிழக திராவிட நீதி

அதன் பெயர்தான் இங்கு சமூக நீதி

அன்று இட ஒதுக்கீடு இல்லை, இந்த சாந்தா உருவாகி வந்துவிட்டார்

இன்று இட ஒதுக்கீடு என்ற பெயரில் எத்தனை சாந்தாக்களை விரட்டி அடித்திருக்கின்றதோ இச்சமூகம் என்பதுதான் கவலையான விஷயம்.

இட ஒதுக்கீடு எனும் பெயரில் பலரை வாழவைக்கின்றோம் என சொல்லி பல திறமையானவர்களை விரட்டி விடுகின்றோம்

அதன் விளைவு திறமையானவர்கள் அத்துறையில் உருவாவது இல்லை, அதன் நோக்கமே அடிபட்டு போகின்றது

இட ஒதுக்கீட்டால் அரசியல் செய்யலாம், வாக்குகளை அள்ளலாமே தவிர திறமையான விற்பனர்களை ஒருநாளும் உருவாக்க முடியாது

ஓரளவேனும் திறமையுள்ளோர்க்கு வாய்ப்பு கொடுத்தல் வேண்டும், அல்லாவிடில் ஒன்றும் உருப்படாது

தேசம் கொடுத்த கல்வியினை இத்தேசத்திற்கு மருத்துவ பணியாய் திருப்பி கொடுத்த, தன் செயலை மிக தீர்க்கமாக செய்து அகில உலக அளவில் புகழ்பெற்றுவிட்ட அந்த மருத்துவ தமிழச்சிக்கு, அந்த மூதாட்டிக்கு பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்

அவர் ஆயிரம் பிறைகண்டு இன்னும் வெற்றிமேல் வெற்றி பெற வாழ்த்துக்கள்

தமிழகத்தார் அவரால் பெருமையடைகின்றார்கள், அவர் ஒரு தமிழ்ப்பெண் என சொல்லும்பொழுது தமிழக மகளிருக்கு ஒரு மகிழ்ச்சியும் பெருமையும் தானாக வருகின்றது

(அவர் பத்மபூஷன் பெற்ற காட்சியினை மறக்க முடியாது, தமிழர் கலாம் ஜனாதிபதியாக இருந்து தமிழச்சி சாந்தா பெற்ற விருது அது

மிக பெருமையான விஷயம் அது, ஆனால் பல திராவிட பெரியாரிய இன்னும் பல இம்சைகள் எல்லாம் இதில் கள்ள மவுனம் காப்பார்கள்

ஆம் அவர்கள் அரசியலை தாண்டிய தமிழர்கள் டெல்லியில் பெரும் இடம் பெறும்பொழுது கண்ணை மூடிகொள்வது அவர்கள் வழக்கம்..)

எல்லைகாந்தி

அன்று பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் கபார் கான் என்றொருவர் இருந்தார், காந்தியின் நெருங்கிய நண்பர் அவர், ஆப்கன் எல்லை பக்கம் பிறந்து வளர்ந்தவர், அவரின் தேசாபிமானம் மிக சிலாகிப்பானது

யாருக்கும் குறையாத சுதந்திர போரட்ட வரலாறு அவருக்கும் உண்டு.

காந்தியோடு சிறைசென்று போராடினார். பிரிவினை வந்தபொழுது அது முடியாது என மல்லுகட்டியவர்

அது முடியாத பொழுது “காந்தி எங்களை கைவிடாதீர்கள், அந்த நரகத்தில் எங்களை தள்ளிவிடாதீர்கள் என கண்ணீர் விட்டு அழுதார்.”

எங்களுக்கு தனி இந்தியா அமைத்து கொடுங்கள் என கதறினார், ஆம் அவர் இஸ்லாமியர் ஆனால் ஜின்னாவின் பாகிஸ்தானின் உள்நோக்கமும் அதில் இஸ்லாமியர் அமைதியாக வாழமுடியாது என்ற தீர்க்கதரிசன கவலையும் அவருக்கு இருந்தது

மூன்று துண்டாக உடைந்த இந்தியா 4 துண்டுகளாக உடையும் நிலை வந்தது.

நாங்கள் தனிநாடாக இயங்கமாட்டோம் மேற்கு இந்தியா கிழக்கு இந்தியா என இயங்குவோம் என கபார்கான் சொன்னதெல்லாம் யார் காதிலும் விழவில்லை

இவ்வளவிற்கும் அவர் கோரிக்கைக்கு பலுசிஸ்தான் பக்கம் பெரும் வரவேற்பு இருந்தது

ஜின்னா கோஷ்டி தவிர யாருக்கும் பாகிஸ்தான் என்றொரு நாடு உருவாவது பிடிக்க்கவே இல்லை என்பதுதான் அன்றைய நிலை

அந்த கபார்கானின் வேண்டுகோளுக்கு செவிசாய்த்திருந்தால் நிச்சயம் இப்பொழுது பாகிஸ்தானுக்கு அடுத்து ஆப்கனுக்கும் அதற்கும் இடையில் ஒரு குட்டி இந்தியா இருந்திருக்கும்

பாகிஸ்தான் இன்னும் சுருங்கி இருக்கும், யுத்தம் என வந்தால் பாக்குவெட்டிக்குள் சிக்கிய எலிபோல் பாகிஸ்தான் மாட்டியிருக்க்கும்

அவர் குரலை யாரும் கேட்கவில்லை

“இந்த ஓநாய்களிடம் எங்களை ஒப்படைக்காதீர்கள், இவர்கள் ஒருநாளும் உருப்படாத கொடூரமான கூட்டம்” என அவர் கதறியது பிரிட்டன் காதிலும் விழவில்லை

காந்தி அதுபற்றி கவலைகொண்டாலும் அத்தோடு அவர்காலமும் முடிந்தது

ஆனால் கபார்கான் தொடர்ந்து கேட்டுகொண்டேதான் இருந்தார், பிடிக்காத மருகளுடன் வாழ்வது போல அவர் முதிர்ந்த வயதுவரை அழுது கொண்டேதான் இருந்தார்

வங்கதேசத்தை உடைத்தபின் இந்திராவின் பார்வை பலுசிஸ்தான் மேல் விழுந்தது, தன் கடைசி நம்பிக்கையாக இந்திராவினை கண்டார் கான்

வங்கவெற்றிக்கு பின் இந்திராவின் கவனம் பாகிஸ்தானை இன்னும் உடைப்பதில் இருந்தபொழுதுதான் அரசியல் நெருக்கடி அவருக்கு ஆரம்பித்தது

இந்திரா எமர்ஜென்ஸி கொண்டுவந்ததில் இந்த உள்நோக்கமும் இருந்தது, பாகிஸ்தானை மேற்கொண்டு உடைத்து போட அவர் கடும் நோக்கம்கொண்டிருந்தார்

ஆனால் அது சர்வாதிகாரம் என சொல்லி உள்நாட்டு குழப்பம் இன்னும் பல குழப்பங்களுக்கு பின் அவர் ஆட்சிக்கு வர சில ஆண்டுகள் ஆனது

அவர் மறுபடி வந்தபொழுது பஞ்சாப் பற்றி எரிய அதிலே கவனம் செலுத்தி உயிரையும் விட்டார் இந்திரா

இதனால்தான் இந்திரா மறையும் பொழுது ஜியா உல்கக் எனும் ராணுவ பாகிஸ்தானிய ஆட்சியாளர் சொன்னான்

“அல்லா இருக்கின்றார், இந்திரா மறைந்தார்”

ஆம் இந்திரா ஆட்சிகாலத்தில் அஞ்சிய பாகிஸ்தான் கபார்கானை படாதபாடு படுத்தியது, அவர் இந்திய உளவாளி என 85 வயதிலும் சிறையில் வைத்து கொடுமைபடுத்தியது

இந்திரா கொஞ்சம் காலம் இருந்தால் நிச்சயம் கபார்கானின் நினைவு நிறைவேறியிருக்கும்

அவர் மறைந்த‌ பின் பலுசிஸ்தான் பக்கம் இந்திய பார்வை குறைந்ததென்றாலும் ரகசிய ஆதரவு உண்டு

1988ல் தன் 98ம் வயதுவரை வாழ்ந்த கபார்கான் தான் விரும்பிய இந்தியாவுடன் இணையாமலே மறைந்தார்

அவர் தன் உடலை பாகிஸ்தானில் புதைக்க விரும்பாமல் ஆப்கனில் தன் முன்னோர்கள் ஊரிலே புதைக்க சொன்னார்

ஆம் இந்தியா தங்களை கைவிட்ட சோகம் அவரை வெகுவாக பாதித்தது, அதனால் அவர் கல்லறை ஆப்கானிலே இன்றும் உண்டு

அந்த மனிதரின் கண்ணீருக்கும் கதறலுக்கும் செவிசாய்த்திருந்தால் இன்று இந்தியா பாகிஸ்தான் என்றொரு மிரட்டலை சந்தித்திருக்காது

மிக சிறிய நாடாக பாகிஸ்தான் சுருங்கி இந்தியா இடையே சிக்கியிருக்கும்

தியாகிகளின் கண்ணீரை உதாசீனபடுத்தினால் என்னாகும் என்பதற்கு கபார் கானின் கண்ணீரே சாட்சி

எனினும் இந்தியா 1988ல் அவர் இறந்தபின் அவருக்கு பாரத ரத்னா எனும் உயரிய விருது வழங்கபட்டது. இந்தியனாக பிறந்து அந்நியராக அந்த விருதை வாங்கியர் அவர்தான்

காஷ்மீர் பாகிஸ்தான் சிக்கல்கள் வரும்பொழுதெல்லாம் அம்மனிதரின் நினைவு வந்துவிட்டே செல்லும்

அந்த எல்லைகாந்தியின் கோரிக்கை நிறைவேறியிருந்தால் இந்த அளவு மோசமான நிலை வந்திருக்காது

வேண்டாத பிள்ளைகளிடம் சிக்கிவிட்ட பாசமிக்க தந்தையாக அவர் அழுது ஏங்கி செத்திருக்கவும் மாட்டார்

பாவம் அந்த மனிதன்.

அவனுக்கு செய்த துரோகமோ என்னமோ இந்தியா இன்னும் எல்லையில் ரத்தம் சிந்தி கொண்டேதான் இருக்கின்றது

சந்திரசேகர் ஆசாத்

எண்ணற்ற தியாகிகளை சுதந்திரத்திற்காக கொடுத்தது இத்தேசம், அதுவும் இளம் தியாகிகள் ஏராளம்

அவர்களில் ஒருவர்தான் சந்திரசேகர் ஆசாத். அவர் பெயர் சந்திரசேகர் , 15 வயதானபொழுது சத்தியாகிரகத்திற்காக கோர்ட்டில் நிறுத்தபட்டார், தான் யாருக்கும் அடிமை இல்லை என சொல்லி ஆசாத் சந்திரசேகர் என முழக்கமிட்டார்

அன்றிலிருந்து சந்திரசேகர ஆசாத் என அறியபட்டார்

காந்தி மேல் இளையொருக்கு வருத்தங்கள் வந்த காலமது, பிரிந்து சென்றவர்கள் இந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பு என்றொரு அமைப்பினை ஏற்படுத்தி வெள்ளையனை தீவிரவாதம் மூலம் விரட்ட எண்ணினார்கள்

இயக்கத்திற்கு பணம் வேண்டுமல்லவா?

வெள்ளையன் இந்தியரிடம் சுரண்டிய வரிபணத்தையே கொள்ளையடித்து இயக்கம் வளர்க்க தீர்மானித்தார்கள், மிக பிரசித்திபெற்ற ககோரி ரயில் கொள்ளை சந்திரசேகர ஆசாத்தால் நடத்தபட்டது

இந்திய வரலாற்றில் மிகபெரும் தீரமான சம்பவம் அது

அதன்பின் மிக தீவிரமாக தேடபட்டார் ஆசாத் ஆனால் சிக்கவில்லை, இளைஞர்களால் கொண்டாடபட்டார்

ராஜகுரு, சுக்தேவ், பகத்சிங் போன்றோரெல்லாம் ஆசாத்தின் உணர்ச்சியும் தேசபக்தியுமிக்க சாகச செயல்களால் ஈர்க்கபட்டவர்களே

வட இந்தியா முழுக்க கொண்டாடபட்டார், தென்னிந்தியாவிலும் அவர் புகழ்பரவியது

ககோரி ரயில்கொள்ளை போல ஆங்கிலேயரின் வரிபணங்களை ஏக இடங்களில் கொள்ளையிட்டு பெரும் சாகசம் புரிந்தார் ஆசாத்

28 வழக்குகள் அவர்மேல் இருந்தன‌

ஒரு கட்டத்தில் அவரை ஒழித்து தீருவது என முடிவெடுத்தது, அவர் கூட்டாளிகள் எல்லாம் கைதாயினர், பகத்சிங் போன்றோரும் சிறைபடுத்தபட்டனர்

ஆனால் ஆசாத் ஓயவில்லை போராடிகொண்டே இருந்தார்

மற்றவர்களுக்கும் ஆசாத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்னவென்றால் இயக்க தொண்டர்களை அனுப்பிவிட்டு பதுங்குகுழியில் இருந்து போராடியவர் அல்ல அவர்

களத்தில் முன்னால் நின்றவர்

அலகாபாத் பூங்கா ஒன்றில் நண்பர்களோடு விவாதித்தபொழுது போலிசால் சுற்றி வளைக்கபட்டார்

நண்பர்களை எல்லாம் காப்பாற்றிவிட்டு அவர் தப்பும்பொழுது காலில் சுடபட்டார், இனி தப்பமுடியாது என தெரிந்தபின் தன்னையே சுட்டுகொண்டார்

அப்பொழுது வயது வெறும் 24

24 வயதிற்கும் மாபெரும் எழுச்சியினை இந்தியாவில் காட்டியவன் ஆசாத்

அவன்மேல் காட்டமுடியா வன்மத்தை பின்னாளில் பகத்சிங்க் மேல் காட்டி பழிதீர்த்தது வெள்ளை அரசாங்கம்

அந்த ககொரி ரயில் கொள்ளை நடந்த இடமும், ஜான்சி காடுகளும் அவன் சுவாசித்த விடுதலை காற்றை சமந்தபடி அவனுக்கு சாட்சியாய் நிற்கின்றன‌

‘தண்ணீர் விட்டா வளர்த்தோம் சுதந்திரப் பயிரை… கண்ணீர் விட்டல்லவா வளர்த்தோம்’ என்பதை விட இம்மாதிரி இளைஞர்களின் செந்நீர் விட்டும் வளர்த்தோம் என்பதே சரி

‘தண்ணீர் விட்டா வளர்த்தோம் சுதந்திரப் பயிரை… கண்ணீர் விட்டல்லவா வளர்த்தோம்’

அந்த இளம் தியாகிக்கு இன்று நினைவுநாள், வீரவணக்கம்

அவன் சுடபட்ட மரத்தடியிலே அவனுக்கு இன்றும் நினைவாலயம் உண்டு

ஒரு பிராமணானவது சுதந்திர போராட்டத்தில் உயிர்விட்டானா என கேட்கும் அரைவேக்காடுகளுக்கு ஆசாத் மிக பெரும் பதில், ஆம் அவர் பிராமணனே

ஆயுதமேந்தி வெள்ளையனை அலறவிட்ட பிராமணனே அந்த சிங்கமகன்

பொறுப்பான நல்ல இந்திய தலைவர்

“இந்திய விமானப்படை விமானிகளுக்கு என் வணக்கம்” – ராகுல் காந்தி

துளியும் அரசியலில்லை, கொஞ்சமும் குற்றம் சாட்டவில்லை இது மோடியின் பதவி நீட்டிப்பு தந்திரமென்றோ இல்லை வேறு அரசியல் ஒப்பாரியுமில்லை

ஆம் தீவிரவாதத்தால் பாட்டியினையும், தந்தையினையும் இழந்த வலி அவரிடம் இருக்கின்றது

அன்றே ஈழத்து பிரபாகரனின் ஏ1 முகாமினை இந்திய விமானபடை தகர்த்திருந்தால் ராஜிவினை இத்தேசம் இழந்திருக்காது

அன்று புலிகளுக்கு எதிராக இந்திய விமானபடையினை களமிறக்காதது மாபெரும் தவறு

இந்த வலிகளால் வளர்ந்த ராகுலுக்கு தேசத்தின் நலமும், தீவிரவாதம் கொடுக்கும் வலியும் புரிகின்றது

இவரே பொறுப்பான நல்ல இந்திய தலைவர் இவரை மிக பெருமையுடன் தேசம் பார்க்கின்றது

வள்ளியம்மை

வெள்ளையன் உலகெல்லாம் ரப்பர் தோட்டம் தேயிலை தோட்டம் சுரங்க வேலை என சகலத்திற்கும் தமிழரையே அழைத்து சென்றான்

தமிழன் அரச விசுவாசம் கொண்டவன், கடும் உழைப்பாளி என்ற அபிமானம் ஆங்கிலேயருக்கு அதிகமாக இருந்தது. கயானா முதல் பிஜி தீவுகள் வரை தமிழர்கள் பரவியது இப்படித்தான்

அப்படி ஏகபட்ட தமிழர்களை தென்னாப்ரிக்காவுக்கும் கொண்டு சென்றான், அதில் மயிலாடுதுறையினை அடுத்த தில்லையாடி கிராமத்தை சேர்ந்த முனுசாமி. அவருக்கு ஜோகன்ஸ்பர்க்கில் பிறந்தவர்தான் வள்ளியம்மை

பிறந்தது இதே பிப்ரவரி 22

அவள் பிறக்கும்பொழுது தென்னாப்ரிகாவில் இனவெறியும் வெள்ளையனின் மதவெறியும் உச்சத்தில் இருந்தது, வெள்ளையரை தவிர யாரையும் மிருகத்தை போல அவர்கல் நடத்திய காலகட்டம் அது

காந்தி அப்பொழுதுதான் போராட்டத்தை தொடங்கியிருந்தார், அப்பொழுது இன்னொரு கட்டுபாட்டையும் வெள்ளை அரசு இட்டது

அதாவது கிறிஸ்தவ ஆலயங்களில் நடக்கும் திருமணமே செல்லும் என்றும் இந்துக்கள் வீட்டில் நடத்தும் திருமணம் செல்லாது எனவும் அறிவித்தது

கூடவே கொடுமையான வரிவிதிப்புகள், மற்ற இனத்தவர் மேல் கொடூர அடக்குமுறை

இதை எல்லாம் கண்டித்து போராட்டம் வெடித்தது, வள்ளியம்மைக்கு அப்பொழுது 15 வயதுதான் இருக்கும் ஆனால் அச்சூழல் அவளுக்கு மான உணர்ச்சியினையும் இந்தியருக்கு ஏதாவது செய்யவேண்டும் என்ற வெறியினையும் ஏற்படுத்தியது

காந்தி போராட்ட குழுவுக்கு தலைவரானார், அவருடன் எங்கு சென்றாலும் துணை சென்றாள் வள்ளியம்மை. ஒரு ஆர்ப்பாட்டத்தில் அவருக்கு எதிராக துப்பாக்கி தூக்கினான் ஆங்கிலேய அதிகாரி, குறுக்கே வந்து நின்றாள் “என்னை சுட்டுவிட்டு அவரை சுடு” என அவள் சொன்னபொழுது அவளின் துணிச்சல் பெரும் பெயரை கொடுத்தது

கூட்டம் அவளை கொண்டாடியது, காந்திக்கு அவள் பேரில் தனிபாசமே வந்தது

எங்கு போராட்டம் என்றாலும் செல்வாள் வள்ளியம்மை “ஒரு கொடி கூட இல்லா அடிமை தேசத்து அடிமை நீ, நீ எல்லாம் பேசுகின்றாயா? உனக்கேன் உரிமை” என அந்த அதிகாரி கேட்க , தன் சேலையினை கிழித்து அவன் முகத்தில் எரிந்து இந்த மானமே எம் கொடி என முகத்தில் அறைந்து சொன்னாள்

மிக சிறிய வயதிலே போராட்டத்தில் அவள் பங்கெடுப்பதும், ஓடியாடி வேலை செய்வதும் வெள்ளையருக்கு அச்சத்தை கொடுத்தன‌

ஒரு போராட்ட நிகழ்வில் அவளை கைது செய்து சிறையில் அடைத்தார்கள், அங்கு கிட்டதட்ட வ.உ.சி பாணியில் அவள் கொடுமைபடுத்தபட்டாள்

20 மணிநேர வேலை, சரியான உணவோ ஓய்வொ இல்லை, சுகாதாரமற்ற சிறை எல்லாம் அவளை நோயாளியாக்கின‌

பதறிய மக்களும் காந்தியும் அவளை பிணை எடுக்க முயன்றனர், அரசும் அனுமதித்தது

அவளோ கோரிக்கை ஏற்படும் முன் விடுதலை ஆவது இல்லை என உறுதியாக நின்றாள், காந்தியே நேரில் சென்று அவளை விடுதலையாக வற்புறுத்தினார்

அஹிம்சை போதித்த நீங்களே என்னை போராட்டத்தை கைவிட சொல்கின்றீர்களா? நாளை ஒரு போராடத்தில் உங்கள் நிலையும் இப்படி இருந்தால் உயிர்பிழைக்க வேண்டி போராட்டத்தை விட்டுவிடுவீர்களா?

அவள் கேட்ட கேள்வியில் வாய்மூடினார் காந்தி, தான் அவள் மனதில் எந்த அளவு பதிந்திருக்கின்றோம் என்பது அவரை கண்ணீர் விட செய்தது

ஆம், அவளே காந்திக்கு சத்தியாகிரகத்தின் வலிமையினை முதலில் சொன்னவள்

அவள் சிறையில் சத்தியாகிரகம் இருக்க, தென்னாப்ரிக்க இந்தியரிடையே பெரும் எழுச்சி ஏற்பட்டது, காந்தி தலமையேற்றார்

அதன்பின் அந்த வரி நீக்கபட்டது, மகிழ்வுடன் வெளிவந்தாள் வள்ளியம்மை

அஹிம்சையின் வெற்றியினை எனக்கு உணர்த்திய தெய்வம்மா நீ என அணைத்துகொண்டார் காந்தி

அஹிம்சை எவ்வளவு பெரும் ஆயுதம் என அவர் அனுபவ பூர்வமாக கண்டுகொண்டது அங்குதான்

சிறைவாசமும் அஹிம்சை போராட்டமும் வள்ளியம்மைக்கு பெரும் நோயினை கொடுத்தது, அதிலிருந்து அவள் மீள முடியவில்லை

இதே பிப்ரவரி 22ம் நாள் மரித்தும் போனாள், ஆனால் அவள் ஏற்றிவைத்த எழுச்சி முதலில் காந்திக்கு வெற்றியாகவும் பின்னாளில் மண்டேலாவுக்கு வெற்றியாகவும் முடிந்தது

இருவருமே தயக்கமின்றி வள்ளியம்மையின் தியாக வாழ்வினை முன்மாதிரியாக கொண்டவர்கள்

தென்னாப்ரிக்காவில் வென்ற காந்தி அந்த உத்வேகத்துடன் இந்தியா வந்தார், 1915ல் இந்தியா வந்த காந்தி தன் மனைவியுடன் நேரே மயிலாடுதுறை வந்து தில்லையாடிக்கு சென்றார்

அந்த மண்ணை குனிந்து முத்தமிட்டார் , கண்ணீர் சிந்தினார். “தமிழகத்து வள்ளியம்மையே பலன் ஏதும் கருதாமல் தென்னாப்பிரிக்காவில் தியாகம் செய்து வெற்றி கண்ட தில்லையாடி வள்ளியம்மை அவர்கள் தாம் எனக்கு முதன் முதலில் விடுதலை உணர்வை ஊட்டிய பெருமைக்குரியவர்

அப்படி ஒரு மனஉறுதியினை நான் யாரிடமும் கண்டதில்லை, அவரே நான் கொண்ட மனவுறுதிக்கும் பெற்ற வெற்றிகளுக்கும் காரணம்” என மனம் திறந்து சொன்னார்

அந்த மண்ணை வள்ளியம்மை நினைவாக வணங்கிவிட்டே மாபெரும் போராட்டத்தை எடுத்தார் காந்தி, அதில் வெற்றியும் பெற்றார்

மகாத்மா காந்தி எனும் மாமனிதனின் வாழ்க்கையில் பெரும் நெருப்பை ஏற்றிவைத்த தீக்குச்சி வள்ளியம்மை, அதில் மாற்றுகருத்து இருக்கவே முடியாது

நிச்சயம் வள்ளியம்மை பெரும் தியாகி, மானமும் வீரமும் கொண்ட தமிழச்சி

ஆனால் தமிழர் என அழிச்சாட்டியம் செய்யும் கும்பல் யாராவது அவரை நினைவு கூர்வார்களா? அவளின் தியாகத்தை எடுத்து சொல்வார்களா? என்றால் இல்லை

காரணம் அவள் காந்தியவாதி வெற்றிபெற்ற காந்தியவாதி, அவளை விட தோற்றுபொன பயங்கரவாதிகளே இவர்கள் கண்ணுக்கு தெரியும்

அடக்குமுறைக்கு எதிரான அஹிம்சை போராட்டத்திலும், உலகிற்கே அப்போராட்டத்திற்கு முன்மாதிரியான பெண் ஒரு தமிழச்சி என்பதில் நிச்சயம் நமக்கெல்லாம் பெருமையே

அவள் காட்டிய வழியே தென்னாப்ரிக்காவுக்கும், இந்தியாவுக்கும் விடிவினை கொடுத்தது

வெறும் 16 ஆண்டுகளே வாழ்ந்தாலும் வரலாற்றில் தீரா இடம் பிடித்த அந்த சத்யாகிரக தமிழச்சிக்கு ஆழ்ந்த அஞ்சலிகள்

காந்தி பெயர் உள்ளளவும் அவள் தியாகமும் நிலைத்திருக்கும்

ஒப்பற்ற தியாகி கஸ்தூரிபாய்

ஒவ்வொரு ஆணின் வெற்றிக்கு பின்பும் ஒரு பெண் இருப்பாள் என்பது பொதுவான நியதி, ஆனால் பெரும் தியாகிகளின், போராளிகள் பின்னாலும் ஒரு பெண் இருப்பாள் என்பது அபூர்வம்

மார்க்ஸுக்கு ஜெனி போல மிக சிலருக்கே அந்த யோகம் கிடைத்திருகின்றது, அதில் ஒருவர்தான் தேசப்பிதா மகாத்மா காந்தி

13 வயதில் அவருக்கு கஸ்தூரிபாயினை திருமணம் செய்துவைத்தார்கள். கஸ்தூரி சாதாரண குடும்பத்து பெண் அல்ல, சிலப்பதிகாரத்தில் கண்ணகி போல பெரும் வியாபார குடும்பத்து வாரிசு

அக்கால வழக்கபடி கஸ்தூரி கல்வி கற்கவில்லை, அவருக்கு எழுதபடிக்க சொல்லிகொடுத்தது யாரென்றால் காந்திதான், ஆம் படுக்கை அறையே அங்கு வகுப்பு கூடமும் ஆயிற்று, காரணம் பெண் கல்வி அன்று சொந்த வீட்டிலே மறுக்கபட்டது

காந்தி லண்டனில் படிக்கும்பொழுதும் இன்னும் எங்கெல்லாமோ சுற்றி திரியும்பொழுதும் அவருக்காக காத்தே இருந்தார் கஸ்தூரிபாய்

காந்தி தென்னாப்ரிக்கா வந்ததில் இருந்து ஒரு நொடி அவள் அவரை பிரியவில்லை, மூத்த குழந்தை இறந்தபொழுதும் அடுத்த 4 குழந்தைகளை கவனமாக வளர்த்தார்

காந்தி தென்னாப்ரிக்காவில் பொதுவாழ்க்கைக்கு திரும்பிய பொழுது, இனவெறிக்கு எதிராக போராடிய பொழுது பெண்கள் அணி திரட்டி களமிறங்கினார் கஸ்தூரிபாய்

ஆம், முதன் முதலில் இந்திய பெண்கள் போராட்ட களம் வந்தது, தென்னாப்ரிக்கவிலே, தில்லையாடி வள்ளியம்மை செத்தது அங்கேயே, கஸ்தூரிபாய் போராளியானதும் அங்குதான்

அங்கு சிறையிலும் அடைக்கபட்டார் , சைவ உணவு கேட்டும் கிடைக்காமல் அவர் பட்டபாடு கொஞ்சமல்ல, எல்லாவற்றையும் தாங்கினார், பட்டினி கிடந்து தாங்கினார்

அவரின் மன உறுதி எளிதானது அல்ல, அசாத்தியமானது

தென்னாப்ரிக்காவில் காந்தி தனியாக போராடவில்லை, கஸ்தூரிபாயின் பெரும் ஆதரவு இருந்தது. ஏன் களத்திற்கே குழந்தைகளோடு வந்தவர் கஸ்தூரிபாய்

இதைவிட ஒரு கணவனுக்கு என்ன வேண்டும்? அந்த உற்சாகத்தில்தான் காந்தியால் தென்னாப்ரிக்காவில் வெற்றி பெற முடிந்தது

அந்த வெற்றி அவரை இந்தியாவிற்கும் அழைத்து வந்தது, இங்கேயும் காந்திக்கு நிழலாக இருந்தார் கஸ்தூரி

எவ்வளவு போராட்டம்? எவ்வளவு சிக்கல்கள்? எல்லாவற்றிலும் காந்திக்கு துணையிருந்தார், துணை நடந்தார்

காந்தி நடந்த ஒவ்வொரு முள்பாதையிலும் கால்களிலும் மனதிலும் ரத்தம் வழிய நடந்தார்

பெண் விடுதலை, பெண் சுதந்திரம் என காந்தி பேச தொடங்கியதெல்லாம் கஸ்தூரிபாயின் அணுகுமுறையில் இருந்தே

காந்திக்கு ஞானம் கொடுத்தவர் கஸ்தூரிபாய்

அந்த சபர்மதி ஆசிரமத்தில் ஒரு வெள்ளையன் தங்கினான், அன்று கழிவறை வசதி எல்லாம் இல்லை எல்லாம் மட்பாண்டமே, அதை சுத்தம் செய்யும் தொழிலாளி வரவில்லை

காந்தி கஸ்தூரிக்கு ஆணையிட்டார், பெரும் குடும்பத்து வாரிசான கஸ்தூரி அதை செய்தார்.

காந்தி என்னவெல்லாமோ யோசித்தவர், ஒரு கட்டத்தில் பெண்கள் ஏன் பொதுவாழ்க்கைக்கு வருவதில்லை என கஸ்தூரியிடம் விவாதித்தபொழுது சட்டென சொன்னார் கஸ்தூரி

“பெண்கள் பாதுகாப்பினை தேடுபவர்கள், துறவறம் ஏற்காத பிரம்மசரியத்தை பேணாத எந்த தலைவனை நம்பி அவர்கள் வருவார்கள்?”

அதிலிருந்துதான் பிரம்மசரியத்தை ஏற்றார் காந்தி, ஆம் நாட்டுக்காக ஏற்றார். சொந்த கணவனையே நாட்டுக்காக கொடுத்தவர் கஸ்தூரிபாய்

1915 முதல் காந்தி இந்தியாவுக்கு தன் வாழ்வினை அர்பணிக்க ஒரு பக்கம் அவரையும் மறுபக்கம் குடும்பத்தையும் கவனித்து தியாக வாழ்க்கை வாழந்தவர் அவர்

இறுதியாக 1942ல் தேசம் வெள்ளையனே வெளியேறு என கொந்தளித்தபொழுது காந்தி தீவிரமாய் களமிறங்கினார், அவரோடு கஸ்தூரிபாயும் போராட வந்தார்

பெரும் கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்தார் காந்தி

வெள்ளை அரசு காந்தியினை கைது செய்து சிறையில் போட்டது, கூட்டம் இனி நடக்குமா என மக்கள் திகைத்த பொழுது, அட்டகாசமாக பேச்சினை தொடக்கினார் கஸ்தூரிபாய்

அவருக்கு தென்னாப்ரிக்க சிறையிலே நோய் இருந்தது, கூடவே பஜனை பூஜை என தன்னை வருத்திகொண்டார், அந்நிலையிலும் உணர்ச்சி பொங்க பேசினார்

கூட்டத்தில் பெரும் எழுச்சி உண்டாயிற்று, அந்த நெருப்பே நாடெங்கும் பரவிற்று

விடுவானா வெள்ளையன் காந்தியினை விட கஸ்தூரிபாய்க்கு அஞ்சினான், நோயாளி என பாராமல் சிறையிலிட்டான்

எரவாடா சிறையில் அடைக்கபட்டார் கஸ்தூரி , உடல் இன்னும் நலிவுற்றது , காந்தி சிறையில் இருக்கும் பொழுதே 1944ல் மரணமடைந்தார் கஸ்தூரிபாய்

உண்மையில் தியாக தலைவி என இந்தியாவில் ஒருவரை சொல்லமுடியுமென்றால் முழு தகுதி கஸ்தூரிபாய்க்கும் உண்டு

விஞ்ஞானிகள், பொதுநல பித்தர்களோடு வாழ்வது என்பது சாபம், எடிசனையும் ஐன்ஸ்டீனையும் விட்டுவிட்டே மனைவி மார் தலைதெறிக்க ஓடினர்

பாரதியினை கட்டி கொண்டு அழுது செத்தார் செல்லம்மாள்

காந்திக்கு மனைவியாக வாழ்ந்தது பெரும் கொடுமை, நாட்டிற்காக அந்த சுமையினை சுமந்தார் கஸ்தூரி. அந்த மாபெரும் தியாகத்திற்கு ஈடாக சாஸ்திரியின் மனைவி லலிதா அம்மையாரையும் சொல்லலாம்

நிச்சயம் கணவனால் அவர்களுக்கு கிடைத்தது பிள்ளை செல்வம் என்பதையன்றி வெறொன்றும் அல்ல, தங்கம் உட்பட இருந்ததை பறித்தார்களே அன்றி கொஞ்சமும் வளமாக வாழவைத்தவர்கள் அல்ல‌

ஆனால் நாட்டுக்காக அந்த வலியினை தாங்கினார்கள், இந்த தேசத்திற்காக எல்லாவற்றையும் அர்பணித்தார்கள்

கஸ்தூரிபாய் ஒருவகையில் நல்மரணம் அடைந்தவர்

ஆம் தேசம் பிரிவதையோ, காந்தி சுட்டுகொல்லபடுவதையோ இங்கு மதவாதம் தாண்டவமாடுவதையோ அவர் காணவில்லை

அவ்வகையில் அந்த மாதரசி நல்மரணம் அடைந்திருக்கின்றார்

கஸ்தூரிபாயின் வரலாறு இந்திய வரலாற்று பக்கங்களில் குறிப்பிடதக்கது, காந்தி கூட அவரின் வரலாற்றில் கொஞ்சத்தைத்தான் பகிர்ந்திருக்கின்றார்

உண்மையில் அந்ததாய் செய்த சேவையும் தியாகமும் ஏராளம், ஏராளம்

காந்தி என்ற மனிதரை மகாத்மா ஆக்கியதில் அவருக்கு பெரும் பங்கு உண்டு, அவரால்தான் காந்தி அவ்வளவு பெரிய இடம் அடைந்தார்

நாடாவது மண்ணாவது? ஒழுங்காக சம்பாதித்து கொட்டு மகனுக்கு சேர்த்துவை என சாதாரண மனைவி போல காந்தி கழுத்தில் துண்டு போட்டு அவர் இழுத்து சென்றிருந்தால் இன்று காந்தி எனும் மாமனிதர் இல்லை

இதென்ன இம்சை? என் தந்தையின் வியாபாரத்தை கவனி என கஸ்தூரி காந்தியின் காதை திருகியிருந்தால் அந்த மாமனிதன் உருவாகியிருக்கமாட்டான்

கஸ்தூரி பாயின் தன்னலமற்ற தியாகமே அந்த மகாத்மா எனும் மாமனிதனை உருவாக்கிற்று

கணவனுக்கே பிரம்மசரியம் கொடுத்து அவரை மகாத்மாவாக உருவாக்கிய இன்னொரு தாய் அவர்

கஸ்தூரிபாயின் வாழ்க்கை கண்களை கலங்க வைக்க கூடியது

கஸ்தூரிபாய் இறந்ததுமே மனமுடைந்தார் காந்தி “என்னில் பாதி சிதைந்து போனது, மீதம் இனி இருந்து என்ன செய்ய போகின்றது?” என வாய்விட்டு சொன்னார்

ஆம் 65 ஆண்டுகள் காந்தியோடு இருந்து அவரை காத்து உருவாக்கியவர் கஸ்தூரிபாய்.

கஸ்தூரிபாயின் மறைவுக்கு பின் காந்தி சாக தயாரானார், தனக்கு கொலைமிரட்டல் இருந்தும் கொலை முயற்சி நடந்தும் கொஞ்சமும் அஞ்சவில்லை, பாதுகாப்பும் கோரவில்லை

ஆம் சாவை தேடிகொண்டிருந்தார், கஸ்தூரிபாய் இல்லா வாழ்வு அவருக்கு மனமார பிடிக்கவில்லை

அந்த காந்தியினைத்தான், மனமார சாகதுணிந்த காந்தியினைத்தான் கொன்றது இந்துமகா சபை கும்பல்


பொதுவாக கவிஞர்கள் மனம் மென்மையானது, சில விஷயங்கள் அவர்களின் மனதை பாதித்துவிடும்

கண்ணதாசனும் சத்திய சோதனை எல்லாம் படித்தவர், அவரின் பாடலிலும் கஸ்தூரிபாயின் வலியும் தியாகமும் வரும்

பாரதியின் செல்லம்மாள் , கஸ்தூரிபாய், கமலா நேரு, லலிதா சாஸ்திரி என தியாக செம்மல்களின் தியாகத்தை வியட்நாம் வீடு படத்தில் அட்டகாசமாக எழுதியிருப்பார்

“உண் கண்ணில் நீர் வழிந்தால்..” என தொடங்கும் பாடலது

“உன்னை கரம்பிடித்தேன் வாழ்க்கை ஒளிமயமானதடி
பொன்னை மணந்ததினால் சபையில் புகழும் வளர்ந்தடி”

“ஆலம் விழுதுபோல் உறவுகள் ஆயிரம் வந்துமென்ன 
வேரேன நீ இருந்தாய் அதில் நான் வீழ்ந்துவிடாதிருந்தேன்”

“என் தேவையாய் யார் அறிவார்?
உன்னை போல் தெய்வமொன்றே அறியும்”

இதெல்லாம் காந்தியின் மனமொழியில் கஸ்தூரிபாய்க்கும் பொருந்தும்

இன்று கஸ்தூரிபாய் இறந்த தினம்

சுதந்திர போராட்ட தியாகியும், காந்தி எனும் மாமனிதனை உருவாக்கிய அந்த தியாக சுடருமான இந்தியாவின் தலை மகளுக்கு ஆழ்ந்த அஞ்சலிகள்

சரோஜினி நாயுடு

இந்திய மகளிர் தினம்

அன்று இந்திய சமூகத்தில் பெண்கள் நிலை அடக்கித்தான் வைக்கபட்டிருந்தது, மிக சில பெண்களே அந்த காலகட்டத்திலும் தங்கள் எதிர்காலம் , சமூகம் போன்ற கட்டுபாடுகளை தகர்த்து பிரகாசித்தனர், அவர்களில் ஒருவர் சரோஜினி நாயுடு

அவர் வங்க‌ பிராமண குடும்பத்து பெண், ஆனால் ஆந்திராவில் பிறந்தவர் அதன் பின் அன்றே கலப்பு திருமணமாக நாயுடு ஒருவரை திருமணம் செய்து சரோஜினி நாயுடு என மாறினார்

அவர் திருமணம் சென்னையில்தான் நடந்தது.

மிக சிறந்த படிப்பாளி , அதுவும் உதவி தொகையிலே கேம்பிரிட்ஜ் வரை சென்று படித்தவர். அன்றே அவருக்கு 10 மொழிகளில் புலமை இருந்தது

இதனால் பன்மொழி கவிதைகளை வாசிக்க முடிந்தது, பல அற்புதமான கவிதைகளை, எழுத்துக்களை அவரால் கொடுக்க முடிந்தது. இந்தியா அவர் கவிகுயில் என ஏற்றும் கொண்டது

கவிஞர், எழுத்தாளர் என்பதை தாண்டி சுதந்திர போராட்ட தியாகி, அரசியல்வாதி என பெரும் வடிவம் கொண்டவர், வங்க பிரிவினையினை தொடர்ந்து அரசியலுக்கு வந்தவர்.

அந்நாளைய சுதந்திர போராட்ட வீரர்களுடன் அவருக்கு நல்ல மரியாதை இருந்தது. அன்னிபெசன்டின் ஹோம் ரூல் இயக்கத்திலும் இருந்திருக்கின்றார்

காந்தியுடன் போராட்டம் நடத்தியது, சிறை சென்றது எல்லாம் அவரின் இன்னொரு பக்கம்

இந்திய போராட்டத்தில் அவரின் பங்களிப்பினை குறைத்து சொல்லிவிட முடியாது, இம்மாதிரி பிரிட்டிஷாரால் மதிக்கபட்டவர்கள் போராட வந்ததால்தான் அரசால் முற்றிலும் போராட்டத்தை ஒடுக்க முடியவில்லை

1925ல் காங்கிரசின் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கபட்டார், அப்பதவியினை வகித்த முதல்பெண் அவர்தான்.

சுதந்திர இந்தியா அவருக்கு பல பதவிகளை கொடுத்தது, உபி மாநில கவர்ணராக அமர்த்தபட்டார், இந்தியாவின் முதல் பெண் கவர்னர் அவர்தான்

அவரின் அற்புதமான கவிதைகள் “தி கோல்டன் த்ரெஷோல்டு” என்னும் பெயரில் வெளீயிடப்பட்டது. மற்றும் இரண்டு தொகுப்புக்கள் “தெ பேர்ட் ஆஃப் டைம்” , “தி புரோக்கன் விங்” என வெளியிடப்பட்டன.

அவரின் பிரமாதமான கவிதைகள் அவர் இறந்தபின்பு “தி ஃபெதர் ஆஃப் டான்” எனும் பெயரில் வந்தது, உலகம் அவர் கவிகுயில் என்ற பட்டத்திற்கு பொருத்தமானவர் என உலகம் ஒப்புகொண்டது

இன்றும் அவரின் ஆங்கிலம் அவ்வளவு அழகானது என பிரிட்டிசாரே ஒப்புகொள்கின்றனர்

உலக நாடெல்லாம் இந்திய பெண்களின் முகமாக அறியபட்ட அவரின் பிறந்த நாள் இன்று, அது இந்திய மகளிர் தினமாகவும் அனுசரிக்கபடுகின்றது

இந்திய மகளிர் எல்லா திறமையும் உடையவர்கள், அரசியலில் ஈடுபட்டு மிக திறமையாக அவர்களால் பணிசெய்ய முடியும் என நவீன இந்தியாவில் முதலில் நிரூபித்தவர் சரோஜினி நாயுடு

நிச்சயம் இந்திய பெண்களுக்கெல்லாம் அவர் மாபெரும் வழிகாட்டி, நம்பிக்கை கொடுத்த விடிவெள்ளி

அவருக்கு ஆழ்ந்த அஞ்சலிகள், இந்திய அரசு அறிவித்தபடி இன்றுதான் “இந்திய மகளிர் தினம்”.

அவ்வகையில் இத்தேசத்து மகளிருக்கெல்லாம் வாழ்த்துக்களை தெரிவித்து கொள்வோம்