கள்ளமவுனம்

நிச்சயம் அவன் இந்த தேசத்து மாபெரும் சுதந்திர வீரன், அவனைபோல் ஒருவனை இத்தேசம் கண்டதுமில்லை காணபோவதுமில்லை

அவனது மைசூர் சமஸ்தானம் இன்றைய ஜெர்மனுக்கு ஈடான பொருளாதாரத்தை கொண்டிருந்தது அதை குறிவைத்தே வெள்ளையன் போர் நடத்தினான்

புகழ்பெற்ற தன் முதல் இரு போர்களில் ஆங்கிலபடைகளை கதறவைத்திருந்தான் அவன், பிரான்ஸ் மாவீரன் நெப்போலியன் வலிய சொன்னான் “என்னை போல் ஒருவனை வரலாற்றில் திப்பு வடிவில் காண்கின்றேன்” , திப்புவுக்கு படை அனுப்ப நெப்போலியன் முடிவும் செய்திருந்தான்

அந்த பாழாய்போன நெல்சன் என்பவன் இல்லாமலிருந்தால் நெப்போலியன் உதவி திப்புவுக்கு கிடைத்திருக்கும், நாட்டின் தலைவிதிமாறியிருக்கும்

திப்புவின் ராக்கெட்டை பார்த்து நெப்போலியனுக்கே ஆச்சரியமான காலங்கள் உண்டு, ஆம் வரலாற்றில் முதன் முதலில் ராக்கெட்டை பயன்படுத்தியவன் அவனே

அதன் மாதிரி ஹிட்லரிடம் இருந்தது, இன்று பெண்டகனில் உண்டு

நெப்போலியன் வலிமைபெறுவதற்குள் திப்புவினை வென்றாக வேண்டிய கட்டாயத்தில் அந்த பிரிவினையில் இறங்கினான் வெள்ளையன்

ஆம் இந்து முஸ்லீம் வேற்றுமையினை விதைத்தான், மற்ற இந்து மன்னர்கள் உதவி இல்லா நிலையில் திப்பு தனித்துவிடபட்டான்

இவ்வளவுக்கும் ஆதீனங்களுக்கும் மடங்களுக்கும் திப்பு அள்ளிகொடுத்தது கொஞ்சமல்ல, அந்த ஸ்ரீரங்கப்பட்டணம் ஆலயத்தில் அவன் நன்கொடை நகைகள் இன்றும் உண்டு

அந்த மாவீரனின் மெய்காப்பாளர்களை கொண்டே துரோகத்தால் அவனை சாய்த்தான் வெள்ளையன்

திப்பு களத்தில் இறந்து கிடக்கும் பொழுது அவனுக்கு மாவீரனுக்குரிய அஞ்சலி செலுத்தி பெருமூச்சுடன் சொன்னான் வெள்ளை தளபதி “இனி இந்தியா நமது”

அத்தோடு இன்னொன்று சொன்னான் “இந்து முஸ்லீம் பிரிவினை ஒன்றே இந்தியாவினை ஆள சரியான வழி”

இத்தேசம் இன்றுவரை பற்றி எரிவது அதில்தான்

மத இனம் மொழி கடந்து மாபெரும் இந்திய அடையாளமாய் வீற்றிருப்பவன் திப்பு சுல்தான்

அவனது பொருட்கள் சில லண்டனில் ஏலத்திற்கு வருகின்றன எல்லாம் சேர்ந்து 150 கோடிவரை செல்லலாம்

மைசூர் அரண்மனையில் கைபற்றபட்ட திப்புவின் இன்னொரு வாள், துப்பாக்கி, அவனின் காலடியில் இருந்த சிம்ம அடையாளம் என பல‌

உலகை ஆண்ட வெள்ளையன் பல விஷயங்களை இப்படி கொண்டு சென்றான், பல நாடுகள் நெருக்கடி கொடுக்க சில திருப்பி கொடுக்க்கபட்டன‌

அப்படி எத்தியோப்பிய மன்னனின் அடையாளமான தங்க கீரிடம் திருப்பி கொடுக்கபட்டது

அது விக்டோரியா காலத்தில் வந்ததால் கொடுக்கபட்டது ஆனால் திப்புவின் பொருட்கள் கிழக்கிந்திய கம்பெனி காலத்தில் கைபற்றபட்டதால் அதை ஏலத்தில்தான் எடுக்க வேண்டுமாம்

இதில்தான் விஜய் மல்லையா நினைவுக்கு வருகின்றார்

திப்புவின் இன்னொரு வாள் பிரசித்திபெற்றது, இலகுவான ஆனால் கவசங்களையும் ஊடுருவும் உறுதியான உலோகம் அது, அதை கண்டு வியந்த வெள்ளையன் அதை பத்திரபடுத்தினான்

அது சிலவருடங்களுக்கு முன்பு ஏலத்திற்கு வந்தபொழுது அதை வாங்கி மைசூருக்கு கொண்டுவந்தார் மல்லையா

நல்லவரோ கெட்டவரோ அவரின் அந்த பணி வாழ்த்துகுரியது

ஆனால் இப்போது அவருக்கும் சிக்கல் இல்லாவிட்டால் மல்லையா விடமாட்டார்

இந்த அரசு ஏறெடுத்தும் பார்க்குமா? நிச்சயம் இல்லை, திப்பு பிறந்தநாளே கூடாது எனும் கொள்கையுடைய அரசு இது

கவனியுங்கள் பட்டேலுக்கு பல்லாயிரம் கோடியில் சிலை, சிவாஜிக்கு சில ஆயிரம் கோடியில் சிலை ஆனால் மைசூர் சிங்கத்தின் விஷயத்தில் அமைதி என்றால் யாருக்கு கோபம் வராது

நல்ல இந்தியனுக்கு வரும், எமக்கு வருகின்றது

இவ்வளவுக்கும் சிவாஜியின் வீரத்திற்கு கொஞ்சமும் குறைந்தவனல்ல திப்பு

அந்த மைசூர் சிங்கத்தின் பொருட்களை மீட்பதில் கள்ளமவுனம் காக்கும் இந்த அரசை வன்மையாக கண்டிக்கின்றோம்

இந்து அரசர்கள் என்றால் பொங்குவதும் இஸ்லாமிய சிங்கம் என்றால் பம்முவதும் நல்ல அரசுக்கு அழகல்ல‌

இந்த நாட்டில் இந்த மதசார்புள்ள அரசால் பல விஷயங்களை இழக்கின்றோம் இதில் திப்புவின் அடையாளமும் ஒன்று

ஒரு விதத்தில் மனம் வலிகின்றது

வெறும் 200 கோடி இருந்தால் அந்த மாவீரனின் அடையாளங்களை மீட்டுவிடலாம், ஆம் எங்கள் நாட்டு சிங்கம் பயன்படுத்திய தங்க பொருள் என கொண்டாடலாம்

செய்வதற்குத்தான் யாருக்கும் மனமில்லை

ஒரு தொகுதியில் தேர்தலுக்கு 200 கோடிவரை செலவு செய்கின்றார்களாம், அப்படியானால் தமிழக செலவு இந்திய செலவுகளை கவனியுங்கள்

திப்புவின் பொருட்கள் என்ன? லண்டனையே வாங்கலாம்

செய்யவேண்டிய காரியம் ஏராளம் இருக்க இங்கு தேர்தல் ஆரவாரத்தில் நிறைய இழக்கின்றோம்

திப்புவின் பொருட்களை மீட்க தவறிய இந்த அரசு ஒழியட்டும், சரியட்டும்

நல்ல இந்தியன் இவர்கள் பக்கம் தலைவைத்தும் படுக்கமாட்டான்

ஏன் இவர்கள் கள்ளமவுனம் காக்கின்றார்கள் என்றால் திப்புவினை கொண்டாடினால் இந்து முஸ்லீம் ஒற்றுமை வரும், அந்த ஒற்றுமை இவர்களுக்கு மகா ஆபத்து

அதனால்தான் அரசியலுக்காக அந்த மாவீரனை புறந்தள்ளுகின்றார்கள் அயோக்கியர்கள்

இவர்கள் இப்படி கள்ளமவுனம் காப்பதால் அந்த மாவீரனின் புகழை மறைக்கமுடியாது

நெப்போலியனின் வரலாறு, கிழக்கிந்திய கம்பெனி வரலாறு , அது நடத்திய யுத்த வரலாறு அதில் திப்பு கொடுத்த அதிர்ச்சி போர், ராக்கெட் வரலாறு என எல்லாவற்றிலும் அவன் வாழ்ந்து கொண்டே இருப்பான்

அந்த மாவீரனின் புகழை இவர்களின் கள்ளமவுனம் ஒருநாளும் சரிக்காது, இவர்கள்தான் சரிந்து போவார்கள்

Advertisements

பசவண்ணா என்றொரு புரட்சியாளர்

இங்கு பாரதி , பெரியார் பிற்காலத்தில் பேசிய பெண்விடுதலையினை அன்றே கன்னடத்தில் சொன்ன பசவண்ணா என்றொரு புரட்சியாளர் இருந்தார்

அவர் இந்திய வரலாற்றில் முக்கியமானவர், லிங்காயத் பிரிவு அவரால் தொடங்கபட்டது, பெரியாருக்கு 700 ஆண்டுகள் முன்பு பிறந்த பசுவண்ணா பல புரட்சி செய்தார்

பசவண்ணாவினை பெரியாருடன் ஒப்பிட்டால் பசவண்ணா இந்திரா காந்தி, பெரியார் மோடி, இதற்கு மேல் நீங்களே முடிவு செய்யுங்கள்

அப்படி என்ன செய்தார் என்றால் ஏகபட்ட சீர்திருத்தங்களை அன்றே செய்தார், ஆச்சரியமான புரட்சியாளர் அவர், சந்தேகமில்லை

இந்துமதத்தில் சில கொடுமைகள் நடந்த பொழுது சிவலிங்கத்தை முன்னுறுத்தி, லிங்காயத் என்ற சமயத்தை ஏற்படுத்தினார், எடியூரப்பா எல்லாம் அந்த வகை

ஒருவகையில் கன்னியாகுமரியில் விஷ்ணுவின் நாராயண வழிபாட்டை ஏற்படுத்தி, அதாவது இந்துவாக இருந்து இந்துபிராமண கொடுமையினை எதிர்த்த வைகுண்டருக்கு இந்த பசவண்ணாவே முன்னோடி

ஆனால் அவரை பற்றி அதிகம் பேசமாட்டார்கள் ஏனென்றால் பசுவண்ணா பெயர் அரசியலுக்கு பயன்படாது.

மகா முக்கியமாக அவர் பிராமணர்

அந்த சீர்திருத்த திருமணத்தில் அய்யர் கிடையாது, மந்திரம் யாகம் எல்லாம் கிடையாது. சம்பிரதாயம் கிடையாது, ஆனால் தாலி உண்டு, அதுவும் மணமகனின் கழுத்தில் மணமகள் கட்ட வேண்டும்

மற்ற திருமணங்களில் தாலி கட்டியபின்புதான் கணவன் மனைவிக்கு அடிமை, ஆனால் அந்த திருமணத்தில் தாலி கட்டும்பொழுதே அடிமை

எனினும் மிகசில இடங்களிலே இம்முறையில் திருமணம் நடக்கின்றது, அப்படி ஒரு திருமணம் சமீபத்தில் கன்னடத்தில் நடந்திருக்கின்றது

மணமகன் கழுத்தில் தாலிகட்டி அவன் 
தன் கணவாக வர பிச்சை போட்டு மூன்று முடிச்சும் போட்டிருக்கின்றாள் மனைவி

உலகம் இதை வித்தியாசமாக நோக்க, அன்றே பசுவண்ணா இதை எல்லாம் செய்திருக்கின்றார் என்ற வரலாறும் வருகின்றது

அம்பேத்கர் என்பார்கள் இன்னும் பலரை புரட்சியாளர் என்பார்கள், உண்மையில் பிராமணராக பிறந்து பெரும் புரட்சி செய்த பசவண்ணாவே வரலாற்றில் மிகபெரும் எடுத்துகாட்டு

ஆனால் அவர் இந்துமத அபிமானி என்பதாலும், பிராமணர் என்பதாலும் மாற்றுமதங்களை தூக்கிபிடிக்கவில்லை என்பதாலும் அவரை கவனமாக மறைப்பார்கள்

பெண் விடுதலையினை அவளே தாலிகட்டும் உரிமைவரை கொடுத்த அந்த பசவண்ணா பெரும் போராளி என்பதில் சந்தேகமில்லை

டாக்டர் சாந்தா

தமிழகக பெண்களில் மிகபெரும் பிம்பம் அவர், அரசியலுக்கு கலைஞர் என்றால் சந்தேகமின்றி சொல்லலாம் தமிழக‌ புற்று நோய் ஆராய்ச்சிக்கு அவர்தான் மிகபெரும் தொண்டாற்றியிருக்கின்றார்

டாக்டர் சாந்தா

அவரின் குடும்ப பாரம்பரியமே மிக பெரிது, நோபல் பரிசு பெற்றவர்களான சர் சிவி ராமனும், சந்திரசேகரும் அவரின் முன்னோர்கள்

அவர்கள் இயற்பியலில் பிரகாசித்தது போலத்தான் இவரும் பிரகாசிக்க வேண்டும் என வளர்க்கபட்டார். இது குலகல்வி முறை அல்ல, குலபெருமையும் அல்ல மாறாக முன்னோர் சாதித்ததில் சாதிக்க வேண்டும் என்ற ஒரு வைராக்கியம்

ஆனால் இவரின் மனம் ஏனோ இயற்பியலுக்கு செல்லவில்லை, மருத்துவம் பக்கம் திரும்பியது

அரசியல்வாதி குடும்பத்திலிருந்து மருத்துவத்துக்கு திரும்பினாலும் மறுபடியும் அரசியல்வாதியான தமிழிசை போல அல்லாமல் இவரோ மறுபடி இயற்பியலுக்கு திரும்பாமல் மருத்துவத்திலே நின்றார்

தமிழக மருத்துவதுறையில் யாருக்கும் இல்லா சிறப்பு அவருக்கு உண்டு

ஆம் மகளிர் குல திலகம் டாக்டர் முத்துலெட்சுமி ரெட்டியோடு இணைந்து பணியாற்றினார், அவருக்கு பின் அடையாறு புற்றுநோய் மருத்துவமனை இவர் கட்டுபாட்டிலே வந்தது

டாக்டர் முத்துலெட்சுமி ரெட்டியின் மருத்துவ வாரிசு இவர்தான்

அன்று மிக சிறிய மருத்துவமனையாக தொடங்கபட்ட அம்மருத்துவமனை இன்று ஆசியாவிலே புற்றுநோய்க்கு மிக சிறந்த மருத்துவமனையாக விளங்குகின்றது என்றால் அதற்கு சாந்தாவின் உழைப்பு மிக முக்கிய காரணம்

ஓரளவு இன்று தமிழகத்தில் புற்றுநோய் கண்டவர்களின் வாழ்நாள் நீட்டிக்கபடுகின்றது என்றால் அதில் டாக்டர் சாந்தாவின் பங்கும் உண்டு

இந்திய அரசின் பத்ம விருதுகளை பெற்றவர், அன்னை தெரசா விருதும் வழங்கபட்டது

உண்மையில் பாரத ரத்னா விருதுக்கு மிக தகுதியானவர் இந்த மருத்துவ தேவதை

இன்று அவருக்கு பிறந்தநாள்

உறுதியாக சொல்லலாம், தமிழகத்தில் 92 வயதில் இருக்கும் மிக பெரும் சாதனையாளர் அவர்

இன்றைய நிலையில் வயதிலும், சாதனையிலும் அவரை இன்னொரு பெண் நெருங்கவே முடியாது, அதுவும் புனிதமான மருத்துவதுறையில் முக்கியத்துவமான புற்றுநோய் ஆய்வில் அவரை நெருங்க வாய்ப்பே இல்லை

உலகமே கவனிக்கும் ஒப்பற்ற பெண்மணி அவர்

ஆனால் தமிழக கட்சிகளோ, ஊடகங்களோ பேசுமா? பேசாது

அட பெண்களின் உரிமையினை காக்க வந்த பெண்ணிய மற்றும் பெரியாரிஸ்ட் இயக்கங்களோ அவரை போற்றுமா என்றால் போற்றாது

காரணம் அவர் ஒரு பிராமணர்

மற்ற சாதிக்காரர்கள் மெழுகுவர்த்தியாக இருந்தாலும் ஓஹோ என கொண்டாடபடுவதும் , பிராமணர்கள் சூரியன் போல மின்னினாலும் கண்டுகொள்ளபடாமல் செல்வதும் தமிழக திராவிட நீதி

அதன் பெயர்தான் இங்கு சமூக நீதி

அன்று இட ஒதுக்கீடு இல்லை, இந்த சாந்தா உருவாகி வந்துவிட்டார்

இன்று இட ஒதுக்கீடு என்ற பெயரில் எத்தனை சாந்தாக்களை விரட்டி அடித்திருக்கின்றதோ இச்சமூகம் என்பதுதான் கவலையான விஷயம்.

இட ஒதுக்கீடு எனும் பெயரில் பலரை வாழவைக்கின்றோம் என சொல்லி பல திறமையானவர்களை விரட்டி விடுகின்றோம்

அதன் விளைவு திறமையானவர்கள் அத்துறையில் உருவாவது இல்லை, அதன் நோக்கமே அடிபட்டு போகின்றது

இட ஒதுக்கீட்டால் அரசியல் செய்யலாம், வாக்குகளை அள்ளலாமே தவிர திறமையான விற்பனர்களை ஒருநாளும் உருவாக்க முடியாது

ஓரளவேனும் திறமையுள்ளோர்க்கு வாய்ப்பு கொடுத்தல் வேண்டும், அல்லாவிடில் ஒன்றும் உருப்படாது

தேசம் கொடுத்த கல்வியினை இத்தேசத்திற்கு மருத்துவ பணியாய் திருப்பி கொடுத்த, தன் செயலை மிக தீர்க்கமாக செய்து அகில உலக அளவில் புகழ்பெற்றுவிட்ட அந்த மருத்துவ தமிழச்சிக்கு, அந்த மூதாட்டிக்கு பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்

அவர் ஆயிரம் பிறைகண்டு இன்னும் வெற்றிமேல் வெற்றி பெற வாழ்த்துக்கள்

தமிழகத்தார் அவரால் பெருமையடைகின்றார்கள், அவர் ஒரு தமிழ்ப்பெண் என சொல்லும்பொழுது தமிழக மகளிருக்கு ஒரு மகிழ்ச்சியும் பெருமையும் தானாக வருகின்றது

(அவர் பத்மபூஷன் பெற்ற காட்சியினை மறக்க முடியாது, தமிழர் கலாம் ஜனாதிபதியாக இருந்து தமிழச்சி சாந்தா பெற்ற விருது அது

மிக பெருமையான விஷயம் அது, ஆனால் பல திராவிட பெரியாரிய இன்னும் பல இம்சைகள் எல்லாம் இதில் கள்ள மவுனம் காப்பார்கள்

ஆம் அவர்கள் அரசியலை தாண்டிய தமிழர்கள் டெல்லியில் பெரும் இடம் பெறும்பொழுது கண்ணை மூடிகொள்வது அவர்கள் வழக்கம்..)

எல்லைகாந்தி

அன்று பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் கபார் கான் என்றொருவர் இருந்தார், காந்தியின் நெருங்கிய நண்பர் அவர், ஆப்கன் எல்லை பக்கம் பிறந்து வளர்ந்தவர், அவரின் தேசாபிமானம் மிக சிலாகிப்பானது

யாருக்கும் குறையாத சுதந்திர போரட்ட வரலாறு அவருக்கும் உண்டு.

காந்தியோடு சிறைசென்று போராடினார். பிரிவினை வந்தபொழுது அது முடியாது என மல்லுகட்டியவர்

அது முடியாத பொழுது “காந்தி எங்களை கைவிடாதீர்கள், அந்த நரகத்தில் எங்களை தள்ளிவிடாதீர்கள் என கண்ணீர் விட்டு அழுதார்.”

எங்களுக்கு தனி இந்தியா அமைத்து கொடுங்கள் என கதறினார், ஆம் அவர் இஸ்லாமியர் ஆனால் ஜின்னாவின் பாகிஸ்தானின் உள்நோக்கமும் அதில் இஸ்லாமியர் அமைதியாக வாழமுடியாது என்ற தீர்க்கதரிசன கவலையும் அவருக்கு இருந்தது

மூன்று துண்டாக உடைந்த இந்தியா 4 துண்டுகளாக உடையும் நிலை வந்தது.

நாங்கள் தனிநாடாக இயங்கமாட்டோம் மேற்கு இந்தியா கிழக்கு இந்தியா என இயங்குவோம் என கபார்கான் சொன்னதெல்லாம் யார் காதிலும் விழவில்லை

இவ்வளவிற்கும் அவர் கோரிக்கைக்கு பலுசிஸ்தான் பக்கம் பெரும் வரவேற்பு இருந்தது

ஜின்னா கோஷ்டி தவிர யாருக்கும் பாகிஸ்தான் என்றொரு நாடு உருவாவது பிடிக்க்கவே இல்லை என்பதுதான் அன்றைய நிலை

அந்த கபார்கானின் வேண்டுகோளுக்கு செவிசாய்த்திருந்தால் நிச்சயம் இப்பொழுது பாகிஸ்தானுக்கு அடுத்து ஆப்கனுக்கும் அதற்கும் இடையில் ஒரு குட்டி இந்தியா இருந்திருக்கும்

பாகிஸ்தான் இன்னும் சுருங்கி இருக்கும், யுத்தம் என வந்தால் பாக்குவெட்டிக்குள் சிக்கிய எலிபோல் பாகிஸ்தான் மாட்டியிருக்க்கும்

அவர் குரலை யாரும் கேட்கவில்லை

“இந்த ஓநாய்களிடம் எங்களை ஒப்படைக்காதீர்கள், இவர்கள் ஒருநாளும் உருப்படாத கொடூரமான கூட்டம்” என அவர் கதறியது பிரிட்டன் காதிலும் விழவில்லை

காந்தி அதுபற்றி கவலைகொண்டாலும் அத்தோடு அவர்காலமும் முடிந்தது

ஆனால் கபார்கான் தொடர்ந்து கேட்டுகொண்டேதான் இருந்தார், பிடிக்காத மருகளுடன் வாழ்வது போல அவர் முதிர்ந்த வயதுவரை அழுது கொண்டேதான் இருந்தார்

வங்கதேசத்தை உடைத்தபின் இந்திராவின் பார்வை பலுசிஸ்தான் மேல் விழுந்தது, தன் கடைசி நம்பிக்கையாக இந்திராவினை கண்டார் கான்

வங்கவெற்றிக்கு பின் இந்திராவின் கவனம் பாகிஸ்தானை இன்னும் உடைப்பதில் இருந்தபொழுதுதான் அரசியல் நெருக்கடி அவருக்கு ஆரம்பித்தது

இந்திரா எமர்ஜென்ஸி கொண்டுவந்ததில் இந்த உள்நோக்கமும் இருந்தது, பாகிஸ்தானை மேற்கொண்டு உடைத்து போட அவர் கடும் நோக்கம்கொண்டிருந்தார்

ஆனால் அது சர்வாதிகாரம் என சொல்லி உள்நாட்டு குழப்பம் இன்னும் பல குழப்பங்களுக்கு பின் அவர் ஆட்சிக்கு வர சில ஆண்டுகள் ஆனது

அவர் மறுபடி வந்தபொழுது பஞ்சாப் பற்றி எரிய அதிலே கவனம் செலுத்தி உயிரையும் விட்டார் இந்திரா

இதனால்தான் இந்திரா மறையும் பொழுது ஜியா உல்கக் எனும் ராணுவ பாகிஸ்தானிய ஆட்சியாளர் சொன்னான்

“அல்லா இருக்கின்றார், இந்திரா மறைந்தார்”

ஆம் இந்திரா ஆட்சிகாலத்தில் அஞ்சிய பாகிஸ்தான் கபார்கானை படாதபாடு படுத்தியது, அவர் இந்திய உளவாளி என 85 வயதிலும் சிறையில் வைத்து கொடுமைபடுத்தியது

இந்திரா கொஞ்சம் காலம் இருந்தால் நிச்சயம் கபார்கானின் நினைவு நிறைவேறியிருக்கும்

அவர் மறைந்த‌ பின் பலுசிஸ்தான் பக்கம் இந்திய பார்வை குறைந்ததென்றாலும் ரகசிய ஆதரவு உண்டு

1988ல் தன் 98ம் வயதுவரை வாழ்ந்த கபார்கான் தான் விரும்பிய இந்தியாவுடன் இணையாமலே மறைந்தார்

அவர் தன் உடலை பாகிஸ்தானில் புதைக்க விரும்பாமல் ஆப்கனில் தன் முன்னோர்கள் ஊரிலே புதைக்க சொன்னார்

ஆம் இந்தியா தங்களை கைவிட்ட சோகம் அவரை வெகுவாக பாதித்தது, அதனால் அவர் கல்லறை ஆப்கானிலே இன்றும் உண்டு

அந்த மனிதரின் கண்ணீருக்கும் கதறலுக்கும் செவிசாய்த்திருந்தால் இன்று இந்தியா பாகிஸ்தான் என்றொரு மிரட்டலை சந்தித்திருக்காது

மிக சிறிய நாடாக பாகிஸ்தான் சுருங்கி இந்தியா இடையே சிக்கியிருக்கும்

தியாகிகளின் கண்ணீரை உதாசீனபடுத்தினால் என்னாகும் என்பதற்கு கபார் கானின் கண்ணீரே சாட்சி

எனினும் இந்தியா 1988ல் அவர் இறந்தபின் அவருக்கு பாரத ரத்னா எனும் உயரிய விருது வழங்கபட்டது. இந்தியனாக பிறந்து அந்நியராக அந்த விருதை வாங்கியர் அவர்தான்

காஷ்மீர் பாகிஸ்தான் சிக்கல்கள் வரும்பொழுதெல்லாம் அம்மனிதரின் நினைவு வந்துவிட்டே செல்லும்

அந்த எல்லைகாந்தியின் கோரிக்கை நிறைவேறியிருந்தால் இந்த அளவு மோசமான நிலை வந்திருக்காது

வேண்டாத பிள்ளைகளிடம் சிக்கிவிட்ட பாசமிக்க தந்தையாக அவர் அழுது ஏங்கி செத்திருக்கவும் மாட்டார்

பாவம் அந்த மனிதன்.

அவனுக்கு செய்த துரோகமோ என்னமோ இந்தியா இன்னும் எல்லையில் ரத்தம் சிந்தி கொண்டேதான் இருக்கின்றது

சந்திரசேகர் ஆசாத்

எண்ணற்ற தியாகிகளை சுதந்திரத்திற்காக கொடுத்தது இத்தேசம், அதுவும் இளம் தியாகிகள் ஏராளம்

அவர்களில் ஒருவர்தான் சந்திரசேகர் ஆசாத். அவர் பெயர் சந்திரசேகர் , 15 வயதானபொழுது சத்தியாகிரகத்திற்காக கோர்ட்டில் நிறுத்தபட்டார், தான் யாருக்கும் அடிமை இல்லை என சொல்லி ஆசாத் சந்திரசேகர் என முழக்கமிட்டார்

அன்றிலிருந்து சந்திரசேகர ஆசாத் என அறியபட்டார்

காந்தி மேல் இளையொருக்கு வருத்தங்கள் வந்த காலமது, பிரிந்து சென்றவர்கள் இந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பு என்றொரு அமைப்பினை ஏற்படுத்தி வெள்ளையனை தீவிரவாதம் மூலம் விரட்ட எண்ணினார்கள்

இயக்கத்திற்கு பணம் வேண்டுமல்லவா?

வெள்ளையன் இந்தியரிடம் சுரண்டிய வரிபணத்தையே கொள்ளையடித்து இயக்கம் வளர்க்க தீர்மானித்தார்கள், மிக பிரசித்திபெற்ற ககோரி ரயில் கொள்ளை சந்திரசேகர ஆசாத்தால் நடத்தபட்டது

இந்திய வரலாற்றில் மிகபெரும் தீரமான சம்பவம் அது

அதன்பின் மிக தீவிரமாக தேடபட்டார் ஆசாத் ஆனால் சிக்கவில்லை, இளைஞர்களால் கொண்டாடபட்டார்

ராஜகுரு, சுக்தேவ், பகத்சிங் போன்றோரெல்லாம் ஆசாத்தின் உணர்ச்சியும் தேசபக்தியுமிக்க சாகச செயல்களால் ஈர்க்கபட்டவர்களே

வட இந்தியா முழுக்க கொண்டாடபட்டார், தென்னிந்தியாவிலும் அவர் புகழ்பரவியது

ககோரி ரயில்கொள்ளை போல ஆங்கிலேயரின் வரிபணங்களை ஏக இடங்களில் கொள்ளையிட்டு பெரும் சாகசம் புரிந்தார் ஆசாத்

28 வழக்குகள் அவர்மேல் இருந்தன‌

ஒரு கட்டத்தில் அவரை ஒழித்து தீருவது என முடிவெடுத்தது, அவர் கூட்டாளிகள் எல்லாம் கைதாயினர், பகத்சிங் போன்றோரும் சிறைபடுத்தபட்டனர்

ஆனால் ஆசாத் ஓயவில்லை போராடிகொண்டே இருந்தார்

மற்றவர்களுக்கும் ஆசாத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்னவென்றால் இயக்க தொண்டர்களை அனுப்பிவிட்டு பதுங்குகுழியில் இருந்து போராடியவர் அல்ல அவர்

களத்தில் முன்னால் நின்றவர்

அலகாபாத் பூங்கா ஒன்றில் நண்பர்களோடு விவாதித்தபொழுது போலிசால் சுற்றி வளைக்கபட்டார்

நண்பர்களை எல்லாம் காப்பாற்றிவிட்டு அவர் தப்பும்பொழுது காலில் சுடபட்டார், இனி தப்பமுடியாது என தெரிந்தபின் தன்னையே சுட்டுகொண்டார்

அப்பொழுது வயது வெறும் 24

24 வயதிற்கும் மாபெரும் எழுச்சியினை இந்தியாவில் காட்டியவன் ஆசாத்

அவன்மேல் காட்டமுடியா வன்மத்தை பின்னாளில் பகத்சிங்க் மேல் காட்டி பழிதீர்த்தது வெள்ளை அரசாங்கம்

அந்த ககொரி ரயில் கொள்ளை நடந்த இடமும், ஜான்சி காடுகளும் அவன் சுவாசித்த விடுதலை காற்றை சமந்தபடி அவனுக்கு சாட்சியாய் நிற்கின்றன‌

‘தண்ணீர் விட்டா வளர்த்தோம் சுதந்திரப் பயிரை… கண்ணீர் விட்டல்லவா வளர்த்தோம்’ என்பதை விட இம்மாதிரி இளைஞர்களின் செந்நீர் விட்டும் வளர்த்தோம் என்பதே சரி

‘தண்ணீர் விட்டா வளர்த்தோம் சுதந்திரப் பயிரை… கண்ணீர் விட்டல்லவா வளர்த்தோம்’

அந்த இளம் தியாகிக்கு இன்று நினைவுநாள், வீரவணக்கம்

அவன் சுடபட்ட மரத்தடியிலே அவனுக்கு இன்றும் நினைவாலயம் உண்டு

ஒரு பிராமணானவது சுதந்திர போராட்டத்தில் உயிர்விட்டானா என கேட்கும் அரைவேக்காடுகளுக்கு ஆசாத் மிக பெரும் பதில், ஆம் அவர் பிராமணனே

ஆயுதமேந்தி வெள்ளையனை அலறவிட்ட பிராமணனே அந்த சிங்கமகன்

பொறுப்பான நல்ல இந்திய தலைவர்

“இந்திய விமானப்படை விமானிகளுக்கு என் வணக்கம்” – ராகுல் காந்தி

துளியும் அரசியலில்லை, கொஞ்சமும் குற்றம் சாட்டவில்லை இது மோடியின் பதவி நீட்டிப்பு தந்திரமென்றோ இல்லை வேறு அரசியல் ஒப்பாரியுமில்லை

ஆம் தீவிரவாதத்தால் பாட்டியினையும், தந்தையினையும் இழந்த வலி அவரிடம் இருக்கின்றது

அன்றே ஈழத்து பிரபாகரனின் ஏ1 முகாமினை இந்திய விமானபடை தகர்த்திருந்தால் ராஜிவினை இத்தேசம் இழந்திருக்காது

அன்று புலிகளுக்கு எதிராக இந்திய விமானபடையினை களமிறக்காதது மாபெரும் தவறு

இந்த வலிகளால் வளர்ந்த ராகுலுக்கு தேசத்தின் நலமும், தீவிரவாதம் கொடுக்கும் வலியும் புரிகின்றது

இவரே பொறுப்பான நல்ல இந்திய தலைவர் இவரை மிக பெருமையுடன் தேசம் பார்க்கின்றது

வள்ளியம்மை

வெள்ளையன் உலகெல்லாம் ரப்பர் தோட்டம் தேயிலை தோட்டம் சுரங்க வேலை என சகலத்திற்கும் தமிழரையே அழைத்து சென்றான்

தமிழன் அரச விசுவாசம் கொண்டவன், கடும் உழைப்பாளி என்ற அபிமானம் ஆங்கிலேயருக்கு அதிகமாக இருந்தது. கயானா முதல் பிஜி தீவுகள் வரை தமிழர்கள் பரவியது இப்படித்தான்

அப்படி ஏகபட்ட தமிழர்களை தென்னாப்ரிக்காவுக்கும் கொண்டு சென்றான், அதில் மயிலாடுதுறையினை அடுத்த தில்லையாடி கிராமத்தை சேர்ந்த முனுசாமி. அவருக்கு ஜோகன்ஸ்பர்க்கில் பிறந்தவர்தான் வள்ளியம்மை

பிறந்தது இதே பிப்ரவரி 22

அவள் பிறக்கும்பொழுது தென்னாப்ரிகாவில் இனவெறியும் வெள்ளையனின் மதவெறியும் உச்சத்தில் இருந்தது, வெள்ளையரை தவிர யாரையும் மிருகத்தை போல அவர்கல் நடத்திய காலகட்டம் அது

காந்தி அப்பொழுதுதான் போராட்டத்தை தொடங்கியிருந்தார், அப்பொழுது இன்னொரு கட்டுபாட்டையும் வெள்ளை அரசு இட்டது

அதாவது கிறிஸ்தவ ஆலயங்களில் நடக்கும் திருமணமே செல்லும் என்றும் இந்துக்கள் வீட்டில் நடத்தும் திருமணம் செல்லாது எனவும் அறிவித்தது

கூடவே கொடுமையான வரிவிதிப்புகள், மற்ற இனத்தவர் மேல் கொடூர அடக்குமுறை

இதை எல்லாம் கண்டித்து போராட்டம் வெடித்தது, வள்ளியம்மைக்கு அப்பொழுது 15 வயதுதான் இருக்கும் ஆனால் அச்சூழல் அவளுக்கு மான உணர்ச்சியினையும் இந்தியருக்கு ஏதாவது செய்யவேண்டும் என்ற வெறியினையும் ஏற்படுத்தியது

காந்தி போராட்ட குழுவுக்கு தலைவரானார், அவருடன் எங்கு சென்றாலும் துணை சென்றாள் வள்ளியம்மை. ஒரு ஆர்ப்பாட்டத்தில் அவருக்கு எதிராக துப்பாக்கி தூக்கினான் ஆங்கிலேய அதிகாரி, குறுக்கே வந்து நின்றாள் “என்னை சுட்டுவிட்டு அவரை சுடு” என அவள் சொன்னபொழுது அவளின் துணிச்சல் பெரும் பெயரை கொடுத்தது

கூட்டம் அவளை கொண்டாடியது, காந்திக்கு அவள் பேரில் தனிபாசமே வந்தது

எங்கு போராட்டம் என்றாலும் செல்வாள் வள்ளியம்மை “ஒரு கொடி கூட இல்லா அடிமை தேசத்து அடிமை நீ, நீ எல்லாம் பேசுகின்றாயா? உனக்கேன் உரிமை” என அந்த அதிகாரி கேட்க , தன் சேலையினை கிழித்து அவன் முகத்தில் எரிந்து இந்த மானமே எம் கொடி என முகத்தில் அறைந்து சொன்னாள்

மிக சிறிய வயதிலே போராட்டத்தில் அவள் பங்கெடுப்பதும், ஓடியாடி வேலை செய்வதும் வெள்ளையருக்கு அச்சத்தை கொடுத்தன‌

ஒரு போராட்ட நிகழ்வில் அவளை கைது செய்து சிறையில் அடைத்தார்கள், அங்கு கிட்டதட்ட வ.உ.சி பாணியில் அவள் கொடுமைபடுத்தபட்டாள்

20 மணிநேர வேலை, சரியான உணவோ ஓய்வொ இல்லை, சுகாதாரமற்ற சிறை எல்லாம் அவளை நோயாளியாக்கின‌

பதறிய மக்களும் காந்தியும் அவளை பிணை எடுக்க முயன்றனர், அரசும் அனுமதித்தது

அவளோ கோரிக்கை ஏற்படும் முன் விடுதலை ஆவது இல்லை என உறுதியாக நின்றாள், காந்தியே நேரில் சென்று அவளை விடுதலையாக வற்புறுத்தினார்

அஹிம்சை போதித்த நீங்களே என்னை போராட்டத்தை கைவிட சொல்கின்றீர்களா? நாளை ஒரு போராடத்தில் உங்கள் நிலையும் இப்படி இருந்தால் உயிர்பிழைக்க வேண்டி போராட்டத்தை விட்டுவிடுவீர்களா?

அவள் கேட்ட கேள்வியில் வாய்மூடினார் காந்தி, தான் அவள் மனதில் எந்த அளவு பதிந்திருக்கின்றோம் என்பது அவரை கண்ணீர் விட செய்தது

ஆம், அவளே காந்திக்கு சத்தியாகிரகத்தின் வலிமையினை முதலில் சொன்னவள்

அவள் சிறையில் சத்தியாகிரகம் இருக்க, தென்னாப்ரிக்க இந்தியரிடையே பெரும் எழுச்சி ஏற்பட்டது, காந்தி தலமையேற்றார்

அதன்பின் அந்த வரி நீக்கபட்டது, மகிழ்வுடன் வெளிவந்தாள் வள்ளியம்மை

அஹிம்சையின் வெற்றியினை எனக்கு உணர்த்திய தெய்வம்மா நீ என அணைத்துகொண்டார் காந்தி

அஹிம்சை எவ்வளவு பெரும் ஆயுதம் என அவர் அனுபவ பூர்வமாக கண்டுகொண்டது அங்குதான்

சிறைவாசமும் அஹிம்சை போராட்டமும் வள்ளியம்மைக்கு பெரும் நோயினை கொடுத்தது, அதிலிருந்து அவள் மீள முடியவில்லை

இதே பிப்ரவரி 22ம் நாள் மரித்தும் போனாள், ஆனால் அவள் ஏற்றிவைத்த எழுச்சி முதலில் காந்திக்கு வெற்றியாகவும் பின்னாளில் மண்டேலாவுக்கு வெற்றியாகவும் முடிந்தது

இருவருமே தயக்கமின்றி வள்ளியம்மையின் தியாக வாழ்வினை முன்மாதிரியாக கொண்டவர்கள்

தென்னாப்ரிக்காவில் வென்ற காந்தி அந்த உத்வேகத்துடன் இந்தியா வந்தார், 1915ல் இந்தியா வந்த காந்தி தன் மனைவியுடன் நேரே மயிலாடுதுறை வந்து தில்லையாடிக்கு சென்றார்

அந்த மண்ணை குனிந்து முத்தமிட்டார் , கண்ணீர் சிந்தினார். “தமிழகத்து வள்ளியம்மையே பலன் ஏதும் கருதாமல் தென்னாப்பிரிக்காவில் தியாகம் செய்து வெற்றி கண்ட தில்லையாடி வள்ளியம்மை அவர்கள் தாம் எனக்கு முதன் முதலில் விடுதலை உணர்வை ஊட்டிய பெருமைக்குரியவர்

அப்படி ஒரு மனஉறுதியினை நான் யாரிடமும் கண்டதில்லை, அவரே நான் கொண்ட மனவுறுதிக்கும் பெற்ற வெற்றிகளுக்கும் காரணம்” என மனம் திறந்து சொன்னார்

அந்த மண்ணை வள்ளியம்மை நினைவாக வணங்கிவிட்டே மாபெரும் போராட்டத்தை எடுத்தார் காந்தி, அதில் வெற்றியும் பெற்றார்

மகாத்மா காந்தி எனும் மாமனிதனின் வாழ்க்கையில் பெரும் நெருப்பை ஏற்றிவைத்த தீக்குச்சி வள்ளியம்மை, அதில் மாற்றுகருத்து இருக்கவே முடியாது

நிச்சயம் வள்ளியம்மை பெரும் தியாகி, மானமும் வீரமும் கொண்ட தமிழச்சி

ஆனால் தமிழர் என அழிச்சாட்டியம் செய்யும் கும்பல் யாராவது அவரை நினைவு கூர்வார்களா? அவளின் தியாகத்தை எடுத்து சொல்வார்களா? என்றால் இல்லை

காரணம் அவள் காந்தியவாதி வெற்றிபெற்ற காந்தியவாதி, அவளை விட தோற்றுபொன பயங்கரவாதிகளே இவர்கள் கண்ணுக்கு தெரியும்

அடக்குமுறைக்கு எதிரான அஹிம்சை போராட்டத்திலும், உலகிற்கே அப்போராட்டத்திற்கு முன்மாதிரியான பெண் ஒரு தமிழச்சி என்பதில் நிச்சயம் நமக்கெல்லாம் பெருமையே

அவள் காட்டிய வழியே தென்னாப்ரிக்காவுக்கும், இந்தியாவுக்கும் விடிவினை கொடுத்தது

வெறும் 16 ஆண்டுகளே வாழ்ந்தாலும் வரலாற்றில் தீரா இடம் பிடித்த அந்த சத்யாகிரக தமிழச்சிக்கு ஆழ்ந்த அஞ்சலிகள்

காந்தி பெயர் உள்ளளவும் அவள் தியாகமும் நிலைத்திருக்கும்