வள்ளியம்மை

வெள்ளையன் உலகெல்லாம் ரப்பர் தோட்டம் தேயிலை தோட்டம் சுரங்க வேலை என சகலத்திற்கும் தமிழரையே அழைத்து சென்றான்

தமிழன் அரச விசுவாசம் கொண்டவன், கடும் உழைப்பாளி என்ற அபிமானம் ஆங்கிலேயருக்கு அதிகமாக இருந்தது. கயானா முதல் பிஜி தீவுகள் வரை தமிழர்கள் பரவியது இப்படித்தான்

அப்படி ஏகபட்ட தமிழர்களை தென்னாப்ரிக்காவுக்கும் கொண்டு சென்றான், அதில் மயிலாடுதுறையினை அடுத்த தில்லையாடி கிராமத்தை சேர்ந்த முனுசாமி. அவருக்கு ஜோகன்ஸ்பர்க்கில் பிறந்தவர்தான் வள்ளியம்மை

பிறந்தது இதே பிப்ரவரி 22

அவள் பிறக்கும்பொழுது தென்னாப்ரிகாவில் இனவெறியும் வெள்ளையனின் மதவெறியும் உச்சத்தில் இருந்தது, வெள்ளையரை தவிர யாரையும் மிருகத்தை போல அவர்கல் நடத்திய காலகட்டம் அது

காந்தி அப்பொழுதுதான் போராட்டத்தை தொடங்கியிருந்தார், அப்பொழுது இன்னொரு கட்டுபாட்டையும் வெள்ளை அரசு இட்டது

அதாவது கிறிஸ்தவ ஆலயங்களில் நடக்கும் திருமணமே செல்லும் என்றும் இந்துக்கள் வீட்டில் நடத்தும் திருமணம் செல்லாது எனவும் அறிவித்தது

கூடவே கொடுமையான வரிவிதிப்புகள், மற்ற இனத்தவர் மேல் கொடூர அடக்குமுறை

இதை எல்லாம் கண்டித்து போராட்டம் வெடித்தது, வள்ளியம்மைக்கு அப்பொழுது 15 வயதுதான் இருக்கும் ஆனால் அச்சூழல் அவளுக்கு மான உணர்ச்சியினையும் இந்தியருக்கு ஏதாவது செய்யவேண்டும் என்ற வெறியினையும் ஏற்படுத்தியது

காந்தி போராட்ட குழுவுக்கு தலைவரானார், அவருடன் எங்கு சென்றாலும் துணை சென்றாள் வள்ளியம்மை. ஒரு ஆர்ப்பாட்டத்தில் அவருக்கு எதிராக துப்பாக்கி தூக்கினான் ஆங்கிலேய அதிகாரி, குறுக்கே வந்து நின்றாள் “என்னை சுட்டுவிட்டு அவரை சுடு” என அவள் சொன்னபொழுது அவளின் துணிச்சல் பெரும் பெயரை கொடுத்தது

கூட்டம் அவளை கொண்டாடியது, காந்திக்கு அவள் பேரில் தனிபாசமே வந்தது

எங்கு போராட்டம் என்றாலும் செல்வாள் வள்ளியம்மை “ஒரு கொடி கூட இல்லா அடிமை தேசத்து அடிமை நீ, நீ எல்லாம் பேசுகின்றாயா? உனக்கேன் உரிமை” என அந்த அதிகாரி கேட்க , தன் சேலையினை கிழித்து அவன் முகத்தில் எரிந்து இந்த மானமே எம் கொடி என முகத்தில் அறைந்து சொன்னாள்

மிக சிறிய வயதிலே போராட்டத்தில் அவள் பங்கெடுப்பதும், ஓடியாடி வேலை செய்வதும் வெள்ளையருக்கு அச்சத்தை கொடுத்தன‌

ஒரு போராட்ட நிகழ்வில் அவளை கைது செய்து சிறையில் அடைத்தார்கள், அங்கு கிட்டதட்ட வ.உ.சி பாணியில் அவள் கொடுமைபடுத்தபட்டாள்

20 மணிநேர வேலை, சரியான உணவோ ஓய்வொ இல்லை, சுகாதாரமற்ற சிறை எல்லாம் அவளை நோயாளியாக்கின‌

பதறிய மக்களும் காந்தியும் அவளை பிணை எடுக்க முயன்றனர், அரசும் அனுமதித்தது

அவளோ கோரிக்கை ஏற்படும் முன் விடுதலை ஆவது இல்லை என உறுதியாக நின்றாள், காந்தியே நேரில் சென்று அவளை விடுதலையாக வற்புறுத்தினார்

அஹிம்சை போதித்த நீங்களே என்னை போராட்டத்தை கைவிட சொல்கின்றீர்களா? நாளை ஒரு போராடத்தில் உங்கள் நிலையும் இப்படி இருந்தால் உயிர்பிழைக்க வேண்டி போராட்டத்தை விட்டுவிடுவீர்களா?

அவள் கேட்ட கேள்வியில் வாய்மூடினார் காந்தி, தான் அவள் மனதில் எந்த அளவு பதிந்திருக்கின்றோம் என்பது அவரை கண்ணீர் விட செய்தது

ஆம், அவளே காந்திக்கு சத்தியாகிரகத்தின் வலிமையினை முதலில் சொன்னவள்

அவள் சிறையில் சத்தியாகிரகம் இருக்க, தென்னாப்ரிக்க இந்தியரிடையே பெரும் எழுச்சி ஏற்பட்டது, காந்தி தலமையேற்றார்

அதன்பின் அந்த வரி நீக்கபட்டது, மகிழ்வுடன் வெளிவந்தாள் வள்ளியம்மை

அஹிம்சையின் வெற்றியினை எனக்கு உணர்த்திய தெய்வம்மா நீ என அணைத்துகொண்டார் காந்தி

அஹிம்சை எவ்வளவு பெரும் ஆயுதம் என அவர் அனுபவ பூர்வமாக கண்டுகொண்டது அங்குதான்

சிறைவாசமும் அஹிம்சை போராட்டமும் வள்ளியம்மைக்கு பெரும் நோயினை கொடுத்தது, அதிலிருந்து அவள் மீள முடியவில்லை

இதே பிப்ரவரி 22ம் நாள் மரித்தும் போனாள், ஆனால் அவள் ஏற்றிவைத்த எழுச்சி முதலில் காந்திக்கு வெற்றியாகவும் பின்னாளில் மண்டேலாவுக்கு வெற்றியாகவும் முடிந்தது

இருவருமே தயக்கமின்றி வள்ளியம்மையின் தியாக வாழ்வினை முன்மாதிரியாக கொண்டவர்கள்

தென்னாப்ரிக்காவில் வென்ற காந்தி அந்த உத்வேகத்துடன் இந்தியா வந்தார், 1915ல் இந்தியா வந்த காந்தி தன் மனைவியுடன் நேரே மயிலாடுதுறை வந்து தில்லையாடிக்கு சென்றார்

அந்த மண்ணை குனிந்து முத்தமிட்டார் , கண்ணீர் சிந்தினார். “தமிழகத்து வள்ளியம்மையே பலன் ஏதும் கருதாமல் தென்னாப்பிரிக்காவில் தியாகம் செய்து வெற்றி கண்ட தில்லையாடி வள்ளியம்மை அவர்கள் தாம் எனக்கு முதன் முதலில் விடுதலை உணர்வை ஊட்டிய பெருமைக்குரியவர்

அப்படி ஒரு மனஉறுதியினை நான் யாரிடமும் கண்டதில்லை, அவரே நான் கொண்ட மனவுறுதிக்கும் பெற்ற வெற்றிகளுக்கும் காரணம்” என மனம் திறந்து சொன்னார்

அந்த மண்ணை வள்ளியம்மை நினைவாக வணங்கிவிட்டே மாபெரும் போராட்டத்தை எடுத்தார் காந்தி, அதில் வெற்றியும் பெற்றார்

மகாத்மா காந்தி எனும் மாமனிதனின் வாழ்க்கையில் பெரும் நெருப்பை ஏற்றிவைத்த தீக்குச்சி வள்ளியம்மை, அதில் மாற்றுகருத்து இருக்கவே முடியாது

நிச்சயம் வள்ளியம்மை பெரும் தியாகி, மானமும் வீரமும் கொண்ட தமிழச்சி

ஆனால் தமிழர் என அழிச்சாட்டியம் செய்யும் கும்பல் யாராவது அவரை நினைவு கூர்வார்களா? அவளின் தியாகத்தை எடுத்து சொல்வார்களா? என்றால் இல்லை

காரணம் அவள் காந்தியவாதி வெற்றிபெற்ற காந்தியவாதி, அவளை விட தோற்றுபொன பயங்கரவாதிகளே இவர்கள் கண்ணுக்கு தெரியும்

அடக்குமுறைக்கு எதிரான அஹிம்சை போராட்டத்திலும், உலகிற்கே அப்போராட்டத்திற்கு முன்மாதிரியான பெண் ஒரு தமிழச்சி என்பதில் நிச்சயம் நமக்கெல்லாம் பெருமையே

அவள் காட்டிய வழியே தென்னாப்ரிக்காவுக்கும், இந்தியாவுக்கும் விடிவினை கொடுத்தது

வெறும் 16 ஆண்டுகளே வாழ்ந்தாலும் வரலாற்றில் தீரா இடம் பிடித்த அந்த சத்யாகிரக தமிழச்சிக்கு ஆழ்ந்த அஞ்சலிகள்

காந்தி பெயர் உள்ளளவும் அவள் தியாகமும் நிலைத்திருக்கும்

Advertisements